ผมทำหนังสือทำมือ: รักแม่เสมอ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทำเองทุกอย่าง มีจำนวน 30 บท ครับ ตอนนั้น อารมณ์อยากให้ของขวัญวันปีใหม่ สำหรับคนที่ผมรักครับ... โชคดีที่ผมเจอ กำลังจะกลายเป็นขยะไปแล้วครับ...และตอนนั้นผมเขียนเกริ่นว่า (ชอบเขียนกลอนมานานแล้วใฝ่ฝันว่าสักวัน...อยากเขียนเป็นเรื่องเป็นราว แต่...ติดด้วยภารกิจ เวลาไม่ลงตัว และนิสัยที่เชื่องช้า ขี้เกียจ คราวนี้จึงตั้งใจเขียนให้ได้ โดยเขียนเรื่องใกล้ตัวมากที่สุด คงไม่พ้นเรื่องราวของแม่ ที่ทำให้มีแรงบันดาลใจ จนสามารถเขียนให้ลุล่วงด้วยดี "รักแม่เสมอ" ขอบคุณแม่กับทุกสิ่งที่มอบให้ตั้งแต่เกิด รักแม่เสมอครับ และตลอดไป...)
ผู้หญิงที่ฉันรัก
ไม่สูงศักดิ์ปานดอกฟ้า
คือคนธรรมดา
รักฉันกว่าสิ่งอื่นใด
ฉันเป็นคนคนหนึ่ง
หางามซึ้งเก่งกาจไม่
มีกายและหัวใจ
ค่าต้อยไปกับบางคน
ผู้หญิงที่ฉันรัก
เหมือนตะวันส่องเวหน
ดวงตาที่เปี่ยมล้น
สู้อดทนเลี้ยงฉันมา
อ้อมอกอันอบอุ่น
โอบเจือจุนให้แกร่งกล้า
อุ้มชูทุกเวลา
ไม่หนีหน้าเมื่อฉันเหงา
ให้รู้สิ่งชั่วดี
เข้มแข็งมีไม่ขลาดเขลา
ยามทุกข์พร้อมแบ่งเบา
คอยปัดเป่าอันตราย
ผู้หญิงที่ฉันรัก
อยากซบตักไม่ห่างหาย
ขอบพระคุณมากมาย
รักไม่คลายคือ...แม่เอย...
(ผมขออนุญาตภาพประกอบจากพี่วินทร์ เลียววาริณนะครับ .... http://www.winbookclub.com/image)
สวัสดีค่ะ
มาติดตาม เพราะแม่นี่แหละค่ะ