โดย รศ.ดร.พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทร เมื่อวันที่ ๑๓ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๔

ฟองจันทร์ที่รัก อ่านบทความของเธอแล้ว คิดว่า คงต้องมีการทำให้บทความนี้ได้รับการอ่านโดยคนทั้งโลก เพราะมันแสดงว่า การทะลายอคติของคนโดยการต่อสู้ด้วยการกระทำของเจ้าของปัญหา ดีกว่าการพูดแต่ปากบ่นแต่อย่างเดียว

เธอต้องมีความพยายาม ความท้อถอยที่เธอมีอยู่หลายปี ยังจำเสียงของเธอที่โทรมาหาในเวลาที่คุยกับเจ้าหน้าที่ของรัฐไม่รู้เรื่อง ถูกขู่ถอนสัญชาติ แต่เธอเห็นไหมว่า คนธรรมดาที่มีหัวใจย่อมเข้าใจและรักเธอในที่สุด

อ.แหววอดไม่ได้ที่จะเอางานเขียนของเธอมาทำเป็น pdf และช่วยเผยแพร่ให้ เหมือนเคย ปีหน้าเขียนอีกนะ

และก็ต้องขอบคุณเธออีกที่ยอมตนเป็น "บทเรียนที่ทรงพลังของการศึกษากฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล" แล้วตอนที่เธอต้องเรียนเรื่องของตัวเอง เธอห้ามสอบตกนะ

เราหวังว่า คนไทยพลัดถิ่นจะได้รับการแก้ปัญหาเหมือนคนที่โดน ปว.๓๓๗

เราหวังว่า คนต่างด้าวที่อาศัยในประเทศไทยแต่เกิดนอกประเทศไทย แต่ตกอยู่ในสภาวะคนเสมือนไร้สัญชาติจะได้รับการเยียวยาโดยความพยายามของรัฐบาลใหม่

เรื่องแบบนี้มันเข้าใจไม่ยาก ถ้าใช้หัวใจ จริงไหมล่ะ

โปรดคลิก ตรงนี้ หากใครก็ตามที่อยากฉลองสามปีของการคืนสิทธิในสัญชาติไทยให้แก่ฟองจันทร์ ..สาวน้อยที่เกิดที่เชียงใหม่เมื่อ พ.ศ.๒๕๒๖ และตกเป็นคนเสมือนไร้สัญชาติตั้งแต่เกิดจนถึงวันที่ ๒๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๔

และคลิก ตรงนี้ หากใครก็ตามอยากเรียนรู้เรื่องของคนมีสัญชาติ แต่ตกเป็นคนเสมือนไร้สัญชาติ มันไม่ยากที่จะเข้าใจ หากคุณมีหัวใจ