เอกลักษณ์ไทย

ฉันเป็นวัยรุ่นสมัยใหม่ ที่ชื่นชอบและชื่นชม กับเพลงวัยลูกทุ่งเก่า ๆ เพราะมีความหมาย และมักจะติดตามรายการประกวดเพลงลูกทุ่ง "รายการชิงช้าสวรรค์" เยาวชนยุคนี้เก่งรอบด้าน จริง ๆ  ร้องเพลงได้เก่ง และที่สำคัญ มักจะหยิบยกเพลงเก่า ๆ ที่หาฟังได้ยาก และเป็นเพลงที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน แล้วเรื่องเพลงมันเกี่ยวโยงกับ การถ่ายภาพที่หอศิลป์ได้อย่างไร สะท้อนอารมณ์ได้อย่างไร ก็คือก่อนหน้าที่จะมีโอกาสไปทำกิจกรรมถ่ายภาพรวมกับเพื่อน ได้ยินเพลง ๆ หนึ่งแล้วมันสะดุดหูมากมายสะท้อนอารมณ์ ฟังเมื่อไหร่แล้วภาคภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นคนไทย มันเหมือนกับสะท้อนภาพที่ฉันได้ไปถ่ายเก็บไว้ กับชื่อเพลงที่ว่า "เอกลักษณ์ไทย"  แต่งด้วย ศิลปินแห่งชาติ พ่อครูลพ บุรีรัตน์   เรามาติดตามภาพประทับใจในหอศิลป์แห่งนี้กับบทเพลงสะกิดใจ ที่บรรยายเอกลักษณ์ของความเป็นไทย         (ในอดีต)

 

 

               กว่าไทยจะเป็นไทยในวันนี้

 

ดินแดนแห่งตำนาน กับตึกสูงใหญ่ในปัจจุบัน

 

เมืองแห่งวัฒนธรรมในวันเก่า ๆ กำลังสูญหายไปกับวัฒนธรรมตะวันตกในปัจจุบัน

 

 

พ่อคนนี้ พวกเราลืมแล้วหรือไง

 

ไทยเมืองที่รวยด้วยทรัพยากร แล้วตอนนี้ยังเป็นแบบนั้นอยู่อีกหรือไม่

 

มรดกวัฒนธรรมไทย ที่พึ่งทางใจของไทย ตอนนี้คงเหลือแค่ตำนานเท่านั้น

 

บุคคลที่กำลังถูกลืมในสังคมไทย

 

 

สุดท้ายนี้ผู้เขียนบันทึกขอส่งท้ายด้วยเนื้อเพลงอันทรงคุณค่า "เอกลักษณ์ไทย"

คงจะช่วยปลุกใจให้เราหันมารักเมืองไทย แผ่นดินที่เราเหยียบอยู่ทุกวันนี้

 

หลายร้อยปีดีดักเอกลักษณ์คนไทยดังไปทั่วโลก

รอยยิ้มบนหน้า เหมือนหนึ่งว่ามิมีทุกข์โศก

คนไทยเหมือนคนมีโชค ถูกโฉลกโลกทุกสมัย

เคารพคนสูงกว่า และศรัทธาครูผู้เคยสอนให้

ไม่ทิ้งพ่อแม่ เลี้ยงดูแลให้แกชื่นใจ

สิบนิ้วน้อมพนมไหว้ เคารพผู้ใหญ่เป็นอาจิณ

รักในหลวงหวงประเทศอยู่ไม่จาง

ประเทศไทยตั้งแต่สร้างมิเคยว่างพระเจ้าแผ่นดิน

เอกลักษณ์นี้ฟ้าประจักษ์และโลกได้ยิน

ว่าไทยในทั้งธานินทร์ พระเจ้าแผ่นดินคือหัวใจ

ไทยมิเคยเป็นทาสให้ชาวต่างชาติมาคอยชี้เหนือชี้ใต้

เอกลักษณ์หนึ่งซึ่งอยู่ในหัวใจคนไทย

เรามีวัดงามไกลใกล้ มีพระสอนให้เราทำดี

 

บทเพลงนี้ได้ถ่ายทอดไทยในอดีต แล้วปัจจุบันเพลงนี้ใช้กับประเทศที่เรียกว่าไทยได้อยู่อีกหรือไม่ ?