พ่อบ้านของครูอ้อย  บอกไว้หลายวันแล้วว่า  จะไปโคราชบ้านเกิดของเขา  มาหาพี่น้อง ลูกหลานกัน  ครูอ้อย  ไม่ได้ปฏิเสธ  ด้วยญาติของเขาก็คือญาติของเรา  ครูอ้อยเป็นคนโชคดี  ที่สามารถตัดเสื้อผ้าใส่เองได้  ดังนั้นเสื้อผ้าของครูอ้อยก็จะมีมากมาย  ไปหาญาติทีไร  ก็จะนำเสื้อผ้าไปแจกจ่ายกันทุกที  และที่สำคัญมากๆๆคือ....รูปร่างใกล้เคียงกัน

*****

พ่อบ้านจะพูดบ่อยมากว่า.....เอามาแจกพี่พี่เขาเถอะ  เพราะ  ครูอ้อย ใส่เป็นเดือนก็ไม่มีซ้ำกัน  เพราะครูอ้อย....มีมาก  แต่ขี้เกียจใส่แล้ว  คงชอบเดิมๆๆที่เคยใส่ตัวไหนใส่แล้วรำคาญ ก็จะเอาให้พี่พี่รำคาญกันต่อ

*****

ส่วนน้องๆๆ ก็จะมีสิ่งของมาแจกๆๆกันทั่วหน้า  ไปซื้อเสื้อราคาถูก  ก็นำมาแจกกัน  ครูอ้อยก็ได้มา 1 ตัว  ใส่เลยวันนี้.....ไปวัดด้วย

*****

แม่ย่า  ของครูอ้อยก็น่ารัก  ไปหามะม่วง บ้านนอก  มาวางไว้ในถาด  เพราะรู้ว่า  ครูอ้อยชอบทาน  ด้วย ใน กทม.หาทานได้ยากมะม่วงแบบนี้  ครูอ้อย  ก็สมนาคุณ ทานจนหมดถาดเลย

*****

น้องสาวของพ่อบ้าน  ก็หาที่หลับที่นอนให้  สบายเป็นส่วนสัด  นอนหลับสบาย  อยากจะตื่นขึ้นมาทำงานตอนกลางคืน  ก็เกรงใจเขาเพราะ ปิดไฟนอนกัน....ครูอ้อยเลยนอนเต็มตื่น

*****

ส่วนหลานๆๆ  ก็น่ารัก  พากันไป  พากันมา  แบบรวงผึ้ง....ที่พากันบินว่อนไปว่อนมา....นี่คือ  ชีวิต ของ ครูอ้อย ในหมู่ญาติ