ความห่วงใยที่มอบให้จากใจครู

วันนี้เป็นวันที่สองของการฝึกสอน เช้านี้ทางโรงเรียนได้จัดกิจกรรมวันงดสูบบุหรี่โลก จึงทำให้กินเวลาในชั่วโมงแรกเป็นอย่างมาก ฉันได้สอนคาบแรกทุกๆวัน ฉันเป็นกังวลอย่างมากเพราะห้อง ม.3/5 ที่จะสอนวันนี้ ทราบมาว่าอาทิตย์ที่แล้วยังไม่ได้เริ่มเรียนเลย ฉันตั้งใจจะเริ่มสอนเพื่อให้ทันกับห้องอื่นๆ กิจกรรมดำเนินมาจนเกือบหมดคาบเรียน เหลือเวลาประมาณยี่สิบนาที ฉันตั้งใจะพบนักเรียนฉันต้องพบให้ได้อย่าน้อยพูดคุยทำความรู้จักกันไว้ก็ยังดี และสุดท้ายมีเด็กเข้ามาเรียนไม่ครบแต่ฉันก็ยังสอนอยู่ และให้กลับไปอ่านหนังสือก่อนจะเริ่มเรียนจริงๆในวันต่อไป    ได้เพียงแค่เช็คชื่อและบอกกฏเกณฑ์กติกาในการเรียนเท่านั้น ส่วนช่วงกลางวันเจอเด็กห้อง ม.3/8 เป็นเด็กห้องที่มีการเรียนในเกณฑ์ที่ต่ำ จึงน่าหนักใจไม่น้อยในการ สอน แต่เมื่อได้ทำความรู้จักพูดคุย และตกลงกันภายในห้องแล้ว พบว่าเด็กกลุ่มนี้น่ารักและเชื่อฟังเป็นอย่างดี จะมีไม่กี่คนที่ดื่อแต่ก็สามารถพูดคุยและใช้วิธีการของเราเพื่อให้เด็กเกรงใจกัน มีประโยคหนึ่งที่ได้ให้ไว้กับนักเรียนคือ "ครูเป็นครูฝึกสอนก็จริง แต่ครูก็ตั้งใจมาสอนนักเรียนอย่างเต็มที่ ขอให้นักเรียนทุกคนเคารพและเชื่อฟังครู เพราะไม่ว่าหนูจะสอบไม่ผ่านยังไง ครูก็จะพยายามให้หนูสอบให้ได้ แต่นักเรียนต้องให้ความร่วมมือกับครูด้วย "  และที่สำคัญพบว่าในห้องนี้มีนักเรียนตาบอดด้วย แต่ไม่ได้มาเรียน คำถามที่ย้อนกลับไปคือ ทำไมเขาถึงไม่มาเรียน เพื่อนๆบอกว่าเขาไม่มาเอง "ฉันจึงบอกนักเรียนว่าคาบหน้าให้พาเพื่อนคนนั้นมาด้วย ต้องรับผิดชอบร่วมกัน นี้คือข้อตกลง" มันอาจเป็นคำพูดที่ดูเหมือนแรงแต่ฉันไม่อยากให้เด็กคนนั้นรู้สึกว่าเขาแตกต่างจากคนปกติ เรียนและเข้ากับเพื่อนๆทุกคนได้ ให้เขาได้เรียนได้ฟังด้วยกัน ถึงแม้จะได้รับไม่เท่ากันก็ตาม นั้นก็เป็นคำตอบที่ชัดเจนแล้วว่าฉันต้องดูแลเด็กห้องนี้เพิ่มมากขึ้นเป็นหลายร้อยเท่า และต้องให้ความรู้ และสนใจใส่ใจเด็กคนนี้ให้เขารู้สึกว่าเขาก็สามารถเรียนได้เหมือนเพื่อนทั่วไป จบการสอนคาบนี้และสำหรับเด็กห้องนี้ ฉันรู้สึกสนุกและมีความสุขจริงๆที่ได้เห็นสิ่งที่ครูหลายๆคนอยากให้เด็กเป็น นั่นคือ รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความคิด และการตั้งใจเรียน การเชื่อฟังครู ครูหลายๆคนอาจมองว่าเด็กห้องท้ายๆร้าย เกเร มันก็อาจจะจริง แต่นั้นคือวัยของเขา หากเรามองเขาด้วยความจริงใจ เอาใจใส่ไปด้วยนั้น เราจะได้รับความสุขกลับมาเอง

เป็นอีกวันที่ได้รับประสบการณ์มากมายจากการทำหน้าที่ที่มากกว่าคำว่าครูจริงๆ พรุ่งนี้ก็จะได้เจอเจ้าตัวแสบอีกห้องแล้ว คอยดูว่าห้องนี้จะเป็นยังไง ต้องได้ใช้ลูกไม้ไหนสำหรับเจ้าตัวแสบทั้งหลายนี้