หลังจากที่กลับจากเดินทางประชุมคณะกรรมการ R2R เพื่อเตรียมงาน R2R Forum ที่จะมีขึ้นในวันที่ ๒๐-๒๒ กรฎาคม พ.ศ.๒๕๕๔ นี้ข้าพเจ้าได้รับการเชิญชวนจากคนหน้างานไทยเจริญ...ให้มาชวนคิดพูดคุยในเรื่อง R2R สำหรับบุคลากร รพ.สต.ต่างๆ ในเขตพื้นไทยเจริญ และโรงพยาบาลไทยเจริญ

แม้ว่าไทยเจริญจะเป็นอำเภอหนึ่งในยโสธร แต่ข้าพเจ้านั้นไม่เคยไปเลย

ครั้งนี้เป็นครั้งแรก เช้าวันศุกร์ที่ ๓ มิถุนายน อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน ข้าพเจ้าขับรถผ่านไปทางอำเภอป่าติ้ว พี่นัทบอกเส้นทางว่ามาทางนี้ใกล้กว่าไปทางอำเภอกุดชุมซึ่งก็ใกล้จริง บรรยากาศสองข้างทางดีมากเขียวชะอุ่ม

ข้าพเจ้าเดินทางอย่างไม่เร่งรีบแม้ว่าไม่เคยมาก่อน แต่...ก็ไม่ได้กังวลว่าจะหลงทางข้าพเจ้ามีความเชื่ออย่างหนึ่งว่าน่าจะไปได้ถึงที่หมาย ปรากฏว่าเมื่อเกือบจะถึงบ้านหนองคูน้อยได้โทรถามย้ำอีกครั้ง ... พี่นักบอกว่าให้ขับตรงมาเรื่อยๆ ข้าพเจ้าก็ตรงไปเรื่อยๆ อย่างแปลกใจเพราะไปจนถึงอีกหมู่บ้านหนึ่ง จึงได้จอดถามชาวบ้านปรากฏว่าผ่านเลยมาสองกิโลเมตรแล้ว

ป้า-ชาวบ้านบอกว่าให้จอดตรงที่ รพ.สต.ที่มีอาคารสีเขียว แต่สำหรับข้าพเจ้ารู้สึกว่าสองข้างทางเขียวไปหมด...

ดีมากเลย เมื่อเลี้ยวเข้าไปพบต้นไม้มากมายดูบรรยากาศร่มครึ้ม

พี่นัท - ผอ.รพ.สต.หนองคูน้อย เดินออกมารับ ท่าทีดูเป็นมิตรและสบายๆ เหมือนคนทำงานกับชุมชนอย่างแท้... เช้านี้กำลังมีวงแลกเปลี่ยน อสม. ซึ่งข้าพเจ้าโผล่หน้าไปดูบรรยากาศดีจัง ลานโล่งกว้างที่ต่อเติมออกไปด้านหลัง และมีอ่างเก็บน้ำของหมู่บ้านเป็นทิวทัศน์ทำให้ลานประชุมนี้ดูผ่อนคลาย ซึ่งในตอนเที่ยงเราใช้ที่นี่เป็นที่นั่งทานข้าวแบบสบายๆ...

ได้พูดคุยกับพี่นัทและพี่รัตน์ (รุ่นพี่สมัยประถมและเคยเป็นลูกศิษย์ของคุณแม่) ทราบว่าการพัฒนา รพ.สต.ที่นี่อาศัยความร่วมแรงใจกับชาวบ้าน

"รพ.สต.หนองคูน้อย"...

ไม่ว่าจะเดินไปมุมไหน...ก็พบกับความรื่นรมย์และสุนทรียะยิ่งนัก

บรรยากาศการเรียนรู้ R2R เริ่มขึ้นแบบสบายๆ วงเล็กๆ และที่สำคัญท่านสาธารณสุขอำเภอไทยเจริญอยู่ในวงแลกเปลี่ยนเรียนรู้ตลอดทั้งวัน...

เราช่วยกันคิดช่วยกันมอง และชี้งานให้เห็นว่างานที่ทำนั้นสามารถนำมาพัฒนาเป็นงาน R2R ได้อย่างไรบ้าง การพูดคุย R2R ที่นี่พูดคุยกันรื่นไหลได้เร็วมาก และที่สำคัญก่อนเราพูดคุยเรื่อง R2R เราได้ทำความเข้าใจให้ตรงกันว่า R2R ที่แท้จริงแล้วนั้นคืออะไร...

หากว่าเรามุ่งพูดคุยเรื่อง R2R ด้วยบรรยากาศแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แล้ว จะทำให้คนหน้างานมีใจที่ฮึกเหิมขึ้น... มีพลังอย่างที่เจ้าตัวเองก็รู้สึกว่าไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับตนเอง

สำหรับข้าพเจ้าแล้ว...หากว่า "การเรียนรู้ R2R ทำให้คนหน้างานมีกำลังใจขึ้นนั้น นั่นน่ะเรามาถูกทางกันแล้ว"... R2R ต้องทำให้คนทำงานมีความสุขและสนุก

ที่นี่ รพ.สต.หนองคูน้อย ที่คนหน้างานในพื้นที่ อำเภอไทยเจริญมารวมกันมาเจอกัน ล้อมวงกันพูดคุยเรื่องงานในมิติพัฒนาแบบเป็นระบบด้วยกระบวนการทางวิจัย พร้อมทั้งได้ทานข้าวแบบง่ายๆ ในมื้อเที่ยง ...ได้เกิดปรากฏการณ์บ่มเพาะเมล็ดพันธุ์ความสุขเกิดขึ้นแล้ว...

รพ.สต.หนองคูน้อย ได้ผ่านการเรียนรู้และบ่มเพาะมิติทางจิตวิญญาณมาหลายรอบมาก และมีการเชื่อมโยงร่วมกับ KM มาใช้ มีหลายโครงการที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นโครงการวิจัยจาก สกว. การพัฒนาทักษะการอ่านและการเรียนรู้สำหรับเด็ก ซึ่งสังเกตเห็นได้ว่าในตอนเย็นเด็กๆ มาที่ รพ.สต.กันเยอะมากทราบว่ามาห้องสมุดนำหนังสือมาคืนมาเปลี่ยนเล่มใหม่ไปอ่าน...

ที่นี่มีชีวิตและมีบรรยากาศความสุข

อาคารที่มองเห็นนั้นเป็นห้องนวดและอบสมุนไพร เป็นสถานที่ที่ให้บริการเกี่ยวกับแพทย์ทางเลือก

ทางเดินมาที่ห้องน้ำ...ดูรื่นรมย์

โต๊ะนั่งสบายๆ...สำหรับใช้เป็นวงสุนทรียแบบกึ่งทางการได้อย่างดี ที่ผนังมีการตกแต่งด้วยภาพเขียนสีน้ำ ฝีมือของพี่นัท ผอ.รพ.สต.หนองคูน้อย

ลานกว้าง...ที่มองออกไปเห็นน้ำไหลไปตามสายลมของอ่างเก็บน้ำ...

ทุกคนลงความเห็นว่าไม่ควรล้อมรั้ว น่าจะเชื่อมเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ

ห้องสมุด...ที่ข้าพเจ้าสังเกตว่ามีชาวบ้านมาเรื่อยๆ...

มุมน่าหยิบน่าอ่าน...มองห่างออกไปมีลานน่านั่งอ่านหนังสือ

สำหรับเด็กๆ...ก็มีที่นั่งอ่าน...

เป็นไม้ของชาวบ้านที่มาแชร์กัน

บันได...ที่เต็มไปด้วยกระถางต้นไม้

อ่างล้างมือที่น่าใช้...

...

๖ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๔