นายหมูอ้วน เดิมทีตอนเด็กๆเธอเป็นเด็กน่ารัก มีจิตใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ มีน้ำใจ รูปร่างสมส่วน พอเริ่มเติบโตขึ้นเธอก็เริ่มกินจุ ไม่ค่อยออกกำลังกาย น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นเด็กอ้วนในที่สุด เพื่อนๆก็จะเรียกว่าเจ้าอ้วนบ้าง นายหมูอ้วนบ้าง ตอนนั้นเธอยังเด็กก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไร แต่พอเติบโตขึ้นเริ่มที่จะอายเมื่อถูกเพื่อนๆเรียกหรือล้อเธอ แรงฮึด ทำให้เธอทำทุกวิถีทางที่จะลดน้ำหนักให้ได้ โดยการไปออกกำลังกายด้วยการว่ายน้ำ วิ่ง ขณะเดียวกันเมื่อมีคอมพิวเตอร์เข้ามาในชีวิต เธอก็เริ่มติดเกม ติดคอมพิวเตอร์ ไม่ค่อยอ่านหนังสือ ไม่ค่อยทำการบ้าน อารมณ์แปรปรวน หงุดหงิดง่าย ขี้โมโห ผลการเรียนลดลง ผู้เขียนมีโอกาสได้พูดคุยกับเธอ ใช้ความพยายามอย่างมาก ให้เธอค่อยๆซึมซับสิ่งที่ดีงาม ชี้ชวนให้ดูความสวยงามของธรรมชาติรอบตัว จากที่ไม่เคยสนใจต้นหมากรากไม้ ดอกไม้เลย เดี๋ยวนี้เลิกเล่นเกมแล้ว จะใช้คอมพิวเตอร์ในการทำการบ้าน หรือค้นหาข้อมูลที่มีประโยชน์เท่านั้น เอาจริงเอาจังกับการออกกำลังกาย หันมาสนใจปลูกดอกไม้ ต้นไม้ ซักถามเรื่องต้นไม้ชนิดต่างๆ จากที่ไม่ค่อยพูดคุยกับใคร กลับคุยมีเหตุ มีผลมากขึ้น ผลการเรียนดีขึ้นมาก ดอกไม้ดอกแรกของเธอ ชบาญี่ปุ่น เธอลงทุนซื้อจากงานเกษตร คงจะเห็นว่าดอกสีสด และดอกใหญ่มาก และมีต้นสักพ่วงมาอีก ๒ ต้น ดอกไม้ดอกแรกของนายหมูอ้วน ตอนนี้ไม่อ้วนแล้วรูปร่างสูงใหญ่ สูง๑๘๐ กว่า หน้าตาหล่อเหลาทีเดียว เป็นกำลังใจให้นะคะ ^๐^
เป็นกำลังใจให้นายหมูอ้วนค่ะ
กำลังใจจากคนใกล้ชิดปลูกฝังจิตใจที่ดีให้แก่เด็กได้
เติบโตขึ้นเป็นคนมีคุณภาพเช่นนายหมูอ้วนของคุณนะคะ
สวัสดีค่ะท่านศน.
ขอบพระคุณมากค่ะ ขอให้ท่านศน.มีสุขภาพแข็งแรงนะคะ
ขอบคุณคุณมะเดื่อ
มากค่ะ ที่แวะมาให้กำลังใจ