ชื่อสิ่งประดิษฐ์ ตู้อบแห้งเครื่องมือแพทย์

ชื่อผู้ประดิษฐ์/คิดค้น

1.   นายสมเกียรติ  จันต๊ะโพธิ์            หัวหน้าหน่วยซ่อมบำรุง งานบริการสุขภาพชุมชน
ชื่อผู้นำเสนอ
1.   นายสมเกียรติ  จันต๊ะโพธิ์            หัวหน้าหน่วยซ่อมบำรุง งานบริการสุขภาพชุมชน
2.   นางสุภาภรณ์  บัญญัติ                  พยาบาลวิชาชีพ 5 งานสุขศึกษาและประชาสัมพันธ์
3.   นายไชยา ทับเอี่ยม                        พนักงานจ่ายกลาง โรงพยาบาลบ้านตาก

สถานที่ติดต่อกลับ

                โรงพยาบาลบ้านตาก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก  โทรศัพท์ 0-5559-1435-6                   โทรสาร 0-5554-8066 มือถือ 0-1888-9011  e-mail address : [email protected]

หลักการเหตุผล

                ในการให้บริการผู้ป่วยและผู้มารับบริการของโรงพยาบาล การป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลมีความสำคัญมากเพราะการติดเชื้อถือเป็นความเสี่ยงสำคัญของผู้ป่วยและโรงพยาบาลที่ทำให้เกิดอันตราย ภาวะแทรกซ้อนและความสูญเสียทั้งชีวิตและค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษาจำนวนมาก  เครื่องมืออุปกรณ์ที่เป็นโลหะทางโรงพยาบาลจะใช้การฆ่าเชื้อโดยการนึ่งอบไอน้ำด้วยความดันสูงหลังจากที่ผ่านการล้างจนสะอาดแล้ว  เมื่อล้างเครื่องมือเหล่านี้เสร็จแล้วจะต้องทำให้แห้งก่อนแล้วจึงจะห่อเข้าชุดรักษาแล้วจึงส่งนึ่ง แต่เดิมทางหน่วยจ่ายกลางจะใช้วิธีตากให้แห้งซึ่งจะใช้เวลาค่อนข้างนาน ขณะตากให้แห้งก็มีการปนเปื้อนฝุ่นผงละออง บางชิ้นที่มีเขี้ยวจะมีไอน้ำอยู่ก็ต้องนำมาเช็ดใหม่  บางชิ้นอยู่ชุดเดียวกันแต่แห้งไม่พร้อมกันก็ต้องรอไม่สามารถจัดชุดได้ ทำให้นึ่งของได้ช้า ไม่เพียงพอต่อการใช้งาน ทำให้ต้องซื้อไว้สำรองในปริมาณมากขึ้น เป็นภาระในการจัดเก็บและเสียงบประมาณเพิ่มขึ้น ด้วยปัญหาเหล่านี้ผู้ประดิษฐ์จึงได้นำอุปกรณ์ที่ชำรุดแล้วนำมาประยุกต์ใช้เป็นเครื่องอบแห้งเครื่องมือที่จะช่วยให้เครื่องมือแห้งเร็ว ตรวจสอบจำนวนได้ง่ายและไม่สัมผัสกับฝุ่นผงละอองขึ้นมาใช้

วัตถุประสงค์

1.       เพื่อเป็นอุปกรณ์ที่ช่วยทำให้เครื่องมืออุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ต้องนึ่งแห้งเร็ว ไม่ต้องทำงานซ้ำซ้อน
2.       เพื่อเป็นอุปกรณ์ที่สามารถป้องกันการสัมผัสปนเปื้อนฝุ่นละอองแก่เครื่องมืออุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ล้างสะอาดแล้ว
3.     เพื่อสามารถควบคุมจำนวนของที่ต้องทำให้แห้ง สามารถจัดเป็นชุดได้เลย ลดระยะเวลาในการจัดชุดใหม่และลดการจัดชุดเครื่องมือผิดพลาดและลดการสูญหาย
4.       ลดค่าใช้จ่ายโดยรวมของการเตรียมอุปกรณ์ทางการแพทย์ให้แห้งก่อนนำไปนึ่งอบไอน้ำ

