๑๙.เมษา...สิ่งหนึ่งที่การทำสมาธิสอนเรา..เมื่อเราเคลื่อนเข้าสู่ธรรมชาติ..ตัวเราเองอย่างเนิบช้า...ก็คือความรู้สึกสงบสุขนั้นมีแล้วอยู่ในตัวเรา
..เราล้วนมีความปราถนาลึกๆที่จะมีความสงบสุข แม้ว่าบ่อยครั้ง ความสงบลุขนั้น จะ ซ่อนเร้นอยู่...ถูกแปลงโฉม หรือถูกปิดกั้น
...หากเรา ได้ตรวจสอบธรรมชาติของมนุษย์นั้นอย่างถี่ถ้วน ก็จะเป็นการดี...และเป็นแนวโน้มที่ดี..และเป็นการเกื้อกูล
..สำหรับข้าพเจ้าแล้ว(องค์ทะไลลามะ)..ดูเหมือนว่า..ทุกวันนี้..จิต วิญญาณ ของการสมานฉันท์ ได้มีมากขึ้น..ความปราถนาของเราที่จะอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขนับวันจะเติบกล้า
..ขยายวงกว้างขึ้นทุกที....
(จากปกหลัง)
..ในอันที่จะบ่มเพาะและธำรงไว้ซึ่งสภาวะจิตด้านบวก ตามพุทธประเพณีที่ข้าพเจ้าถือปฏิบัติอยู่วิธีหนึ่ง..ที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการปฏิบัติดังกล่าว คือการ..ภาวนา...
แม้ว่าการภาวนาอาจจะหมายถึงท่านั่งในท่าเฉพาะอย่างเป็นแบบแผนและทำใจให้นิ่งก็ตามแต่ก็อาจหมายรวมเอาการทำความคุ้นเคยกับตัวเราเองในความคิดด้านบวกด้วยเช่นกัน..
หนังสือเล่มนี้ได้หยิบยกเอาถ้อยคำประจำวันที่ได้เลือกมาจากงานเขียนและงานตีพิมพ์ของข้าพเจ้าเอง ข้าพเจ้าขอสวดด้วยความอ่อนน้อมให้ผู้อ่านจงพบแรงบันดาลใจบางประการในงานหนังสือเล่มนี้ เพื่อที่จะได้พัฒนาศานติสุขอันอบอุ่นให้มีขึ้นในใจ ที่จักธำรงสุขตลอดไป
องค์ทะไลลามะ...นิ่ง หยุด คิด พินิจจิตทุกวัน
สุภาพร พงศ์พฤกษ์ แปล สำนักพิมพ์สามสี
(ถอดความ..เพื่อประโยชน์..ของผู้ไฝ่..ปฏิบัติ..ตน.มา ณ..หน้านี้...ยายธี)
