เมื่อ 8 สิงหาคมที่ผ่านมา ผมได้รับเกียรติจากคณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ให้ไปบรรยายKMในงานวิชาการของคณะ ห้องสุโขทัย โรงแรมท็อปแลนด์ พิษณุโลก ช่วง 08.30-12.00 น. ซึ่งงานนี้ได้พบกับอาจารย์มาลินี ท่านคณบดีด้วยและท่านได้ให้เกียรติในการฟังบรรยายจนจบ 3 ชั่วโมง

                ผู้ที่เข้าฟังส่วนใหญ่เป็ยนักรังสีฯก็ได้ให้ความสนใจดีมาก มีการซักถาม มีการแลกเปลี่ยนกันบ้าง และที่สำคัญเกือบจะไม่มีใครหลับเลย

                ในการบรรยายครั้งนี้ ผมใช้เวลาในการเกริ่นและเล่าแนวคิดเกี่ยวกับการจัดการความรู้นานไปหน่อย ทำให้เวลาเกือบไม่พอตามที่เตรียมไปและช่วงหลังจะเร็วไปบ้าง รวมทั้งเกินเวลาไป 15 นาทีเพราะฉายวีซีดเห้ผู้เข้าร่วมประชุมได้ชมด้วย

                 แม้จะบรรยายหลายครั้งแล้วก็ตาม แต่ก็ยังไม่สามารถควบคุมเวลาในการบรรยายได้ดีนัก ซึ่งก็คงนำไปปรับปรุงอีกและในการบรรยายแต่ละครั้ง จะพบว่า แม้เนื้อหาเดียวกัน แต่จุดเน้น ตัวอย่าง การดึงดูดความสนใจก็จะแตกต่างกันไปในแต่ละเวทีที่บรรยาย ซึ่งผู้บรรยายเองจะต้องมีการปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ในขณะบรรยายตลอดเวลา

                หลังจากจบการบรรยายก็ได้ร่วมแลกเปลี่ยนพูดคุยดูดซับความรุ้จากอาจารย์หมอสมชาติ โตรักษา ที่มาบรรยายในภาคบ่ายด้วยเรื่องR2R ซึ่งเสียดายมากที่ไม่ได้อยู่ฟัง เนื่องจากมีภารกิจต่อ

                พอรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ ก็ไปขอต้นไม้จากสถานีเพาะชำกล้าไม้ จ.พิษณุโลก เพื่อนำไปปลูกในโรงพยาบาลบ้านตาก จำนวน 120 ต้น (ต้นสัตตบรรณกับคูน) เนื่องจากผมขับรถไปเอง จึงต้องทำหน้าที่คนสวนขนต้นไม้ขึ้นรถเองและขับกลับเอาไปเก็บที่โรงพยาบาลเอง เรียกว่าถอดเสื้อคลุมออกจากการเป็นวิทยากรก็เป็นคนสวนต่อเลย ที่โรงพยาบาลบ้านตากจะจัดปลูกต้นไม้ยืนต้นในวันที่ 12 สิงหาคม เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมราชินีนาถ และสิ่งที่จะได้ตามมาคือความร่มรื่น ร่มเย็น เพราะบ้านตากอากาศร้อนมาก ทราบมาว่าถ้าปลูกต้นไม้ใหญ่ 1 ต้น จะเท่ากับติดเครื่องปรับอากาศ 1 ตัน หากต้นไม้โตขึ้นน่าจะลดค่าไฟฟ้าของโรงพยาบาลได้มาก รวมทั้งต้นสัตตบรรณจะโตเร็ว มีทรงพุ่มที่ให้ร่มเงาได้ดี โตเร็ว ทนแล้ง ไม่ผลัดใบมากจนเป็นภาระในการเก็บกวาด

               หลังจากขนต้นไม้ขึ้นรถเสร็จ ก็ไปที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวรต่อ เพื่อเข้าร่วมฟังการนำเสนอเกี่ยวกับแพทยศาสตรศึกษานานาชาติและได้รับปาก ศจ. นพ. จอห์น เฟรเซอร์ จากม.นิวอิงแลนด์ ออสเตรเลีย ซึ่งผมเคยไปดูงานและเป็นลูกศิษย์ว่าจะไปฟังคำบรรยายของท่าน กว่าจะกลับถึงบ้านตากก็เกือบ 1 ทุ่มพอดี