4 มิถุนายน 2554
มองต้นไม้ใบหญ้า มองเมฆ มองฟ้า มองตะวัน มองทุกวัน
มิรู้เบื่อบ้างหรือไร?
^^
"สุขใจค่ะที่ได้เห็นที่ได้มอง"
หลังเที่ยงวันแสงแดดที่แผดจ้ามีสายลมพัดโชยมาต้นไม้ใบหญ้านั้นพริ้วไหว
เมฆฝนเริ่มตั้งเค้าลอยละล่องฟูฟ่องขาวดั่งสำลีปลิวร่อนไปตามลม
มวลเมฆกำลังจะรวมตัวรวมตัวกันเพื่อปั้นปุยเมฆเป็นหยดน้ำ หยดใสๆที่ร่วงหล่นสู่พื้นดิน
ฝนๆๆๆ....
สายลมพัดมาเจ้าตำลึงนั้นเล่าก็โอนอ่อนผ่อนตามมิให้ก้านใบเจ้าชอกช้ำจึงลู่ไหว
มองดูยอดมะพร้าวใบมะพร้าวนั่นก็กรีดกรายร่ายรำไปตามสายลม
ยอดมะพร้าวโน้มเอียงเข้าหาช่อเจ้าตำลึงดูไหวอ่อน
ไม้ใหญ่ ไม้เลื้อยต่างคอยเกื้อหนุน
ต้นปีบเธอเจือจุนให้เจ้าตำลึงเถาเลื้อย เลื้อยเป็นหลักพักพิง
เจ้าตำลึงยื่นมือจับสัมผัสแน่น ด้วยมือจับที่แสนจะแน่นเหนียวขดๆเป็นเกลียวๆ
กลมๆ เกลียวๆ ดูแน่นเหนียวมือจับเจ้าตำลึง
มองๆไปแล้วน่าชมเชียว ให้ต้องเหลียวมองเธอมาผ่านเลนส์
วันที่บันทึก 03-06-2011 @ 13:00 น.
ณ.บ้านสวนถ้ำทะลุ









เมฆหัวใจของใครกัน ... ลอยละล่องบนท้องฟ้า
ดูแล้วสดชื่น สบายตา สบายใจ
จริงแล้ว เจ้าตำลึงอาจจะอยากเอื้อมมือหมายสัมผัสฟ้า แต่ทว่า ฟ้านั้นอยู่สูงเกิน....
ตอนนี้เลยขอหาเพื่อนข้างกายเป็นคุณปีบไปก่อน...พอให้ได้พักพิง อิงแอบ ช่วยเหลือกัน อิอิ
ขำน้องดาว 555 คิดได้ไงเนี่ย เห็นตำลึงแล้วคิดถึงต้มจืดยอดตำลึงใส่หมูสับ 555
มองดูละมุดยังหมายปองน้องฟ้าเช่นกัน อยากจะสูงให้ทันเทียมฟ้า...
ขอบคุณน่ะค่ะที่แวะมาเยี่ยมชมเป็นแขกประจำ บ้านสวนแห่งนี้ยินดีต้อนรับเสมอค่ะ
"เมฆนกกระจอกเทศ ... มองว่าเหมือนมั๊ยเอ่ย!..."
"เจ้าตำลึงอาจจะอยากเอื้อมมือหมายสัมผัสฟ้า แต่ทว่า ฟ้านั้นอยู่สูงเกิน....
ตอนนี้เลยขอหาเพื่อนข้างกายเป็นคุณปีบไปก่อน.." เข้าใจเปรียบเทียบจัง
ขอมอบรางวัลให้ค่ะ
" ต้มจืดยอดตำลึงใส่หมูสับ" คงจะแอบคิดถึงแฟน (พ่อ) 555
เมนูนี้...ห้าม!ค่ะ ทอดกระเทียมพริกไทยดำไม่ได้ไว้ชมเล่นเจ้าค่ะ
กล้องถ่ายเจาะได้แจ่มมากเลยค่ะ ...
แง ... แง ... อยากได้มั่ง ... เกิดกิเลสโดยพลันเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ เป็นกล้องพกพาอย่างบางเฉียบ Sony tx1 ค่ะ ตอนนี้เก่าและตกรุ่นไปแล้ว...แต่แจ่มถูกใจมาก
ปล.วันนี้มีน้องแมวมาฝากมั๊ยค่ะ
กำลัง Up รูปค่ะ กรุณารอสักครู่คร้าาาา
ขอขอบคุณทุกๆท่านน่ะค่ะ ขอให้มีความสุขเจ้าค่ะ
แวะไปชมน้องแมวแต้มมาแล้วค่ะวันนี้:)
ค่ะก้อนเมฆสีขาวงามตามธรรมชาติสร้างสรรค์ ที่ชอบมาตั้งแต่เด็กบ้างเห็นเป็นรูปร่างนานาที่จะจินตนาการเอาเองเป็นอะไรนั้น แล้วแต่คนจะมองจริงๆด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ได้มีเวลามองฟ้า มองใบไม้เขียว มองนกตัวน้อยตัวนิด ชีวิตก็เบาได้เช่นกันนะค่ะ คุณหนูรี
•เห็นด้วยที่สุดค่ะ
•เดี๋ยวนี้ได้อยู่กับธรรมชาติตามวิถีชาวบ้านชาวสวน รู้สึกว่าตัวเองสุขภาพดีขึ้นทั้งกายและใจค่ะ
ขอบคุณค่ะ
คงจะชอบเหมือนกันน่ะค่ะที่มองเห็นสวยงามเช่นกัน
ฝากให้น้องโอค่ะ
คุณยายธี บอกว่า เป็น "เพชร"นั้น ประดับอยู่ในธรรมชาติ
*** ขอบคุณที่คิดงานมาให้ได้เพลิดเพลิน