"...มีใจให้กัน แบ่งปันความเอื้ออาทร
ภายใต้แสงตะวันรอน นิทราคงหลับฝันดี
โลกยังคงอยู่ แต่เต็มไปด้วยแสงสี
กับโชคชะตาริบหรี่ รอคอยผู้คนเห็นใจ
ถ้ามีมือหนึ่ง ผูกพันและเอื้อมไปถึง
กับความรักและลึกซึ้ง แปรเปลี่ยนเป็นความห่วงใย
โลกคงน่าอยู่ ดั่งคืนที่ดาวสดใส
ทอแสงแห่งความตั้งใจ ปันดาวให้คืนดิน
เพราะคนที่ทุกข์ เกิดมาไม่มีทางเลือก
ชีวิตแขวนไว้ด้วยเชือก ทุกข์จนไม่มีจะกิน
แต่เราพอมี พอใช้พอใจถวิล
ปันดาวให้คืนถิ่น คือจิตภาพอันงดงาม
...มีใจให้กัน แบ่งปันความเอื้ออาทร
ภายใต้แสงตะวันรอน นิทราคงหลับฝันดี
โลกถึงน่าอยู่ กว่าโลกกว่าดาวดวงนี้
แบ่งปันน้ำใจไมตรี ร่วมปันดาวคืนดิน...."
จ๋อม... เพื่อนรัก
ขอบคุณจ่อมมากที่ยังติดต่อหาเราได้ เพราะอีเมลตัวเก่าโดนบล็อก
ไม่รู้ทำไม... เสียดายข้อมูลที่เก็บไว้ตั้งนาน
ชอบเพลงที่จ่อมส่งมาให้มาก เป็นเพลงพี่แอ็ด คาราบาว
http://www.youtube.com/watch?v=9mbmi3MnPFk
ชื่อเพลงปันดาวคืนดิน จ่อมคงมาให้กำลังใจเราใช่ไหม
ตั้งแต่ที่เราเรียนจบ แยกย้ายกันเกือบ 20 ปี
เพื่อน ๆ หลายคน ไม่ได้เป็นหมออนามัยก็หลายคน
ลาออกบ้าง ไปเป็นเถ้าแก่ ไปเป็นครู อาจารย์ ปลัด นิติกร
เภสัช ฯ แพทย์ หรือไปทำงานที่ไม่ใช่อนามัย
จ่อมก็เคยรบเร้าให้เราไปจากอนามัยหลายหน
ให้เราย้ายไปที่สบาย ๆ
จนวันนี้จ่อมคงเข้าใจใช่ไหมว่า...
ชีวิตหมออนามัยธรรมดาคนหนึ่งมีความสุขเพียงใด
อย่างน้อยก็มีความตามอัตภาพหล่ะนะ
จ่อมไม่ต้องห่วงเราหรอกนะ เพราะเราได้ทำความฝันของเราแล้ว
เราเชื่อคำพูดของผู้หญิงคนหนึ่งนะ...แม่ของเราเอง
ว่า "ถ้าเราฝัน...และคิดอะไร....เราก็จะได้เป็นอย่างงั้น"
ได้เป็นจริง ๆ "หมออนามัยบ้านนอกคนหนึ่ง"......
สวัสดีค่ะ