ผมทำหนังสือทำมือ: รักแม่เสมอ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทำเองทุกอย่าง มีจำนวน 30 บท ครับ ตอนนั้น อารมณ์อยากให้ของขวัญวันปีใหม่ สำหรับคนที่ผมรักครับ... โชคดีที่ผมเจอ กำลังจะกลายเป็นขยะไปแล้วครับ...และตอนนั้นผมเขียนเกริ่นว่า (ชอบเขียนกลอนมานานแล้วใฝ่ฝันว่าสักวัน...อยากเขียนเป็นเรื่องเป็นราว แต่...ติดด้วยภารกิจ เวลาไม่ลงตัว และนิสัยที่เชื่องช้า ขี้เกียจ คราวนี้จึงตั้งใจเขียนให้ได้ โดยเขียนเรื่องใกล้ตัวมากที่สุด คงไม่พ้นเรื่องราวของแม่ ที่ทำให้มีแรงบันดาลใจ จนสามารถเขียนให้ลุล่วงด้วยดี "รักแม่เสมอ" ขอบคุณแม่กับทุกสิ่งที่มอบให้ตั้งแต่เกิด รักแม่เสมอครับ และตลอดไป...)
ผ่านปีที่เลยลับ
ตื่นและหลับหลายความฝัน
แววตามุ่งฝ่าฟัน
สองมือนั้นเหี่ยวย่นยาน
ขอแทนตาคู่นั้น
ใสดั่งจันทร์ส่องกล้าหาญ
บอกเรื่องเป็นตำนาน
เหมือนนิทานแม่กล่อมนอน
ขอแทนสองมือกอด
คอยสวมสอดเหมือนแต่ก่อน
แม่รักเอื้ออาทร
อยากจะย้อนแทนพระคุณ
ขอป้อนข้าวอาหาร
ให้แม่ทานอิ่มเอมอุ่น
สิ่งใดหวานละมุน
ชื่นหอมกรุ่นจะสรรหา
ขอแทนหมอนข้างใกล้
นอนหลับใหลฝันดีหนา
ทุกกาลยามนิทรา
ตื่นขึ้นมาอย่ากังวล

รักของแม่ ยิ่งใหญ่ ไพศาล
เนิ่นนาน นิรันดร์ กาลสมัย
เหนือคำ รำพัน อันใด
เกินเทียบ เปรียบใจ ไม่เทียม
..
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับน้องทิมดาบ
ความรักคือความดี
สร้างโลกนี้ให้อบอุ่น
อุ้มชูผู้มีคุณ
ย่อมเป็นบุญของมารดา
ความรักคือความหวัง
เป็นพลังให้โลกหล้า
ลูกชายเลี้ยงแม่มา
ย่อมก้าวหน้าอย่างแน่นอน
-------------------- ขอชื่นชมว่าแต่งกาพยานี 11 ได้ไพเราะและดูเหมือนจะมีความถนัดเป็นพิเศษด้วย
สวัสดีครับ คุณทิมดาบ
อ่านแล้วรู้สึกรักแม่ อยากกลับไปกอดแม่จัง