ขอออกตัวก่อนว่าเป็นนักเขียนมือใหม่อาจจะไม่ดีเท่าที่ควร ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
หลังจากได้ตะเวนไปปฎิบัติธรรมนั่งสมาธิอยู่หลายที่ ส่วนใหญ่จะเห็นแค่ความเกิดดับเป็นครั้งคราว ไม่เคยได้เห็นว่าเราไม่ใช่เราแต่อย่างไร จนกระทั่งตุลาคม 2553 ทีัผ่านมามีโอกาสได้ปฎิบัติที่ศูนย์ธรรมธาณี แนวคำสอนท่านโกเอ็นก้า 3วันแรกจะรู้สืกอีดอัดเพราะยังไม่ชินเหมือนทุกครั้งที่ออกจากบ้าน เข้าวันที่ 4 เริ่มเห็นความละเอียดของจิตขื้นและรับรู้การเต้นของเส้นเลือดทั่วร่างทั้งเวลาปฎิบัติและนอกเวลาโดยเฉพาะตอนนอน เหมือนต้วเองเป็น robot ไม่ใช่ร่างคน เวลาปฎิบัติวันที๋ 8-9 ได้รับรู้ถืงความอุเบกขาจริงๆ ถ้าจิตไม่ยึดทั้งความว่างและเวทนาแล้ว เราก็ไม่มีเราแต่ถ้าคิดร่างก็เริ่มค่อยๆประติดประต่อก่อมาอีก การนั่งครั้งนี้เห็นได้ทั้งความทรงจำที่เกิดในตอนเด็กและอาจจะเป้ฯชาติก่อนผุดขึ้นมา พอเรานึกออก เวทนาที่เกิดแต่ละจุดก็จะหายไป ปัจจัตตังจริงๆ เคยเล่าให้คนไม่เคยปฎิบัติฟัง กลายเป็นว่าเราเพี้ยน ขอแชร์ข้อความแค่นี้ก่อนค่ะ
