สุนทรีย์ สนทนา คือค่าล้ำ

เป็นลำนำ คำกลอน สอนภาษา

ประดิษฐ์ถ้อย ร้อยวลี ที่นำพา

ล้วนมีค่า ควรนำ ทำสิ่งดี

 แม้ไม่เป็น ปรัชญา ค่าสูงส่ง

หรือเป็นองค์ ความรู้ ดูมีศรี

แต่โลกเห็น เป็นจริง ล้วนสิ่งดี

เป็นวิถี ชีวิต พินิจดู

  หรือไม่เป็น สักทาง อย่างที่ร้อย

แต่อย่างน้อย คำไพเราะ เสนาะหู

จิตเกิดสุข ทุกข์ผ่าน เมื่ออ่านดู

ซาบซึ้งอยู่ เป็นนิตย์ เมื่อคิดตาม

  อย่างที่ทำ อย่างที่เขียน เพียรให้เห็น

ถือว่าเป็น ผู้เบิกทาง สร้างสนาม

ให้ผู้เล่น เรียนร่ำ ฝึกทำตาม

กุศลงาม น้ำใจเลิศ ประเสริฐจริง...

  อย่างตัวฉัน เมื่อได้หัน กลับมาอ่าน

วิทยาทาน ท่านให้มา พาสุขยิ่ง

ทุกอย่างมุ่ง จูงใจ ให้ฉันจริง

ทำให้สิ่ง ที่ฝัน บันดาลดล

    จึงฝึกหัด ฝึกเขียน เพียรศึกษา

เปิดตำรา จากครู ดูทุกหน

ครูอิงจันทร์ จันทน์รักษ์ รักทุกคน

ครูโสภณ ธรรมทิพย์ หยิบมาเรียน

  หวังไว้ว่า ต่อไป จะได้อยู่

เป็นศิษย์ครู ผู้แสนดี ชี้ขีดเขียน

แม้ถูกผิด ไม่คิดมาก หากได้เรียน

เอาความเพียร มาอวดครู ช่วยชูใจ