ตอนที่ 6สุขกายสบายใจ...ในหมู่ญาติ

พ่อบ้านของครูอ้อย  บอกไว้หลายวันแล้วว่า  จะไปโคราชบ้านเกิดของเขา  มาหาพี่น้อง ลูกหลานกัน  ครูอ้อย  ไม่ได้ปฏิเสธ  ด้วยญาติของเขาก็คือญาติของเรา  ครูอ้อยเป็นคนโชคดี  ที่สามารถตัดเสื้อผ้าใส่เองได้  ดังนั้นเสื้อผ้าของครูอ้อยก็จะมีมากมาย  ไปหาญาติทีไร  ก็จะนำเสื้อผ้าไปแจกจ่ายกันทุกที  และที่สำคัญมากๆๆคือ....รูปร่างใกล้เคียงกัน

*****

พ่อบ้านจะพูดบ่อยมากว่า.....เอามาแจกพี่พี่เขาเถอะ  เพราะ  ครูอ้อย ใส่เป็นเดือนก็ไม่มีซ้ำกัน  เพราะครูอ้อย....มีมาก  แต่ขี้เกียจใส่แล้ว  คงชอบเดิมๆๆที่เคยใส่ตัวไหนใส่แล้วรำคาญ ก็จะเอาให้พี่พี่รำคาญกันต่อ

*****

ส่วนน้องๆๆ ก็จะมีสิ่งของมาแจกๆๆกันทั่วหน้า  ไปซื้อเสื้อราคาถูก  ก็นำมาแจกกัน  ครูอ้อยก็ได้มา 1 ตัว  ใส่เลยวันนี้.....ไปวัดด้วย

*****

แม่ย่า  ของครูอ้อยก็น่ารัก  ไปหามะม่วง บ้านนอก  มาวางไว้ในถาด  เพราะรู้ว่า  ครูอ้อยชอบทาน  ด้วย ใน กทม.หาทานได้ยากมะม่วงแบบนี้  ครูอ้อย  ก็สมนาคุณ ทานจนหมดถาดเลย

*****

น้องสาวของพ่อบ้าน  ก็หาที่หลับที่นอนให้  สบายเป็นส่วนสัด  นอนหลับสบาย  อยากจะตื่นขึ้นมาทำงานตอนกลางคืน  ก็เกรงใจเขาเพราะ ปิดไฟนอนกัน....ครูอ้อยเลยนอนเต็มตื่น

*****

ส่วนหลานๆๆ  ก็น่ารัก  พากันไป  พากันมา  แบบรวงผึ้ง....ที่พากันบินว่อนไปว่อนมา....นี่คือ  ชีวิต ของ ครูอ้อย ในหมู่ญาติ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูเรียนรู้ภาษาอังกฤษกับสุขภาพ



ความเห็น (1)

ตกค่ำ  หลานสาว เรียนอยู่ชั้น ป.4  หามที่นอน  หมอน  ผ้าห่ม  ไปไว้ในห้องนอนของเธอ ที่เปิดแอร์   ครูอ้อยง่วงนอน เลยเข้าไปดู  โอ้โฮ  เธอจัดที่นอนได้ดีมาก  แถมเปิดแอร์เย็นเจี๊ยบ  ขนาดพ่อบ้านครูอ้อย บอกว่า จะนอนหลับข้างนอก  ยังเข้ามานอนข้างๆๆครูอ้อยเลย....หลานสาว น่ารักจัง  น้องปูเน่