๓๐   เมษายน ๒๕๕๔
เรียน เพื่อนครู ผู้บริหารและท่านผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่าน

วันจันทร์ที่ ๒๕  เมษายน ๒๕๕๔  มีการประชุมแนวทางการบริหารงบประมาณประจำตำบล ปีงบประมาณ ๒๕๕๔ ที่ห้องประชุมเล็กของเขต เนื่องจาก สพฐ. ได้มอบอำนาจการอนุมัติรายละเอียดรูปแบบรายการให้เขตอนุมัติ จึงต้องซักซ้อมแนวปฏิบัติ เว้นแต่การใช้รูปแบบรายการที่เป็นมาตรฐานของ สพฐ. สามารถใช้ได้เลย ประชุมกันในเวลาไม่นานนักก็เลิก   

 

วันนี้เป็นวันแรกของการสอบแข่งขันเข้ารับราชการตำแหน่ง ครูผู้ช่วย ใช้สนามสอบโรงเรียนอนุบาลปทุมธานี มีการสอบ ๒ วิชา เช้าและบ่าย ไปเยี่ยมคณะกรรมการกลางที่ห้องประชุมของโรงเรียน มีท่านรองฯวิรัช ฐิติรัตนมงคล เป็นประธานใหญ่ มีท่าน ผอ.สิงห์โต แก้วกัลยา เป็นรองประธานกรรมการ มีผู้ขาดสอบบ้างเหมือนกัน มาสายจนหมดสิทธิ์เข้าออกสอบก็พอมี  ท่าน ผอ.สพป.ปทุมธานี เขต ๒ นายจำรูญ  พรมสุวรรณ มาตรวจสนามสอบตามคำสั่งจาก สพฐ. เลยชวนทานข้าวเที่ยงกันที่โรงเรียน เพราะเจ้าภาพเขาจัดอาหารไว้แล้ว สำหรับกรรมการคุมสอบคงต้องไปหาทานกันเองที่ห้างโลตัส ทางราชการจ่ายค่าตอบแทนให้ท่านละ ๓๐๐ บาทต่อวัน ออกจากโรงเรียนเดินทางไปเยี่ยมคณะกรรมการออกข้อสอบที่ถูกกักบริเวณไว้ในที่ปลอดภัย ปรากฏว่าไฟฟ้าดับ เป็นอุปสรรคทั้งอาหารการกินเพราะหุงข้าวไม่ได้และการปฏิบัติงาน คงต้องรอช่างไฟฟ้ามาแก้ไข 

 วันอังคารที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๕๔  เช้านี้สอนการทำ website ให้เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ของเขตทั้ง ๒ คน ตั้งเป้าหมายให้สามารถเสนอข่าวประจำวันผ่านอินเตอร์เน็ตได้ แต่มีอุปสรรคตรงที่ไม่สามารถ Log in ไปยัง Host ของ สพฐ. ได้ จึงสอนได้แต่การปรับแต่งภาพด้วยโปรแกรม PhotoScape เพราะง่ายที่สุด แต่ผลงานที่ออกมาก็ดูดี ไม่ยุ่งยากเหมือน Photo Shop ขึ้นไปดูความเรียบร้อยการทำงานที่กลุ่มบริหารงานการเงินและสินทรัพย์ เดือนนี้ สพม. เขต ๔ ไปเบิกเงินเดือนเองได้เป็นเดือนแรก เราจึงได้รับหนังสือทวงห้องเก็บเอกสารคืนจากที่ปรึกษา สพม. ๔ ในวันนี้เหมือนกัน เจ้าหน้าที่บอกว่าเป็นห้องเก็บเอกสารทางการเงินตลอด ๗ ปีที่เป็นเขตพื้นที่การศึกษาซึ่งคงมีทั้งของประถมและมัธยมเป็นมรดกตกทอดมาเป็นของ สพป. ติดต่อผู้อำนวยการโรงเรียนสามัคคิยาราม เพื่อขอใช้ห้องว่างสักห้องนำตู้เอกสารไปฝากเก็บเพราะบางส่วนไม่ได้ใช้อีกต่อไป ซึ่งได้รับความกรุณาด้วยดี ด้านหลังสำนักงานเขตคงต้องมาทำอาคารชั่วคราวทางซีกประถมศึกษาจะได้มีพื้นที่ใช้สอยเพิ่มขึ้น แต่หากมีปัญหามากเกินกำลังที่จะแก้ไหว คงต้องรายงานให้ สพฐ. ช่วยตัดสินใจและแก้ปัญหา เพราะเป็นเรื่องของส่วนราชการไม่ใช่เป็นเรื่องส่วนตัวของใครคนใดคนหนึ่ง เที่ยงกินข้าวที่สโมสรเพราะเพื่อนพ้องชาวใต้เขาฝากแกงส้มมาให้หลายวันแล้ว แช่แข็งไว้ วันนี้พอมีเวลาจึงชวนท่านรองฯ ประพฤทธิ์ บุญอำไพ มาทานด้วย รวมทั้งฝ่ายเลขานุการ บ่ายไปเยี่ยมกรรมการออกข้อสอบ พร้อมอาหารการกินจำพวกลาบ ส้มตำ ไก่ย่างและข้าวเหนียว ถูกขังมานาน บางท่านเริ่มป่วยเป็นหวัด ทนไปอีกหนึ่งคืนกับครึ่งวัน พรุ่งนี้บ่ายโมงก็จะให้กลับบ้าน

