ผมทำหนังสือทำมือ: รักแม่เสมอ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทำเองทุกอย่าง มีจำนวน 30 บท ครับ ตอนนั้น อารมณ์อยากให้ของขวัญวันปีใหม่ สำหรับคนที่ผมรักครับ... โชคดีที่ผมเจอ กำลังจะกลายเป็นขยะไปแล้วครับ...และตอนนั้นผมเขียนเกริ่นว่า (ชอบเขียนกลอนมานานแล้วใฝ่ฝันว่าสักวัน...อยากเขียนเป็นเรื่องเป็นราว แต่...ติดด้วยภารกิจ เวลาไม่ลงตัว และนิสัยที่เชื่องช้า ขี้เกียจ คราวนี้จึงตั้งใจเขียนให้ได้ โดยเขียนเรื่องใกล้ตัวมากที่สุด คงไม่พ้นเรื่องราวของแม่ ที่ทำให้มีแรงบันดาลใจ จนสามารถเขียนให้ลุล่วงด้วยดี "รักแม่เสมอ" ขอบคุณแม่กับทุกสิ่งที่มอบให้ตั้งแต่เกิด รักแม่เสมอครับ และตลอดไป...)

แสงทองของอรุณ

อาบไออุ่นเรืองแดดอ่อน

ลมปลุกให้ตื่นนอน

เร่งรีบร้อนไปทำงาน

 

หวนนึกคิดถึงแท้

ป่านนี้แม่คงไถหว่าน

ฝนตกไหมที่บ้าน

ขอกราบกรานนาน้ำนอง

 

ลูกสุขสบายดี

ทุกข์ไม่มีให้หม่นหมอง

จะเก็บเงินเก็บทอง

แม่ไม่ต้องห่วงกังวล

 

จำจากบ้านเรามา

เพราะฝนฟ้านาขัดสน

ใจนั้นแสนร้อนรน

ต้องทุกข์ทนเมื่อห่างไกล

 

ฝนโปรยปรายลงมา

ชุบชีวาเหมือนเกิดใหม่

วอนฝนนำพาไป

ส่งข่าวให้แม่ยินดี

 

แม่คงยิ้มออกได้

กำลังใจล้นไหลปรี่

หน้าเกี่ยวข้าวปีนี้

ลูกเห็นทีกลับบ้านเรา...

 

  

 

ผมขออนุญาตภาพประกอบจากพี่วินทร์ เลียววาริณนะครับ .... http://www.winbookclub.com/image)