
สรรพสิ่งบนโลกนี้ต่างก็พยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ควบคู่ไปกับการหมุนของโลก และเดินหน้าไปพร้อมกับวันที่สวยงาม เราเป็นส่วนหนึ่งของโลก ที่มีการดำเนินชีวิตเหมือนบทเพลงที่บรรเลงไปตามจังหวะและลีลา มีท่วงทำนองที่บางวันในบางครั้ง บางครา มีความสนุกสนานรื่นเริง โศกเศร้า เหงา และก็เร้าใจ โดยมีเป้าหมายเพื่อค้นหาหนทางชีวิตของตัวเอง ตามที่หัวใจของแต่ละชีวิตเป็นผู้เรียกร้อง
ในวัยเด็กมุมมองในการมองโลกมีแต่ความสดใส สนใจแต่โลกแห่งจินตนาการเปรียบเสมือนลำแสงแห่งอาทิตย์ในยามรุ่งอรุณ
เมื่อเดินทางมาถึงครึ่งชีวิตเป็นวัยแห่งการทำงาน ชีวิตส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับการเร่งตามฝันที่อยากเป็นโน่นเป็นนี่ มีมากน้อยในบางเรื่องและบางเวลา หลายเรื่องมีมากในทุกเวลา เปรียบเสมือนช่วงเวลาที่ลำแสงแห่งอาทิตย์สะสมพลังความร้อนจุดสูงสุดของวัน หลายชีวิตฝากความสำเร็จไว้กับความพยายาม เพราะหลงลืมไปว่าบางครั้งความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นั่น กอปรกับใจคนเราบอบบาง ซ่อนความรู้สึก รายละเอียดไว้เยอะแยะ การจัดการกับอารมณ์จึงไม่ใช่เรื่องที่ง่ายจึงทำให้เกิดอาการทุกข์ ท้อแท้ และกลายเป็นคนที่สิ้นหวัง ทำไมคนเราไม่ลองหันหน้าสู้กับลำแสงอาทิตย์นั้นจะได้ไม่ต้องเห็นเงามืดของตัวเอง ตั้งหน้าตั้งตาทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ให้แก่ตัวเอง ความพ่ายแพ้หรือความล้มเหลวในชีวิตมันไม่ใช่ตัวบ่งชี้ชีวิตทั้งหมดของใคร หากแต่เป็นการเพิ่มต้นทุนให้ชีวิตทุกครั้ง และมันจะมีค่ามหาศาลถ้าหากรู้จักนำมาเป็นบทเรียนให้ฐานชีวิตในอดีตมั่นคง เชื่อมโยงให้ทุกก้าวย่างแต่ละก้าวในปัจจุบันให้ไม่เดินหลงทางและมุ่งสู่เป้าหมายของพรุ่งนี้ได้อย่างสมบูรณ์
ชีวิตที่ผ่านความทุกข์หรือลำบากเหมือนใจได้รับการฉีดวัคซีนให้เป็นคนเข้มแข็ง เราควรรู้จักขอบคุณความทุกข์ ความเศร้า ความเหงาและความฝันที่ทำให้เรามีเรี่ยวมีแรงที่จะหาความพอใจและสร้างความภาคภูมิใจใส่ชีวิตให้ตัวเองได้อย่างเต็มที่ ก่อนลำแสงสุดท้ายได้เดินทางมาถึงที่ตรงขอบฟ้า และพร้อมจะจากลาลับโลกนี้ไปในยามที่พระอาทิตย์ตกดิน
ชีวิตคนเราถ้าไม่รู้จักความผิดหวังหรือล้มเหลวเสียบ้าง เวลาฟังเพลงเศร้า จะรู้ซึ้งถึงความเหงาได้อย่างไร
ภาพ : internet

คนเรา ชวนกันเข็มแข็ง อดทน ให้เหมือนดอกทานตะวันนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ ภาพสีทองสวยมากค่ะ
สบายดี
มาแนวชีวิตจัง
ชีวิตที่ต้องก้าวเดิน แม้ต้องผจญกับสิ่งต่างๆ ความสุข ความทุกข์ สมหวัง ผิดหวัง
กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญ บางครั้งเหนื่อยจัง
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
สบายดี
สวัสดีเจ๊า
มาบันทึกนี้แล้วทำให้ได้ข้อคิดอีกมากมาย จากที่ไม่อยากจะเก็บมาคิดแต่ก็ต้อง
รื้อฟื้นมาคิดอีก ฟังแล้วงองูสองตัวเลยคนเขียนก็งองูสองตัว ตัวเองเหมือนกัน
เอาจริงล่ะนะ.....เราต้องขอบคุณความทุกข์หรือความผิดหวังให้มากๆนะ
ที่ทำให้เรารู้ว่าความสุขและความสมหวังมันเป็นอย่างไร ชีวิตมันต้องมีครบทุก
รสชาติ ไม่อย่างนั้นจะเป็นชีวิตที่ไม่สมบูรณ์
เป็นกำลังใจให้กันเสมอๆจ้า....
สวัสดีเจ๊า
สวัสดีค่ะคุณครูpong
"ชีวิตคนเราถ้าไม่รู้จักความผิดหวังหรือล้มเหลวเสียบ้าง เวลาฟังเพลงเศร้า จะรู้ซึ้งถึงความเหงาได้อย่างไร"
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูpong
สวัสดีค่ะ