วันแรกของการฝึกบิน

วันแรกของการฝึกสอนก็เจอปัญหาและอุปสรรคแล้ว ตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า ฉันได้รับหน้าที่สอน ม.3/6 ในคาบแรกของวันนี้ ปัญหาที่พบนั้นคือห้องเรียนไม่เปิด ไม่มีกุญแจ ฉันพยายามเปิดตั้งแต่เจ็ดโมงถึงแปดโมง จนสุดท้ายต้องประกาศหาแม่บ้านเพราะไม่สามารถเปิดห้องเรียนได้ ในความรู้สึกตอนนั้นคือ นักเรียนของฉันจะได้เรียนกี่โมง จะมีห้องเรียนไหม ? และกว่าจะได้สอนก็ปาไปเกือบเก้าโมง ฉันได้สอนห้องที่ได้ขึ้นชื่อว่าแสบที่สุด วันนี้นักเรียนมาไม่ครบเพราะบางคนแก้ศูนย์แก้รอยังไม่ได้ โรงเรียนจึงไม่ให้เข้าเรียน รายชื่อที่ได้ก็มีไม่ครบ สารพัดปํญหาในเช้าของวันนี้ ฉันเริ่มต้นกับการสอนเนื้อหาต่อจากสัปดาห์ที่แล้ว นักเรียนส่วนใหญ่ตั้งใจฟังดี แต่ที่ไม่ค่อยสนใจจะเป็นเด็กผู้ชาย ฉันสอนเรื่องความผิดปกติทางพันธุกรรม มีการเล่นเกม การทำงานกลุ่ม รายงานหน้าชั้นเรียน แต่ที่สังเกตเห็นก็คือ พบนักเรียนอยู่หนึ่งคนที่นอนหลับในห้อง ฉันจึงใช้วิธีเล่าเรื่องราวให้เชื่อมโยงกับการสอน แต่เป็นเรื่องภายนอก ปรากฏว่านักเรียนสนใจ และหันมาพูดคุยกับเราแทน ฉันรู้แล้วว่าการพยายามทำให้เด็กสนใจในการเรียนนั้นต้องมีเทคนิคมากมายในการดึงดูดเด็กมากๆ และที่สำคัญเมื่อเด็กถามไม่ว่าจะเรื่องใดต้องอธิบายให้เด็กเข้าใจ และวันนี้ฉันก็เจอผู้อำนวยการเข้ามาสังเกตและสอบถามความเข้าใจของเด็กในชั่วโมงสอนของฉัน แต่เด็กก็สามมารถตอบคำถามได้ฉันก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ผ่านพ้นการสอนไปสองชั่วโมงบอกได้เพียงคำเดียวว่า เหนื่อยเหมือนกัน พอช่วงกลางวันมีโอกาสได้เข้าสอบนักเรียนม.6/3 แทนครูประจำวิชานี้ ก็พบกับปัญหาที่ว่า เด็กสอบไม่ค่อยได้ เด็กไม่ค่อยตั้งใจสอบด้วย เหมือนสอบให้ผ่านๆไป เราก็มีโอกาสได้ซักถามและพูดคุยกแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเด็กบ้าง ได้ข้อสรุปคือ ส่วนใหญ่ครูจะให้ทำข้อสอบก่อนเรียนเยอะมาก เด็กเลยเบื่อจึงทำไปแบบให้ได้ส่งเท่านั้น ฉันจึงเข้าใจแล้วว่าทำไมเด็กถึงไม่ตั้งใจทำข้อสอบเลย

วันนี้จบการฝึกสอนวันแรกฉันได้ประสบกาณ์และข้อคิดในการสอนหลายๆอย่าง ทั้งในตัวผู้สอนเอง และตัวเด็ก คงต้องฝึกฝนวิทยายุทธอีกมากเพื่อรับมือกับสิ่งต่างๆที่รออยู่ในวันต่อไป ฉันจะพยายามให้ถึงที่สุด