วันพิเศษๆ มีปีละครั้ง แต่วันที่รักแม่ มีทุกวัน

my mom

พรุ่งนี้เป็นวันแม่ รักแม่นะคะ นี่ถ้าอยู่เมืองไทย คงจะได้ทานอาหารอร่อยๆๆๆ แน่ๆ เลย เห็นว่าช่วงนี้ไปเรียนที่วีรสุมาอีกหลายเมนูเลย กลับไปเจออีกทีไม่รู้คุณแม่จะกลมขึ้นมั้ยน้า (คุณแม่มาอ่านคงงอน)

พรุ่งนี้จะว่าไปแล้ว ถึงไม่อยู่ใกล้ๆ แต่ก็รับรู้ได้ว่าคุณแม่เป็นห่วงเราแค่ไหน ก็ครอบครัวเราไม่ค่อยพูดอะไรกันหวานๆ ล่ะน้า แต่ก็รู้กันว่าคิดถึงกัน

ไม่รู้จะเป็นเหมือนกันทุกครอบครัวมั้ยนะ ครอบครัวผู้เขียน ช่วงเวลาวันหยุด แต่ละคนก็เดินป้วนเปี้ยน ทำกิจกรรมที่ชอบ ดูหนัง ทำอาหาร ล้างรถ รดน้ำต้นไม้ บางทีนั่งอยู่ในห้องรับแขกด้วยกันนี่แหละ แต่ไม่ได้พูดกันหร๊อก นั่งอ่านหนังสือที่ชอบ คุณพ่ออ่านหนังสือพิมพ์ คุณแม่อ่านนิยาย (กลางคืนก็ดูอ่ะ ยังจะอ่านอีก) คุณลูกก็ตรวจการบ้านนักศึกษา คุณน้องก็อ่านการ์ตูน แต่รับรู้ได้ด้วยสัมผัสผ่านความรู้สึกว่า เรารักกัน

จะว่าไป พอมาอยู่ที่นี่ เหมือนได้คุยกับคุณพ่อคุณแม่เยอะกว่าปกติอีก อาจจะเป็นเพราะต่างฝ่ายต่างหาเรื่องโม้ล่ะนะ คุณพ่อก็จะเล่าเรื่องสนามบิน ว่าเราคงได้กลับสุวรรณภูมิแน่ๆ คุณพ่อตามข่าวติดเลย คงเตรียมแผนการณ์ไปรับล่ะสิ คุณแม่ก็จะโม้ถึงเมนูใหม่ๆ ที่ไปเรียนมา และทดสอบทำ บางทีผู้เขียนก็อยากกินอะไรไทยๆ ค่อยก็ต้องโทรกลับมาถามสูตรคุณแม่ทุกที แต่ส่วนน้องชาย อาศัยคุยกันทางอินเตอร์เน็ตเอา

วันพิเศษๆ มีปีละครั้ง แต่วันที่รักแม่ มีทุกวัน