 วันพุธที่ ๒๗  เมษายน  ๒๕๕๔  วันนี้นั่งสนทนากับข้าราชการบำนาญที่ห้องสโมสร วัย ๘๓ ปี ดูแข็งแรงสามารถขับรถมาเองได้ ปัจจุบันมีอาชีพทำสวนผลไม้อยู่ที่ลาดหลุมแก้ว บุคลิกลักษณะก็เป็นชาวสวนธรรมดาทั่วไป แต่คุยกันออกรสชาติด้วยประสบการณ์ที่ยาวนานในชีวิตราชการเมื่อ ๒๐ ปีที่แล้ว ที่เคยดำรงตำแหน่งถึงปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี สาย ๆ ไปเยี่ยมสนามสอบบรรจุครูที่โรงเรียนอนุบาลปทุมธานี อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเป็นการสอบข้อเขียนเป็นวันสุดท้าย ผู้เข้าสอบขาดสอบหลายคนเหมือนกัน  แวะร้านหนังสือซีเอ็ดที่ห้วงโลตัส หาซื้อหนังสือกฎหมายเรื่องละเมิดไปอ่านทำความเข้าใจเพิ่มเติมจากที่เรียน  บ่ายลงชื่อในแฟ้มเอกสาร สลับกับการรับแขกที่มาเยี่ยมมาเยือน 

วันพฤหัสบดีที่ ๒๘  เมษายน  ๒๕๕๔  เช้าไปโรงเรียนอนุบาลปทุมธานี เพื่อประชุมคณะกรรมการสอบสัมภาษณ์ ๒๔ คณะ ๆ ละ ๓ ท่าน เพื่อทำหน้าที่สอบสัมภาษณ์ผู้สอบแข่งขันเข้ารับราชการในตำแหน่งครูผู้ช่วย แบ่งกลุ่มสัมภาษณ์ออกเป็น ๒๔ กลุ่ม ชี้แจงกติกาในการให้คะแนนตามเกณฑ์ที่ ก.ค.ศ. กำหนด จากนั้นให้จับฉลากเพื่อทำหน้าที่ประจำห้องสอบ เที่ยงชวนฝ่ายเลขานุการไปทานข้าวที่ร้านกันเอง คลองบ้านพร้าว เพราะไม่ไปเสียนาน คิดถึงแกงคั่วกลิ้งปลากระทิง  บ่ายทำงานแฟ้มเอกสารจนเลิกงาน 

วันศุกร์ที่ ๒๙  เมษายน  ๒๕๕๔  เวลา ๑๐.๐๐น. ประชุมผู้สอบคัดเลือกเข้ารับราชการครูในตำแหน่ง ครูผู้ช่วย กรณีพิเศษจากอัตราจ้างและพนักงานราชการในลำดับที่จะได้รับการบรรจุแต่งตั้งเพื่อเลือกโรงเรียนที่มีอัตราว่าง  ให้ข้อคิดในการรับราชการและการประกอบวิชาชีพครู  เขาเหล่านี้เป็นผู้มีโอกาสที่ดีและโอกาสดีจะไม่มาเคาะประตูสองครั้ง จึงขอให้ตั้งอยู่ในความไม่ประมาท จงเป็นครูที่ยิ่งใหญ่ด้วยการมีเป้าหมายในขณะที่คนอื่น ๆ มีแต่ความปรารถนา เพราะมีแต่คนที่สายตาจับจ้องที่ขอบฟ้าไกลลิบเท่านั้นที่จะสามารถหาถนนที่ถูกทางได้ การอยู่ร่วมกันในสังคมการอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นเครื่องมือไปสู่ความสำเร็จที่สำคัญยิ่ง เพราะในโลกนี้ไม่มีอะไรนุ่มหรือบางกว่าน้ำ แต่การที่น้ำสามารถกัดเซาะสิ่งที่แข็งอย่างไม่ยอมจำนนซึ่งไม่มีอะไรจะเทียบเทียมได้ ความจริงที่ว่าคนอ่อนแอกว่าเอาชนะคนแข็งแรงกว่าได้ คนที่หยาบกระด้างต้องพ่ายแพ้คนที่อ่อนโยน เป็นสิ่งที่ทุกคนรู้ แต่น้อยคนที่ทำตาม จงมีความอดทนต่อทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเรื่องยาก ก่อนที่มันจะค่อย ๆ กลายเป็นเรื่องง่าย บ่ายเดินทางไปประชุมคณะทำงานที่กระทรวงศึกษาธิการ

