วันนี้สอบนักศึกษาที่ต้องการทำหอพัก..แรงบันดาลใจมาจากการที่..เธอบอกเธอเคยเห็นคนเป็นเจ้าของหอพักเป็น "เสือนอนกิน"..
...
ผมเลยบอกเธอเล่นๆว่า เสือนอนกินน่ะระวังท้องแตกตายนะ..เพราะผมเคยเห็นผู้ประกอบการ..ประเภทคนรู้จักทั้งเมือง..มีฐานะดี..ใครๆก็ไปร้านเขา..เขาไม่ได้นอนอยู่หลังร้า้นนะ..แ่ต่จะออกมาคุยกับลูกค้า..ขณะที่พอรุ่นสอง..หลายคนมารับช่วงต่อกิจการพ่อแม่..การศึกษาสูง..ไม่เอาล่ะ..เรียน MBA มา..จ้างผู้จัดการดีกว่า..หรือไม่ก็ไม่สนใจลูกค้า....ได้เรื่อง..เจ๊ง..
...
ที่ผมสังเกตมา..เถ้าแก่คุยกับลูกค้า ทำให้สนิทสนมกับลูกค้า..เข้าใจความต้องการของลูกค้า..ทำให้ตอบสนองกับลูกค้าได้ดีกว่า..เหมือนเป็นการทำ KM อยู่ตลอดเวลา..ในทางการตลาดเขาเหล่านี้กำลังทำสิ่งที่เรียกว่า..Marketing Anthropology ครับ..การวิจัยแบบนักมนุษยวิทยา ที่เน้นการลงพื้นที่ การสัมภาษณ์ การสังเกต...บริษัทระดับโลกก็จ้างบริษัททำวิจัยการตลาดแนวนี้ครับ..เช่น Intel Pensico..เป็นต้น..
....
แล้วก็มีอาจารย์ที่มาสอบ..ก็เสริมให้เลยว่าท่านทำหอพัก..คนอยู่เต็มครับ..จนต้องจองคิว..ทั้งที่การแข่งขันสูงมาก..ท่านบอก..ท่านคุยกับลูกค้าตลอด..ลูกค้าบางรายเอาแม่ที่เป็นมะเร็งมาอยู่ด้วย..ท่านก็เป็นคนต้มยาให้แม่เขาเอง..แล้วยังหัดลูก "เถ้าแก่" ให้คุยกับลูกค้าด้วย...ยังยืนยันด้วยว่าเคยเจอเพื่อนบางคน..ส่งลูกมาดูแลกิจการ แต่ลูกไม่คุยกับลูกค้า..ก็เจ๊งครับ..
....
ครับ ผมขอยืนยันเลยว่า..เสือ..ไม่ได้นอนกินครับ..อยากเป็นเสือ..ต้องคุยกับลูกค้า ครับ..
...
คุณมีความคิดเห็นอย่างไรครับ..
