ปกติก็เป็นคนที่พยายามรักษาสุขภาพตัวเองเป็นอย่างดี หลังๆนี้แทบจะไม่เคยเป็นหวัดเลย มีกรรมพันธุ์เบาหวานและไขมันในเลือดสูงถ่ายทอดอยู่ในครอบครัวทั้งสองสาย เพราะฉะนั้นจะยิ่งต้องระมัดระวังตัวเองเป็นอย่างยิ่ง เพราะไม่อยากเป็นโรคเรื้อรังทั้งหลาย รู้สึกว่าถ้าเรารู้อยู่แล้ว ถ้าไม่ดูแลตัวเองก็คงจะน่าเสียดายเป็นอย่างยิ่ง
เวลามีอาการเจ็บป่วยใดๆ ก็จะรู้ซึ้งทุกทีว่าการไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐจริงๆ โดยเฉพาะสักอาทิตย์ที่ผ่านมา เริ่มจากการขุดดินปลูกต้นไม้ รู้สึกเจ็บแปล๊บที่กล้ามเนื้อหลังแต่ก็ฝืนทำต่อไปจนเสร็จ พอวันต่อๆมาก็ยังมีอาการปวดๆหายๆ จนต้องไปหาหมอ ได้ยาแก้ปวดแบบธรรมดาๆสำหรับการปวดกล้ามเนื้อทั้งหลายและยาคลายกล้ามเนื้อ แต่เมื่อวานนี้ยาทั้งสองชนิดไม่มีผลช่วยเหลืออะไรเลย ขยับไปทางไหน ท่าใดๆก็แปล๊บๆเจ็บไปหมด เหมือนเป็นตะคริวบริเวณต้นขาขวา ไม่รู้จะดัดจะคลายยังไง สุดท้ายก็เอาเจลเย็นประคบ มาวันนี้เลยต้องไปขอยาคุณหมอมาอีกตัว คุณหมอให้กินควบคู่กันไปกับยาเดิม อาการทุเลาลง แค่รู้สึกยอกๆเคล็ดๆ แต่พอเทียบกับเมื่อวานแล้ว รู้สึกเหมือนขึ้นสวรรค์ คือพอจะลืมความเจ็บ ทำโน่นทำนี่ได้
ได้ซาบซึ้งกับคำที่ว่า"ไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ" อีกครั้งเลย ขอเขียนบันทึกไว้เตือนตัวเอง และฝากถึงกัลยาณมิตรทั้งหลายใน GotoKnow ให้ดูแลตัวเองกันให้ดีนะคะ ป่วยเสียอย่าง เอาอะไรมาแลกไม่ได้เลย
