หลังจากวันทีสองของการสอนซึ่งถือว่าไม่ประสบความสำเร็จ ผมได้กลับไปนอนคิดทวบทวนสิ่งต่าง ๆ ที่ผมสอน และผมก็รู้ว่าสิ่งที่ผมขาดไปคือ รอยยิ้ม

วันนี้เป็นวันที่สามของการสอน ผมก็เตรียมตัวสอนเหมือนกับที่ีผ่านมา โดยวันนี้ต้องเจอกับห้อง 4/10 และ 4/8 โอ้โห้ ห้องท้่าย ๆ เลย ครูพี่เลี้ยงบอกร้ายมาก ๆ นะเด็ก

ใจผมเต้นแรงแต่ผมก็ไม่กลัวเพราะผมมีข้อกำหนดตกลงที่ผมได้ทำไว้แล้วซึ่งผมก็จะทำเหมือนเดิม คือทำข้อตกลงและเงื่อนไขในการเรียนกับนักเรียน

คาบแรกเจอกับ 4/10

วันนี้ผมทำการสอนเหมือนเิดิมทุกอย่างแต่สิ่งที่ผมเพิ่มไปก็คือ รอยยิ้ม พร้อมกับหยอดมุขตลก และแล้วสิ่งที่ได้เห็นวันแรกก็คือ รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ โอ้มันช่างชื่นใจจริงๆ

ผมพึ่งรู้วันนี้นี่เองว่า รอยยิ้มของผมทำให้เด็กสามารถยิ้มและหัวเราะได้ซึ่งแตกต่างจากวันก่อน ๆ มาก เด็ก ๆ ให้ความร่วมมือในการเรียนการสอน ถามคำถามตอบทุกคำถามพร้อมกับเสียงหัวเราะและรอยยิ้่มที่มีตลอดทั้งคาบ

หลังจากสอนเสร็จผมรู้สึกว่าผมมีความสุขจังเวลาที่เด็กยิ้มและหัวเราะไปกับการเรียนการสอนของเรา

คาบที่สองเจอกับ 4/8

เหมือนกับห้องแรก ผมใช้วิธีเดิมคือ มีรอยยิ้มให้กับนักเรียนและหยอดมุขกับ นักเรียนทำให้เริ่มมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ได้ผลจริง ๆ ผมคิดในใจ และเป็นอย่างนี้ไปจนหมดคาบ

วันนี้หลังจากสอนเสร็จ ผมเริ่มกลัีบบ้านด้วยรอยยิ้มและความสุข ผมแอบยิ้มระหว่างขับรถกลับบ้าน มันเป็นความสุขที่เกิดขึ้นจากรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของนักเรียนนั้นเอง

.......1 มิ.ย.54