วันหยุดที่ผ่านมา พาลูกชายไปเยี่ยมคุณตาคุณยายที่ดอยสะเก็ด ได้เจอผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งเป็นคนที่หลายคนในหมู่บ้านพูดถึงสิ่งที่เขาทำติดต่อกันมาหลายปีด้วยความชื่นชม
ชายคนนี้อายุห้าสิบสี่ปี อาชีพรับจ้างทั่วไป สิ่งที่น่าสนใจสำหรับผู้ชายคนนี้คือ เขาใช้เวลาว่างหาเมล็ด/กล้าพันธุ์ดอกไม้ ไปปลูกบริเวณป่าช้าหมู่บ้านโดยเขาจะคอยปลูกรดน้ำ ดูแลให้ดอกไม้สวยงาม ทั้งนี้ไม่มีใครวานขอหรือจ้างให้ทำ แต่เขาทำด้วยหัวใจ ...ทุกวันนี้คนในหมู่บ้านที่มีเมล็ด/กล้าพันธุ์ดอกไม้ก็จะนำไปแบ่งให้เขา เพื่อให้เขานำไปปลูก สร้างความสวยงามแก่พื้นที่ป่าช้า..
และที่สำคัญ เขาแบ่งเวลาทุกครึ่งวันจันทร์ พุธ ศุกร์ ขี่มอเตอร์ไซด์พ่วงข้างเข้าตัวอำเภอเมืองเชียงใหม่ เพื่อเก็บขยะ นำมาแยกขาย และนำรายได้จากการขายขยะทั้งหมดมาให้เป็นค่าอาหารกลางวันสำหรับโรงเรียนขยายโอกาสในหมู่บ้านของตนเอง เพราะอยากให้เด็กมีอาหารอิ่มท้อง จะได้มีพลังเรียน
ชายคนนี้บอกว่า เขาเป็นชาวพม่า พ่อแม่พาอพยพเข้ามาอาศัยแผ่นดินไทย แต่พ่อแม่ก็เสียชีวิตตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก เขาจึงต้องต่อสู้เพื่อมีอาหารเลี้ยงชีพ และโชคดีที่แผ่นดินไทยให้โอกาสชีวิต ให้งานทำ ให้ครอบครัว โดยเขาแต่งงานกับผู้หญิงไทยในหมู่บ้านแห่งนี้
ตอนนี้เขาพอมีอยู่มีกินไม่ขัดสนและมีบัตรประชาชนเป็นคนไทย ดังนั้นเขาจึงเป็นหนี้แผ่นดินไทยและตั้งใจทำสิ่งใด ๆ ที่ทำได้เพื่อทดแทนแก่ผืนแผ่นดินที่ให้ชีวิตและถวายเป็นความดีต่อพระเจ้าอยู่หัว
ตอนกลับบ้าน ขับรถผ่านป่าช้าที่มีดอกไม้พื้นบ้านออกดอกสวยงามบาน
สะพรั่งจากการดูแลของผู้ชายที่เพิ่งรู้จักตอนกลางวัน จึงนึกย้อนถามตนเองว่า
วันนี้ เราได้ทำอะไรให้แผ่นดินไทยด้วยหัวใจที่ไม่คาดหวังสิ่งใด ๆ เช่น ผู้ชาย
ต่างด้าวผู้จุดประกายความดีและความงามของจิตใจจากดอกไม้และขยะ
....ผู้ชายคนนี้ พักอยู่ที่ ตำบลแม่ฮ้อยเงิน อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่
