การอ่านคือ การเพิ่ม เติมความรู้
ปัญญาชู ช่วยคิด มิประสงค์
จะคัดลอก เลียนแบบ หรือฉ้อกล
หยิบคำคน โดนใจ ใส่ประพันธ์
คำโดนใจ แรงใจ ให้เลือกคิด
ตรงพินิจ สัมผัส อย่างจัดสรร
เป็นร้อยเรียง สำเนียง เสียงต้องกัน
เพื่อให้ฉัน ได้นึก ฝึกคำกลอน
หากฉันหยิบ นิทาน ร้อยกานท์แก้ว
มาเป็นแนว ร้อยเรียน เขียนอักษร
คำร้อยกรอง ประพันธ์ อันสุนทร
จะถูกค่อน ขอดครา ว่าลอกเลียน
การเพียรอ่าน เพื่อคิด พินิจเพิ่ม
ความรู้เติม เป็นหลัก จักนำเขียน
ที่โดนใจ ถ้อยคำ ลำนำเพียร
ขออภัย หากเขียน มิได้ความ
ถ้าไม่อ่านจะนำวัตถุดิบที่ไหนมาเขียน สู้ ๆ ครับ เขียนดีแล้ว เขามีที่ให้เขียนจงเขียนต่อนะครับ เป็นกำลังใจให้
อะไรคือ เส้นแบ่ง ได้ความ กับ ไม่ได้ความ
แล้วใครคือคนแบ่ง งานเขียน จะได้ความหรือไม่ได้ความ
อยู่ที่มุมมองของแต่ละคนนะคะ
สวัสดีค่ะ
ก็หมายความว่า นำคำโดนใจมาเป็นความสำคัญในการเขียนกาพย์ยานีไงคะ นำมาจากหนังสือจิตวิทยาเล่มหนึ่งค่ะ บันทึกไว้นานแล้วหละ
ก็คงอ่านเล่มเดียวกัน แต่ไม่ได้หมายคความว่าลอกกลอนเขามา เราแต่งเองทั้งนั้น ชั่งงงงงง ค่ะ