เราจะทำได้ ถ้าเราเชื่อว่า...เราทำได้

       เราทุกคนต่างใฝ่ฝันถึงความสำเร็จ มันคือเป้าหมายสูงสุดหรือจุดหมายปลายทางของชีวิต บางคนมองว่าความสำเร็จคือการมีเงินทองมากมาย อยู่อย่างสบาย หรือได้เกษียณก่อนเวลาอันควร


        หลายคนฝันถึงความสำเร็จในอาชีพ การงาน สามารถหาเงินได้มากและได้รับการยกย่องว่าเป็นคนเก่ง คนดัง ในขณะที่อีกหลายคนถือว่าการไม่มีหนี้สิน แต่มีทรัพย์สมบัติมากมาย ทั้งบ้าน รถยนต์ราคาแพง และสามารถไปตามห้างสรรพสินค้าแล้วซื้อทุกอย่างได้ตามใจปรารถนา คือความสำเร็จของชีวิต


       คนจำนวนไม่น้อยที่ตีค่าความสำเร็จว่าคือการมีครอบครัวแสนสูข มีภรรยาหรือสามีที่น่ารัก และมีลูก ๆ เป็นเด็กดีเชื่อฟังพ่อแม่ นอกจากนี้ยังมีผู้ที่คิดว่าการมีชีวิตยืนยาวคือความสำเร็จของชีวิต


         ข้าพจ้าถามตัวเองเสมอว่าคนเราเกิดจากอะไร เกิดมาทำไม เกิดมาเพื่ออะไร อะไรคือความสำเร็จ อะไรคือแรงบันดาล  และอะไรคือความสุข ข้าพเจ้าพยายามหาความสุขจากการเที่ยว เล่น กิน และดื่ม  ใช่ สิ่งเหล่านี้ทำให้ข้าพเจ้ามีความสุข แต่เป็นความสุขที่เกิดขึ้นแค่วูบเดียว และก็หายไปเมื่อต้องรำลากับสิ่งเหล่านั้น และคำตอบสุดท้ายก็ยังไม่ใช่  ข้าพเจ้าเริ่มถามตัวเองอีกรอบกับสิ่งที่ยังไม่ได้คำตอบ ข้าพเจ้าเคยถามตัวเองว่า หากสักวันหนึ่ง ข้าพเจ้าไม่มี พ่อ ไม่มีแม่ ญาติและเพื่อนๆทิ้งข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้าตกงาน  หรือถูกคนรักหักหลัง ชีวิตของข้าพเจ้าจะเป็นอย่างไร และจะอยู่เพื่อใครเล่า  แน่นนอนว่าข้าพเจ้าไม่คิดฆ่าตัวตาย หรือทำร้ายเองเด็ดขาด เพราะมันเป็นเรื่องโง่มากหากทำแบบนั้น  และเรื่องเหล่านี้ก็ไม่ได้เกิดขึ้นกับข้าพเจ้าในตอนนี้ และข้าพเจ้าจะไม่ยอมให้มันเกิดขั้นกับตัวข้าเจ้าอย่างเด็ดขาด  แต่ข้าเจ้าเป็นเพียงมนุษย์ มีแค่ 2 มือ ขา 2 ข้าง ข้าพเจ้าจะลิขิตชีวิตของใครต่อใครได้เล่า...  สักวันหนึ่ง ถ้ามันไม่เกิดขึ้นก็คงดี หรือถ้าหากเกิดขึ้น ข้าพเจ้าจะทำอย่างไร แล้วข้าพเจ้าจะกล้าฝากชีวิตไว้กับสิ่งใดเล่า  สุดท้ายข้าพเจ้าก็ยังไม่ได้คำตอบของชีวิตอยู่ดี  


          ทั้งๆที่ข้าพเจ้าเป็นคนสนุกสนาน เฮฮา มีรอยยิ้ม หัวเราะ มีความสุข แต่ในใจของข้าพเจ้ามีแต่ความว่างเปล่า ข้าพเจ้าศึกษาตัวเองมาตลอด 6 ปีที่ข้าพเจ้าเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาทุก ๆ วัน ข้าพเจ้าต้องคอยถามตัวเอง ว่าเราลำบากลำบน ดิ้นรน ศึกษาเล่าเรียนเพื่ออะไรเล่า และถ้าหากขาดเราไปแล้วโลกนี้จะต่ำลงหรือสูงขึ้น สิ่งเดียวที่เป็นแรงบันดาลใจในขณะนั้นคือ ความกตัญญู  ต้องทดแทนพระคุณอันยิ่งใหญ่ของบิดามารดา

 


         เมื่อได้เข้ามาศึกษาระดับอุดมศึกษา ข้าพเจ้าก็มีโอกาสได้เข้าโบสถ์จึงทำให้ข้าพเจ้าได้คำตอบทีละนิด ๆ ไม่น่าเชื่อว่าคนตาบอกแต่กำเนิดจะมองเห็น คนหูหนวกกลับได้ยิน คนไบ้แต่กำเนิดจะพูดได้ และคนแขนขารีบ เป็นง่อยแต่กำเนิดกลับเดินได้ สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นได้เพียงเพราะความเชื่อ ใช่แล้วทุกสิ่งทุกอย่างมาจากความเชื่อ ความเชื่อคือแรงบันดาลใจ เชื่อว่ามีผู้สร้าง เชื่อว่าทุกอย่างมีการเตรียมการไว้แล้ว เชื่อว่างานทุกอย่างจะสำเร็จ เชื่อว่าจะรอด  เชื่อว่าจะเห็น  เชื่อว่าทำได้ เชื่อว่าจะก้าวเดินได้ เชื่อในบาป  คุณ และโทษ


        ทุกวันนี้ชีวิตของข้าพเจ้าเริ่มมีสีสัน  มีชีวิตชีวาขึ้น ข้าพเจ้าไม่รู้ลึกอ้างว้าง หรือ ว้าเหว่ เหมือนเดิมอีกต่อไป ข้าพเจ้าทำทุกอย่าง อย่างมีเป้าหมาย มีปลายทาง มีหลักชัย มันดูเหมือนชีวิตมีความหมายขึ้น  ข้าพเจ้าตั้งใจทำวันนี้ก็ด้วยความเชื่อ และความเชื่อ คือแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิต

เชื่อว่าเป็นคนดีได้ เป็นลูกได้ เป็นแม่ได้  เป็นครูได้  และเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาสังคมได้