แต่งตัวเสร็จ ก็ไม่ได้สวยสะอะไร เพราะไม่ได้เตรียมมาเป็นพิเศษ มานั่งเป็นเกียรติคนบ้านใกล้เรือนเคียงกัน ขึ้นบ้านใหม่ หากไม่ไป จะคิดอย่างไร เห็นกันทุกวัน ที่สำคัญแม่บ้าน ในบ้านนี้....เป็นครู
*****
บ้านใหม่ แตกต่างจากบ้านเดิม เป็นคนละเรื่องเลย เขาไม่เก็บบ้านเดิมไว้เลย.....คิดแล้วเสียดาย บ้านเดิมที่ยังดีอยู่ เขารื้อทิ้งเลย และยกใหม่เป็นเรือนทันสมัย
*****
งานเลี้ยง แบบโต๊ะจีน นั่งกันเต็มโต๊ะแล้ว ครูอ้อยไปทีหลังเขา จึงเดินไปนั่งกับญาติของเรา ครูอ้อยทานอาหารโต๊ะจีน.....ไม่ได้มาก เพราะ อาหารนี้ มักจะใส่ผงชูรสมากทีเดียว ครูอ้อยต้องทานตามมารยาทเล็กน้อย อย่างละคำเท่านั้น แต่พ่อบ้านของครูอ้อยทานมาก
*****
นั่งได้ไม่นาน พ่อบ้านชวนกลับบ้าน หายาแก้แพ้ กินแทบไม่ทัน ครูอ้อยรู้เลยว่า เธออึดอัด เลยให้ไปนอนพัก
****
คนที่น่าระวัง น่าจะเป็นครูอ้อย แต่กลับกลายเป็นพ่อบ้าน.....อาหารเป็นพิษ
อาหารที่จัดทำมางานเลี้ยงของหมู่บ้าน ก็ร่วมมือร่วมใจกันทำมาคุ้มละ 2 ชนิด ซึ่งอาหารมีจำนวนมาก เมื่อเสร็จงานแล้ว ก็ตักแจกไปตามบ้าน จนหมด รวมทั้ง น้ำขวดด้วย แจกไปตามบ้าน ครบกัน นี่คือ อาหารการกิน ที่ต่างจังหวัด บ้านเกิดของพ่อบ้าน โคราชบ้านเอง
ส่วนพ่อบ้าน ได้ยาพารา 2 เม็ด และ ยาแก้แพ้ 1 เม็ด ก็เรียบร้อย นอนไปได้ 1 ชั่วโมง ก็ลุกมาหาครูอ้อย ดูครูอ้อยเล่นเน็ตได้ ตื่นเช้ามาก็ปกติ มานั่งเล่าอาการให้พี่ๆๆฟัง ปกติแล้วค่ะ จะไปดูบ้านน้อยสอยดาว กันนะคะ
วันสุดท้าย ที่เราจะแยกย้ายกันกลับบ้าน พี่เขยใหญ่ ได้ทำกับข้าวเลี้ยงเรา เป็นกับข้าว พื้นๆๆบ้าน คล้ายๆๆแกงเลียงและ ต้นโคล้ง แบบนี้ ที่ครูอ้อยชอบมากๆๆ ขอบคุณพี่เขย นะคะ