"คิดถึง  ทุกเวลา" เมื่อคราผ่าน

ย้อนเยือนย่าน  ครั้งหนึ่ง   ถึงความหลัง

คนเคยรัก  เตือนมา  ในภวังค์

หัวใจสั่ง  รำลึก  คนึงครวญ

 

กาลเวลา  ลับเลื่อน  ไม่เลือนจาก

ยามเธอพราก  ลาไกล  อยากให้หวน

ความพันผูก  ทางใจ  วอนใคร่ครวญ

ฝืนกลับทวน   เยื่อบางบาง   อย่างเยื่อใย

 

ฝากคิดถึง   จากใจส่ง  โค้งขอบฟ้า

ในบางครา  ความกล้า  กลับหวั่นไหว

ขอหยุดยืน   อยู่นิ่ง  พักพิงใจ

จะเก็บไว้   ในทรงจำ  เสมอมา

 

สัญลักษณ์  ห้าสิบครึ่ง   ของหนึ่งร้อย

ยั้งรอคอย   สติสอน   อาวรณ์หา

ขอครึ่งใจ  "คิดถึง  ทุกเวลา"

แต่ทว่า  รักนั้น  ยังมั่นคง

 

คุณค่า   ของรักนั้น  อันยิ่งใหญ่

ดั่งเงาใจ   ยามนี้   มิลุ่มหลง

คือความจริง  ของชาย   ผู้ทรนง

ชีพยืนยง   รักนี้   ที่แสนงาม