เมื่อรู้ตัวว่าไม่ถูกก็แก้ไข "ปาฏิหาริย์การรอคอย"


Ico48

มีบทเพลงดัง ๆ หลายบทเพลงที่แต่งด้วยกาพย์ยานี ๑๑ ไม่ใช่ซิ  ต้องบอกใหม่ว่ามีผู้นำบทประพันธ์ที่เป็นกาพย์ยานี ๑๑ มาร้องเป็นเพลง ที่ดังมาก ๆ ก็คือเพลงนี้ค่ะ

เปิบข้าวทุกคราวคำ    จงสูจำเป็นอาจิณ
เหงื่อกูที่สูกิน           จึงก่อเกิดมาเป็นคน
ข้าวนี้น่ะมีรส            ให้ชนชิมทุกชั้นชน
เบื้องหลังซิทุกข์ทน   และขมขื่นจนเขียวคาว
จากแรงมาเป็นรวง     ระยะทางนั้นเหยียดยาว
จากรวงเป็นเม็ดพราว ล้วนทุกข์ยากลำบากเข็ญ
เหงื่อหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น
ปูดโปนกี่เส้นเอ็น     จึงแปรรวงมาเป็นกิน
น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง     และน้ำแรงอันหลั่งริน
สายเลือดกูทั้งสิ้น     ที่สูซดกำซาบฟัน
กาพย์ยานี ๑๑ มักไม่นิยมเสียงสูง  เพราะต้องการให้เนื้อหากระชับ รวบรัด จึงมักแทรกคำตายอยู่ในวรรคด้วยค่ะ สำหรับคนเพิ่งฝึก  แต่งได้ในระดับนี้ก็ถือว่า ดีค่ะ  สู้สู้
.................................................................................................................

 

อิงจันทร์ให้ความรู้           ผังกาพย์ดูเป็นคู่ฝึก

แต่งไปตามใจนึก             ศรัทธาใฝ่รู้ตรองดี

 

จันทน์ลักษณ์   ๑๗  เมษายน ๒๕๕๔

 

..................................................................................................................

Ico48

โอ้ ! ขอบคุณพี่จันทน์รักษ์อีกแล้วครับ ;)...

คำกลอน สอนใจ ให้ได้คิด (จริง ๆ) ครับ

บทกลอนของพี่ ทำให้ผมเลือกมุมถ่ายภาพได้ดังที่เห็นนะครับ ;)...

.......................................................................................................................

 

Wasawat  ให้โจทย์          เพื่อประโยชน์มอบแบ่งปัน

ถ่ายภาพสวยสีสัน              เรียงลำนำเป็นคำงาม

 

จันทน์รักษ์   ๑๗ เมษายน ๒๕๕๔

 .....................................................

 

ปาฏิหาริย์การรอคอย

 

ถิ่นเก่าเนิ่นเนานาน        เวียงสวรรค์ชั้นปัญญา  

วันเดือนลับเลื่อนลา      ไม่ผ่านหวนไม่ทวนคืน  

 

นับวันเฝ้าฝันรอ            ระทุกข์ท้อระทมฝืน  

ยามหลับหรือยามตื่น     รำลึกเตือนจิตวิญญาณ    

 

มากมีที่หมายมั่น          สู้บากบั่นอย่างกล้าหาญ   

ต่อสู้อย่างชัยชาญ       เพื่อคุณค่าสถาพร   

 

แต่นี้ดูเดียวดาย        มิเว้นวายห่วงอาวรณ์     

ด้วยรักมิจักถอน      คอยอาทรต่อความหวัง    

 

ตะวันพลันลับฟ้า                ทอดแสงจ้ามีพลัง   

ยะเยือกเหมือนมนต์ขลัง      พาหมู่มวลผู้สั่งสม  

 

รุ่นแล้วรุ่นเล่าผ่าน        ลุสืบสานสู่สังคม    

มวลชนจะชื่นชม          ต่อผู้มีอุดมการณ์  

 

หดหู่ดูเงียบเหงา     ความว่างเปล่าสุดร้าวราน  

จะรอแม้แสนนาน   คนสืบสานผู้ทรงภูมิ    

 

เก้าอี้พื้นที่ว่าง     ทนอ้างว้างและร้อนรุ่ม  

แมกไม้มวลสุมพุ่ม    รอคืนถิ่นด้วยยินดี   

 

