เริ่มมีอาการไอแห้งๆ . มีไข้ต่ำๆ อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร

......ปัจจุบัน ดิฉันอยู่ในสถานะของนักศึกษาปริญญาโท คณะพยาบาลศาสตร์... ก่อนที่จะมาเรียนต่อครั้งนี้ ดิฉันทำงานเป็นพยาบาลมาหลายปี หลายที่ และหลายแผนก ทั้งสูติ-นรีเวชกรรม ศัลยกรรม อายุรกรรม แผนกผู้ป่วยนอก ... รวมถึงลาออกจากการเป็นพยาบาล และไปทำงานเกี่ยวกับงานวิจัย เป็นผู้ช่วยนักวิจัย  ซึ่งมาทำงานในรพ. เช่นเดิม และเก็บข้อมูลกับผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวี .....ฉันตัดสินใจมาเรียนต่อโทเนื่องจากอยากจะกลับไปทำงานในด้านการพยาบาลเช่นเดิม จึงคิดพัฒนาตัวเองมาเรียนทบทวนและเพิ่มพูนความรู้ที่ขาดหายไป

...ในปีแรกที่เรียน ก็มีเครียดบ้าง อะไรบ้าง มีเรียนและขึ้นฝึกที่รพ.บ้าง สุขภาพก็แข็งแรงดี

.... เมื่อเข้าสู่ปี 2 เริ่มตั้งแต่ มค. ปี 53 นึกว่าความเครียดจะลดลงบ้างแต่ก็เครียดมากกว่าเดิม ^_^  แต่ร่างกายก็ยังสู้ไหว ..เช้าวันหนึ่ง ดิฉันมีอาการเจ็บหน้าอกข้างซ้าย ขณะหายใจ เจ็บเป็นพักๆ ไม่ได้เป็นมาก แต่ทำให้กังวลใจ เพื่อนก็บอกว่า คงเป็นเพราะเครียด หรือกังวลเรื่องเรียนหรือป่าว อาจทำให้เจ็บหน้าอกได้.. ดิฉันก็เลยคิดว่าไม่เป็นอะไรมั้ง ก็เรียนตามปกติ หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป เจ็บมากขึ้น และก็หายใจเหนื่อย ...จึงไปตรวจ หมอบอกว่าเอกซเรย์พบว่าปอดอักเสบจากการติดเชื้อแบคทีเรีย เป็นเชื้อจากชุมชน ...ก็ได้รับยาปฏิชีวนะ ..หลังจากนั้นอาการก็หายเป็นปกติ

.... จนกระทั่ง เดือน พค. ปี 53  เริ่มมีอาการไอแห้งๆ เป็นประมาณ 2 อาทิตย์ แล้วก็หายไป พอเริ่มเข้าเดือน มิย. ก็เริ่มไออีก และไออีกประมาณ 3 อาทิตย์ ไม่ทันได้คิดถึงโรคอะไร เพราะไม่มีอาการอื่น และก็คิดว่าเคยมีอาการไอนานๆ แบบนี้ในหลายปีที่ผ่านมาแล้ว ประมาณ 5 ปีได้ ...และแล้วเข้าอาทิตย์ที่ 4 เริ่มมีไข้ต่ำๆ และอ่อนเพลีย เบื่ออาหาร และยังไออยู่ ที่สำคัญเริ่มเจ็บหน้าอกซ้ายอีกแล้วววว ... จึงต้องไปตรวจ พบว่า ติดเชื้อวัณโรคที่ปอด ... ต้องรักษาด้วยการกินยา 6 เดือน ..ดิฉันรู้สึกเศร้ามาก เพราะดิฉันรู้ดีถึงการรักษาที่ยาวนาน และผลข้างเคียงจากยา ...