คนเคยอ่าน   เคยเพียร   แวะเวียนเยี่ยม

น้ำใจเปี่ยม  มอบให้  ดอกไม้ช่อ

สุดซาบซึ้ง   ส่งแรงใจ   ให้เกินพอ

ความทุกข์ท้อ   แทนทดที   กวีกลอน

 

สิ่งที่ยาก   เย็นยิ่ง    ด้วยจริงนั้น

กลับกลายปัน    ศรัทธา   ถึงคราอ่อน

ให้ร้อยรส   พจมาน   อันสุนทร

วิพากษ์วอน   จากใจครู   ผู้แนะนำ

 

หากผิดบ้าง   เตือนนิด  สะกิดบอก

คงไม่ชอก   ช้ำใจ    ให้ขันขำ

หากเมินหน้า   หลีกไป   อย่างใจดำ

กลอนลำนำ   คงสะดุด    หยุดลงไป     

   

อยากบอกว่า    ความคิดคน    สับสนมาก

ฉันไม่อยาก    ขุ่นเคือง    เรื่องไหนไหน   

ฉันกล้าพอ   จะรับรู้   เรื่องของใจ  

ขออภัย   เถิดนะ  ผู้ปรารถนาดี