ค่ำลงคงฟ้าใหม่     รออุทัยสาดแสงสี  

ยามรุ่งของพรุ่งนี้   วอนคนกล้าอย่าท้อถอย   

 

คืนกลับสู่สถาน       ปฏิหาริย์การรอคอย  

สานฝันที่เลิศลอย   สู่วิถีไทยยืนยง  

 

ร้อยพันและหมื่นแสน     ทั่วแคว้นไกลในแดนดง  

เพียงหนึ่งที่ดำรง           คนหาญกล้าผจญจริง

 

หมายเลขบันทึก: 435871เขียนเมื่อ 18 เมษายน 2011 22:44 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ธันวาคม 2012 13:41 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (20)

สวัสดีค่ะคุณอิงจันทร์ บ้านกลอนไฉไล

ขอบคุณค่ะ  เรื่องคำสัมผัสยังอ่อนค่ะ   ยังไม่ท้อนะคะ  ขอดอกไม้หน่อยดิ  จะได้มีมาประดับบารมีค่ะ   ผู้ให้โจทย์ยังไม่มาค่ะ คงมารอบดึกมั้งคะ

ตอบได้ว่า "ครูดีศิษย์มีชัย"  ค่ะ

ยินดีต้อนรับสู่ "บ้านกลอนไฉไล"  ค่ะ 

ต้องทำพิธีรับน้องใหม่ ซะหน่อยละมั้ง 55555555555+

Ico32Ico32Ico32Ico32Ico32Ico32
Ico32Ico32Ico32Ico32Ico32Ico32
Ico32Ico32Ico32Ico32Ico32Ico32
Ico32Ico32Ico32Ico32Ico32Ico32
Ico32Ico32Ico32Ico32Ico32 border=Ico32
Ico32Ico32Ico32Ico32

สวัสดีค่ะคุณอิงจันทร์ บ้านกลอนไฉไล

อยากอายค่ะ   มิน่ารีบร้อนเลยค่ะ  ยังไม่เข้าขั้น   บันทึกนี้แก้ไปแก้มา  จนดูเลอะเทอะไปนะคะ  จะขยันฝึกมาก ๆ ค่ะ

เหนื่อยนัก พักก่อน นะครับ พี่ จันทน์รักษ์ ;)...

สวัสดีค่ะคุณWasawat Deemarn

สนุกค่ะ   อ่านเปล่าเนี่ยยยยยยย ??????  ถ้าหยุดฝึก  รู้ตัวเลยค่ะ  คืนครูหมด   เพราะยังทำเสียงสัมผัสไม่ได้ค่ะ  อีกคำเป็นคำตายด้วย  ยากเอาการอยู่ค่ะ

พี่จันทน์รักษ์คะ

  • ต้องขออภัยเรื่องคำตายค่ะ อย่าไปใสใจนะคะ
  • บอกผิดไปนิดนึงค่ะ  การแต่งกาพย์สามมารถใช้คำเป็นทั้งหมดก็ได้ค่ะ
  • ถ้าใช้คำเป็นทั้งหมด อ่านแล้วก็ลดความหนักแน่น แต่อาจได้ความอ่อนหวานค่ะ ขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ของผู้แต่ง เช่น บทประพันธ์ของเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ ที่โด่งดังมาก
  • เพราะมีการนำมาขับร้องเป็นเพลง คือ เพลง "เหมือนไม่เคย" ไงคะ เป็นกาพย์ยานีที่ใช้คำเป็นแทบทั้งหมด  ทำให้อ่านและฟังแล้วเพลิดเพลิน มากค่ะ เรื่องคำตายเนี่ยมีเกี่ยวข้องกับการแต่งฉันท์ มากกว่าค่ะ  ซึ่งเรียกว่า ครุ  ลหุ 

เรื่อย เรื่อย มาเรียงเรียง
นกบินเฉียงไปทั้งหมู่
ตัวเดียวมาไร้คู่
เหมือนพี่อยู่เพียงเอกา
ร่ำร่ำ ใจรอนรอน
อกสะท้อน อ่อนใจข้า
ดวงใจ ไยหนีหน้า
โถแก้วตา มาหมางเมิน
รู้ไหม ใครช้ำเท่า
เหมือนพี่เศร้าเจ้าห่างเหิน
เคยแนบแอบอกเพลิน
กลับหมางเมิน เหมือนไม่เคย
แจ้วแจ้ว จำนรรจา
ยกดินฟ้า มาอ้างเอ่ย
แรมราอย่าละเลย
เหมือนไม่เคย เลยหรือไร

