ผมพิมพ์บันทึกนี้บนรถยนต์เช้าวันที่ ๗ เม.ย. ๕๔ ระหว่างเดินทางไปเยี่ยมชมวิทยาลัยชุมชนที่ ลอส แอนเจลีส ผมพยายามวางระบบให้แก่ตัวเอง ให้เดินทางไป study visit ที่สถาบันอุดมศึกษาต่างๆ อย่างสะดวก เบาสบาย และมีเครื่องช่วยบันทึกครบถ้วน จึงบันทึกเอามา ลปรร. ในฐานะนัก KM
แน่ละ เราไปเยี่ยมชมมหาวิทยาลัยในฐานะกลุ่มกรรมการสภามหาวิทยาลัย อธิการบดี ว่าที่อธิการบดี รองอธิการบดี และคณบดี ดังนั้นการแต่งกายตามปกติจึงเป็นทางการ สวมสูทผูกเน็กไท อย่างสุภาพ
ทีนี้ก็มาถึงเครื่องอำนวยความสะดวกในการดูงานประจำกาย ตัวแรกคือกล้องถ่ายรูป ซึ่งที่ถูกใจผมที่สุดคือ Canon PowerShot SX 200 IS เพราะขนาดไม่โตเกินไป และซูมได้ถึง ๑๒ เท่า ความชัดของภาพก็ดีมาก ข้อดีที่ผมค้นพบคือ เมื่อมา สรอ. ไฟฟ้าเป็น 110 Volt เครื่อง ชาร์จ ไฟแบตเตอรี่ ของกล้องใช้ได้ทั้งกับไฟ 220 และ 110 Volt จึงสะดวกมาก เครื่องชาร์จ ถ่านไฟ AA และ AAA ที่ผมเอามา ใช้กับไฟ 220 V เท่านั้น หมดฤทธิ์ ใน สรอ.
กล้องถ่ายรูป เป็นเครื่องบันทึกที่ไวกว่าจดด้วยมือ โดยเฉพาะบันทึก ppt ประกอบการบรรยาย และใช้บันทึกบรรยากาศระหว่าง campus tour ได้ยอดเยี่ยมมาก
ตัวที่ ๒ คือ iPad ใช้สำหรับบรรจุเอกสารกำหนดการ และข้อมูลของสถานที่ต่างๆ และใช้บันทึกความจำจากการฟัง แทนกระดาษ สะดวกมาก
ตัวที่ ๓ คือ Sony IC Recorder สำหรับใช้บันทึกเสียงการประชุม หรือการสนทนา สำหรับไว้ตรวจสอบข้อความที่จดไม่ทัน และเป็นตอนสำคัญ
ตัวที่ ๔ คือ Sony Notebook ตัวที่กำลังใช้พิมพ์บนรถอยู่นี่แหละ เนื่องจากเราต้องนั่งรถจากที่หนึ่งไปที่หนึ่งเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงขึ้นไป ผมจึงถือขึ้นมาไว้บนรถ เอามาใช้พิมพ์บันทึกฆ่าเวลา เวลาลงไปดูงานตามที่ต่างๆ ก็ทิ้งไว้บนรถได้ เพราะไม่ร้อน และไม่หาย
ตัวที่ ๕ คือกระเป๋าสำหรับใส่ ของใช้ตัวที่ ๑ – ๓ และของใช้อื่นๆ กระเป๋าที่ผมใช้เป็นกระเป๋าสะพายขนาดกระทัดรัด ใส่ iPad ได้ และมีซิปหลายช่อง สำหรับใส่ของจุกจิกได้
น่าจะเรียกได้ว่า นี่คือเครื่องแต่งกายของนัก KM
วิจารณ์ พานิช
๗ เม.ย. ๕๔
อ่านแล้วได้แบบอย่างที่ดี ขอชื่นชม