 นิทานก่อนจากสัปดาห์นี้เป็นเรื่อง "นักปราชญ์ซื้อลา" ในสมัยโบราณมีนักปราชญ์ผู้หนึ่ง ที่เอาแต่คร่ำเคร่งศึกษาท่องจำสี่ตำราห้าคำภีร์(หมายถึงตำรา ๔ เล่ม กับภัมภีร์ ๕ เล่ม ที่รวมปรัชญาและคำสอนในลัทธิขงจื้อ) จนแทบจะเรียกได้ว่าบรรจุคำสอนในตำราไว้เต็มท้อง  เขาชอบวางภูมิอวดโอ่ความรู้ของตนไปทั่ว  ครั้งหนึ่ง  ลาที่บ้านของเขาตายลง  เขาจึงไปยังตลาดเพื่อหาซื้อลาตัวใหม่  หลังจากเจราจาต่อรองกับเจ้าของลาได้ จึงขอให้ผู้ขายเขียนหนังสือสัญญาซื้อขายให้ฉบับหนึ่ง  แต่ทว่าเจ้าของลาไม่รู้หนังสือจึงขอให้เขาเป็นผู้เขียนเอง เจ้าของลาจึงนำกระดาษ พู่กัน และน้ำหมึกมาให้ ครั้งนี้นักปราชญ์คิดว่าเป็นช่องทางอวดโอ่ภูมิรู้ของตนทางหนึ่ง  จึงตั้งใจเขียนหนังสือสัญญาฉบับนี้อย่างจงใจ จนกระทั่งเวลาผ่านไปเนิ่นนาน  กระดาษ ๓ แผ่นล้วนอัดแน่นไปด้วยตัวอักษรจึงแล้วเสร็จ เจ้าของลาจึงขอให้นักปราชญ์อ่านให้ตนฟัง เขาจึงกระแอมอีกครั้งจากนั้นโคลงหัวไปมาอ่านออกเสียงราวปราชญ์ผู้กำลังเผยแพร่คำสอน ทำให้ผู้คนที่ผ่านไปมาตามท้องถนนสนใจใคร่รู้จึงแวะเวียนเข้ามารับฟังด้วย  ผ่านไปราวครึ่งวัน นักปราชญ์เพิ่งอ่านหนังสือสัญญาจบ แต่เจ้าของลานั่งฟังจนจบกลับขบคิดไม่เข้าใจเอ่ยถามขึ้นมาว่า "ท่านเขียนจนเต็ม ๓ หน้ากระดาษ เหตุใดคำว่า ลา ไม่ปรากฏแม้แต่คำเดียว ทั้งที่ความจริงเพียงบันทึกวันเวลาที่ข้าน้อยขายลาตัวนี้ให้ท่าน และบันทึกว่าข้าน้อยได้รับเงินแล้วเป็นจำนวนเท่าใด มิใช่เรียบร้อยแล้วหรือ เหตุใดต้องเขียนวุ่นวายถึงเพียงนี้"   กล่าวถึงตรงนี้ ชาวบ้านที่พากันมาชมดูต่างพากันเห็นด้วยและหัวเราะขบขันนักปราชญ์ผู้นี้ ต่อมาเหตุการณ์นี้มีผู้บรรยายเชิงกระทบกระเทียบเอาไว้สั้น ๆ ว่า นักปราชญ์ซื้อลา เปลี่ยนกระดาษ ๓ ครา กลับไร้อักษร "ลา"  สำนวนนักปราชญ์ซื้อลา เขียนสัญญา ๓ หน้า กลับไม่มีคำว่า ลา ซึ่งเป็นใจความสำคัญใช้เปรียบเทียบกระทบกระเทียบกับการเขียน การพูด รวมทั้งการสื่อสารอื่น ๆ ที่ขาดหัวใจสำคัญของเรื่อง มีแต่น้ำไม่มีเนื้อ หาสาระใจความอะไรมิได้  

 กำจัด  คงหนู

ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต ๑