เพลงเหมือนไม่เคย เป็นเพลงในอารมณ์เศร้า ๆ จึงมีสัมผัสระหว่างวรรคที่สามกับที่สี่ด้วยค่ะ เพราะจะทำให้ลดความแข็ง  ได้อารมณ์มากขึ้นค่ะ การจะแต่งแบบใด สัมผัสหรือไม่ ใช้คำเป็น คำตาย แค่ไหนอย่างไร  ไม่มีใครกำหนด เอาเป็นว่า ถ้าเราแต่งแล้ว อ่านแล้วรู้สึกไพเราะรื่นหู ก็ใช้ได้แล้วหละค่ะ

เหนื่อยนัก จึง พักก่อน ไงครับพี่ ;)...

หากกำลังสนุก ก็ เป็นไปครรลองของหัวใจก๊าบ ;)...

สวัสดีค่ะ

เก่งจังเลยค่ะ เรียนรู้และลงมือแต่งได้เลย

ลำดวนคงต้องอีกนาน

ขอรออ่าน และเป็นกำลังใจนะคะ

Home is where the heart is..

"รอวัน...ที่ฉันกลับ

อาทิตย์ลับ...ชวนสับสน

กี่คืน...สะอื้นทน

ทุกข์ท่วมท้น...ของคนคอย" (Frankfurt/Germany)

  • น้องซิลเวียแวะมาเยี่ยมอาจารย์อิงจันทร์ด้วยความเคารพค่ะ..
  • หลังจากที่ห่างหายไปนาน แวะมาที่โกทูโนว์ก็เหมือนได้กลับบ้าน
  • ขอบคุณค่ะ

 

สวัสดีค่ะคุณอิงจันทร์ บ้านกลอนไฉไล

พยายามรับค่ะ  ที่จะเรียนรู้  วันนี้ก็ฝึกเขียนอยู่  ต้องเอาให้ดีกว่าเก่า  แต่ยังไม่ไดีค่ะ   เพราะได้คำซ้ำ ซาก   ไม่ไพเราะเลยค่ะ

ขอขอบคุณครูผู้ดูแลอย่างใกล้ชิดมากค่ะ

สวัสดีค่ะคุณWasawat Deemarn

บางที่ความคิดก็รุนแรงมากไปค่ะ  แก้ไขก็เสียหายไม่ไพเราะไปซะงั้น  

สวัสดีค่ะคุณลำดวน

ขอขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ   หากคุณลำดวนเขียนแล้ว นำมาแบ่งปันให้อ่านบ้างนะคะ

สวัสดีค่ะคุณ

 

ขอขอบคุณแทนคุณอิงจันทร์ค่ะ

I did a big mistake  .. :-)

  • เมื่อรู้ตัวว่าไม่ถูกก็ (กลับเข้ามา) แก้ไข..ตามชื่อเรื่องจริงๆด้วยค่ะ
  • น้องซิลเวียห่างหายไปนาน จนเข้าใจว่าอาจารย์จันทน์รักษ์และอาจารย์อิงจันทร์คือท่านเดียวกันค่ะ
  • แต่อย่างไร..น้องซิลเวียขอถือโอกาสนี้มาเรียนรู้บทกวีดีๆจากอาจารย์ค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

กวีที่เขียนกลอนได้ทั้งสาระและความไพเราะเสนาะใจหายากมากนะคะ ขอแสดงความชื่นชมค่ะ ใช้ถ้อยคำไม่กี่คำแทนคำนับพันและสรรสร้างจินตนาการได้เป็นอย่างดีค่ะ

สวัสดีค่ะคุณน้องซิลเวีย

ไม่เป็นไรค่ะ  ขอบคุณมากค่ะ  คิดเช่นเดียวกันค่ะว่าอาจเป็นแฟนประจำขอคุณอิงจันทร์   ยังไม่เข้าขั้นค่ะ  แค่ฝึกหัดค่ะ

สวัสดีค่ะคุณSila Phu-Chaya

ที่เป็นปัญหาของการเรียนรู้ ฝึกเขียนคำประพันธ์ของจันทน์รักษ์   ยังหาคำได้วนเวียนอยู่ในไม่กี่คำ  จะพยายามฝึกค่ะ  ถือความหมายเป็นใหญ่   ขอขอบคุณค่ะ

ชอบกลอนนี่มากเลยค่ะ

+ 5 5
5 5 5

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี