วันก่อนได้มีโอกาสอ่านบางส่วนของหนังสือคิดใหญ่ไม่คิดเล็กนะครับ ส่วนที่คิดว่าใช้ง่ายทำได้และมีประโยชน์ก็คือการปรากฏกายต่อผู้คน เขาบอกว่าเราต้องทำแบบชั้นหนึ่ง
อ่านแล้วทำให้สะท้อนตัวเองมากเลย เพราะตนเองเป็นคนอาจจะเรียกว่าไม่ค่อยแสดงตน ด้วยเพราะอายหรือ กลัวเด่นอย่างไรสักอย่างนะ บอกไม่ค่อยถูก แต่ก็คิดว่าหลายคนในเมืองไทยที่มัวแต่สงบเสงี่ยมเจียมตัวจนต้องสูญเสียโอกาสดีๆ ไปมากมายก็มีอยู่เยอะนะ จึงคิดว่าแง่มุมดีๆ จากหนังสือเล่มนี้สามารถให้ความสำเร็จกับเราได้
เริ่มก็ให้เราเลือกเอาทุกอย่างที่ชั้นหนึ่ง ทำอะไรก็ให้ทำแบบชั้นหนึ่งเลย เช่น การแต่งกาย ,การคิดทำผลงาน, ความรับผิดชอบ เป็นต้น เริ่มจากการแต่งกายก่อนก็แล้วกัน..
ก็มีหลายคนแย้งนะว่า เงินทองก็ไม่ได้มีมากมายจะไปซื้อเครื่องแต่งเนื้อแต่งตัวแพงๆ มาใช้ก็ไม่น่าจะทำได้นะ
เขาก็แนะนำว่า ก็ทำอย่างนี้ซิ
ซื้อของคุณภาพดีขึ้นเป็นสองเท่าแล้วซื้อให้น้อยลงครึ่งหนึ่ง อ่านแล้วก็คิดว่า โอเคเลย
มีความเป็นไปได้เลย
ใจผมคิดว่าการที่เราทำสิ่งที่ผมกล่าวมานี้เป้าหมายก็เพื่อดึงความภาคภูมิใจของเราให้กลับคืนมา ดึงจินตนาการ ดึงความฝันที่กำลังจะสูญหายไปกลับคืนมา นั่นคือสิ่งที่ต้องการ
ก็ตัดสินใจจะทำนะครับ เหตุผลประกอบก็คือ การทำตัวชั้นหนึ่งนี่เราทำเพื่อใคร ให้ใครดู สิ่งที่ผมสังเกตเห็นและก็มั่นใจในคำตอบนะว่า
เขาคือคนรายล้อมตัวเราหรือชัดๆ น่าจะเป็นญาติพี่น้องของเรานั่นเอง
เพราะสิ่งที่ไปกระทบกับเขาเหล่านี้แล้วมันสะท้อนกลับมาเป็นความศรัทธา เป็นพร เป็นน้ำร้อน เป็นคำติ ความไม่ยอมรับ หรืออะไรก็ชั่งมันเกิดจากคนรอบตัวเราแทบทั้งสิ้น
กล่าวได้ว่าคนที่จะทำให้เราประสบความสำเร็จนั้นก็คือเหล่าญาติมิตรเพื่อนฝูงนั่นเอง
ผมมั่นใจอย่างนั้นก็นำมาเล่าสู่กันฟังครับ คิดว่ามีประโยชน์แน่นอน