วิธีการพัฒนาสิ่งประดิษฐ์

1.       อุปกรณ์ที่ใช้
1)      ตู้อบฟิล์ม X-ray เก่าที่ชำรุดแล้ว
2)      แมกเนติก  220 V.A.C. (CN.18)  พร้อมโอเวอร์โหลดป้องกันกระแสเกิน
3)      Timer สวิทซ์ 220 V.A.C.
4)      เบรกเกอร์  20 A.  220 V.A.C.
5)      หลอดไฟ Control
6)      สวิทซ์กริ่ง
7)      ตะแกรงสแตนเลส  ช่อง 1” X 1”  กว้าง 40 เซนติเมตร ยาว 60 เซนติเมตร
2.  งบประมาณ   3,000.- บาท

3.  วิธีการทำงาน

1)      เมื่อกดเบรกเกอร์ไฟฟ้าขึ้น  หลอดไฟสีเขียวจะติดแสดงว่าพร้อมที่จะทำงานแล้ว
2)    เมื่อยกเบรกเกอร์แล้วก็กดสวิทซ์ควบคุมการทำงานของแมกเนติก เมื่อแมกเนติกทำงานก็จะทำการจ่ายกระแสไฟฟ้าขดลวดความร้อนทำงาน  หลอดไฟสัญญาณสีแดงจะติดพร้อมกับพัดลมกระจายความร้อนให้ทั่วภายในตู้อบ (พัดลมทำงานหลอดไฟสีเหลืองจะติด)
3)    เมื่อลวดความร้อนพัดลมทำงานตามเวลาที่กำหนด  ควบคุมโดย Timer รีเลย์ประมาณ 15 นาที หรือมากหรือน้อยก็ได้ เพราะ Timer ปรับค่าได้
4)    เมื่อ Timer ทำงานครบเวลาที่ตั้งไว้ Timer ก็จะตัดวงจรทั้งหมด  ถ้าจะให้ทำงานอีกก็กดสวิทซ์ควบคุมอีกครั้งหนึ่งหรือเริ่มจากวิธีการทำงานจากข้อ 2 

การทดสอบประสิทธิภาพสิ่งประดิษฐ์

                หลังจากประดิษฐ์เครื่องอบแห้งเครื่องมือเสร็จแล้วได้นำไปทดลองใช้ที่หน่วยจ่ายกลางโรงพยาบาลบ้านตากเพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพ พบว่า
1.     ระยะเวลาในการอบแห้งเครื่องมือใช้เวลาประมาณ 10-15 นาที ในขณะที่ถ้าตากให้แห้งเองจะใช้เวลาประมาณ 30 นาที โดยที่ถ้าตากให้แห้งเองเครื่องมือที่มีเขี้ยวจะมีไอน้ำเกาะจะต้องเช็ดอีกครั้งก่อนจะจัดชุดอุปกรณ์ส่งนึ่ง  การใช้เครื่องอบแห้งจะสามารถกำหนดเวลาทำงานได้ชัดเจน  สามารถตั้งเวลาได้
2.     ปริมาณที่อบได้ประมาณ 200 ชิ้นต่อครั้งต่อ 15 นาที โดยสามารถจัดเป็นชุดได้ตั้งแต่อบแห้งเลย ทำให้เกิดความรวดเร็ว ทำงานรอบเดียว  ตรวจสอบจำนวนอุปกรณ์ได้และลดความผิดพลาดในการจัดชุดเครื่องมือ
3.       ระยะเวลาในการนึ่งประมาณ 15 นาทีใช้กระแสไฟฟ้าไม่มาก
ประโยชน์และการนำไปใช้
                ใช้เป็นเครื่องอบแห้งเครื่องมืออุปกรณ์ทางการแพทย์ก่อนส่งนึ่งอบไอน้ำฆ่าเชื้อโรค

เอกสารอ้างอิง

1.       ประสิทธิ์  พิทยพัฒน์. การออกแบบระบบไฟฟ้า Electrical System Design. พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพฯ: ทีซีจี พริ้นติ้ง,2545.
2.     ลือชัย  ทองนิล. การออกแบบและติดตั้งระบบไฟฟ้าตามมาตรฐานของการไฟฟ้า. พิมพ์ครั้งที่ 11(ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ : สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี(ไทย-ญี่ปุ่น),2547.
3.       ไวพจน์  ศรีธัญ. การติดตั้งไฟฟ้า1. กรุงเทพฯ : ศูนย์ส่งเสริมอาชีวะ,2545.
4.       ศุลี  บรรจงจิตร. หลักการและเทคนิคการออกแบบระบบไฟฟ้า. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น,2547.
ศุลี  บรรจงจิตร. อุปกรณ์และการติดตั้งในระบบไฟฟ้า. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น,2547