คู่บุญ

๒ มิถุนายน ๒๕๕๔

เรามีผู้ช่วยแพทย์แผนไทยอยู่สองคน แต่คนที่เราจะกล่าวถึงมีชื่อว่าแม่สำรอง แม่สำรองเป็นผู้ช่วยแพทย์แผนไทยที่เข้ามาทำงานทีหลังเราแต่ทำมาก่อนเรา หมายความว่าท่านทำงานอยู่ที่รพ.สต.นี้มาก่อนแล้วแต่มาช่วยเป็นครั้งเป็นคราวไม่ใช่ลูกจ้างประจำเฉกเช่นผู้ช่วยอีกท่านหนึ่ง เมื่อเราเข้ามาทำงานก็ได้เอ่ยกับหัวหน้าว่าต้องการผู้ช่วยเพิ่ม หัวหน้าจึงจ้างแม่สำรองให้เป็นลูกจ้างประจำ

แม่สำรองเป็นผู้ช่วยที่ขยันมาก มาทำงานแต่เช้า ตั้งใจทำงานอย่างขยันขันแข็ง ท่านมักทำงานด้วยรอยยิ้มเสมอแม้ว่าเหนื่อยแสนเหนื่อย แม่สำรองรักในการนวดมากท่าบอกว่ามันเป็นงานที่ทำให้ความเป็นอยู่ของท่านดีขึ้น มีความภูมิใจเสมอเมื่อคนไข้หายจากอาการปวด บางโรคเราต้องเรียนกับแม่สำรอง บางโรงแม่สำรองก็ต้องมาขอข้อมูลกับเรา

เราทำงานกันด้วยหัวใจและความตั้งใจให้คนไข้กลับบ้านด้วยรอยยิ้ม^__^

เมื่อลูกประคบหมด......คนที่มีหน้าที่หาสมุนไพรคือแม่สำรอง สิ่งที่แม่สำรองมักหามาให้เสมอคือไพลและขมิ้นชัน ส่วนเรากับผู้ช่วยอีกหนึ่งท่านจะหาตะไคร้บ้าง มะกรูดบ้างจากตลาดกลางหมู่บ้านที่มีผู้นำมาขาย

การไปซื้อไพลของแม่สำรองแต่ละครั้งเป็นเหมือนการทำงานอย่างหนัก เพราะไพลที่ท่านไปซื้อนั้นเป็นไพลที่ท่านต้องเป็นคนขุดเอาเอง ล้างเอง ทำความสะอาดเองทุกอย่าง

เฉกเช่นเช้าวันนี้.....ที่เราเข้ามาห้องทำงานแล้วเจอไพลกับขมิ้นชันถุงใหญ่แม่สำรองเล่าว่ากลับจากงานตอนห้าโมงเย็นเมื่อวานก็ไปขุดไพล ล้างไพล กว่าจะเสร็จก็โน่นเลยสี่ทุ่ม......ขณะนั้นเรากำลังอยู่งานเลี้ยงรับน้องนักศึกษาฝึกงาน

เมื่อว่านนี้แม่สำรองลงคนไข้ไปสองคน ตอนเย็นก็ไปรับนวดผู้ป่วยอัมพฤกษ์อีกหนึ่งท่าน จากนั้นก็ไปขุดไพลให้เรา ท่านทำงานจนเรารู้สึกละอายแก่ใจ....ท่านทำงานมากจริงๆ แม้จะบ่นว่าปวดหลังๆๆๆ......แต่เราก็ยังเห็นรอยยิ้มและนัยย์ตาที่เปี่ยมไปด้วยความสุขจากท่่านตั้งแต่เช้า

/หมอนี...กินข้าวซิลูกแม่แกงหน่อไม้ที่คนไข้เอามาฝากเมื่อวานมาจากบ้านนะ แกะกินก่อนเลย/

แม่สำรองบอกเราขณะลงนวดคนไข้้อยู่ที่เตียง

ขณะนั่งกินแกงหน่อไม้อยู่เราก็มองแม่สำรองเป็นระยะๆ

ผู้ช่วยแบบนี้มีมากมายมั๊ยหนอในวงการวิชาชีพของเรา....หากมี....ท่านจงภูิมิใจเถอดกับการที่ท่านได้ลงมาทำงานแล้วเจอผู้ช่วยที่ทำงานด้วยใจ....เพราะตอนนี้เราเองก็รู้สึกตื้นตันและคิดว่าตัวเองโชคดีจริงๆที่ได้มาเจอ....คู่บุญ.....ในสายงานที่เรายังต้องฝ่าฝันและถากถาง ^__^