เราจะได้มีความสุขเหมือนๆกัน

   นับจากวันนั้น ทั้งสองครอบครัวก็ดูจะมีกิจกรรมร่วมกันสม่ำเสมอ สองสามีภรรยาเพื่อนรวย ก็มักมาขอคำปรึกษา เนื่องจากต้องการลงสมัคร สว. ว่าจะพูดอย่างไร หาเสียงอย่างไรถึงจะได้คะแนน บางครั้งมีความเครียดมากๆ ก็จัดปาร์ตี้กันสี่คน ลูกๆพากันมาซ้อมดนตรี มีความสุขสนุกสนานเหมือนเคย

 วันหนึ่งเพื่อนรวยได้เอ่ยปากกับเพื่อนที่จนกว่าว่า เขาเพิ่งรู้ว่าเพื่อนลำบาก ออกจากงาน แต่ก็ยังมาดูแลครอบครัวเขา โดยไม่แสดงความกลัดกลุ้มอะไรเลย นับจากนี้ไป ไม่ต้องกังวล เรามาเป็นหุ้นส่วนกันเถิด ไม่ต้องหาเงินมาลงทุน แต่เขาแบ่งผลประโยชน์ให้เลย 50:50 เราจะได้มีความสุขเหมือนๆกัน ช่วงนี้ไม่ได้ทำงานก็ดีแล้ว ไปเที่ยวกรุงโรมกันดีกว่า

  ใครบ้างหนอจะล่วงรู้อนาคตของตนว่าจะเกิดอะไรขึ้นในเร็วๆนี้บ้าง  หลงเสียใจ น้อยใจ หมั่นไส้ และก่อเรื่องมากมาย แต่แท้จริงแล้ว เพียงเขารออีกสักหน่อย เพื่อนน้ำมิตรของเขา ก็จะแบ่งปันความสุขให้อยู่แล้ว และให้เขาสุขเท่าๆกันเลย เขานึกพลาง ก็ปรึกษาภรรยา ว่าจะสารภาพเรื่องราวทั้วหมดให้เพื่อนรวยฟังจะดีกว่า เพราะเพื่อนเขาคนนี้ น้ำใจงามนัก แต่ภรรยาได้ฟัง เหมือนเขากำลังจะดับไฟอนาคต ให้ต้องกลับไปสู่ความมืดมน จนยากอีกครั้งแน่นอน ขอร้องว่าอย่าเพิ่งเลย ขอมีความสุขสักระยะหนึ่งก่อน สามีจึงตามใจภรรยา และไปเที่ยวกรุงโรมอย่างมีความสุข เขาทั้งสองกลับมาช่วยกันคิดหาหนทางการขายสินค้ามหัศจรรย์ไปทั่วโลก โทรทัศน์ สื่อต่างๆ ล้วนแสดงแต่เรื่องสินค้าของเขา ไปที่ไหน ก็ฉีดสเปร์โชว์ อึกองเท่าไหน ก็หายภายในพริบตา เขาได้ชื่อว่า เป็นราชาอึ

  วันหนึ่งเจ้าเพื่อนขี้เมา นั่งชมรายการโทรทัศน์อยู่ เห็นการเป็นหุ้นส่วนของคนทั้งสอง เห็นมหาเศรษฐีคู่ ที่เดินอยู่บนความผาสุก และดังไปทั่วโลก ความอิจฉาริษยา ครอบงำเขาทันที และคิดเข้าข้างตนเองว่า ถูกทอดทิ้งให้ลำบากยากจน ทั้งที่เคยช่วยเหลือในยามคับขันก็หลายครั้ง อย่างนี้รับไม่ได้

  ว่าแล้วก็โทรศัพท์ข่มขู่ไป ว่าจะเปิดเผยเรื่องคอร์กี้ ถูกใครยิงธนูใส่จนตาย รับรองว่า ความสุขนั้น จะพังทลายทันที แต่เขามีข้อเสนอ ว่าต้องการเงินสักก้อน เพื่อช่วยปกปิดเรื่องนี้ เมื่อได้รับการขู่เช่นนั้น ความสุขก็มลายไปจากใจทันทีเช่นกัน ปรึกษากับภรรยา ก็บอกให้เงินไป แต่สามีก็ว่า แล้วถ้ามันมาเอาเรื่อยๆ ไม่จบสิ้นจะทำอย่างไร ภรรยาก็บอก เงินเรามากมาย ก็ให้ไป ขณะที่ถกเถียงกันนั้น เจ้าเพื่อนขี้เมา ก็โทรมาอีก และบอกว่า เงินก้อนเดียวไม่เพียงพอหรอก เขาต้องการเป็นหุ้นส่วนด้วย เพราะเราร่วมมือกันมาหลายงานแล้ว ถึงคราวสุขก็ควรแบ่งปันเขาด้วย และจะเอาสัญญาไปให้เซนต์ที่บ้านคืนนี้ หลังจากวางหูไป ความทุกข์ใจก็ทับทวี มากเสียยิ่งกว่าตอนยิงธนูไปโดนม้าเสียอีก แล้วก็ตัดสินใจจะไปสารภาพกับเพื่อนดีกว่า ภรรยาห้ามสุดขีด ยื้อยุดกันไปจนถึงสนามยิงธนู เขาเห็นคันธนูแล้วโมโหสุด คว้ามาได้ก็บอกว่า เขาเพียงต้องการยิงบ้านตนเอง ไม่ได้ยิงม้า เพื่อนต้องอภัยเขา ว่าแล้วก็โก่งคันธนู ยิงสนองอารมณ์เครียดเสียทีหนึ่ง ธนูก็แล่นฉิวเข้าบ้านตนเองเหมือนเดิม แต่คราวนี้ เขาได้ยินเสียงคนร้องลั่น เหมือนโดนธนู ไม่ผิดเพี้ยนกับเสียงร้องอันเจ็บปวดของคอร์กี้ครั้งนั้นเลย

 ตกตะลึงพึงเพริดกันไปทั้งคู่ แล้วเหตุการก็ชวนหลอน ให้นึกถึงศพต่อไป  ความหุนหันพลันแล่น ไม่ได้ให้ผลดีเหมือนเดิม

แต่จะเป็นใครกันหนอ...ที่มารับธนูดอกนี้

 ติดตามตอนต่อไปนะคะ เร็วๆนี้