เผด็จการถืออำนาจบ้านเมืองวุ่น            ผู้ถือดุลกลุ่มคณะกระหายหิว

เห็นแก่ตัวชั่วช้ากว่าพวกยิว                  เล่นทุกคิวโลภตะกละน่าไม่อาย

รุมกินโต๊ะประเทศไทยหลายสิบปี          จนไทยนี้ทุกข์ตรมล่มสลาย

เผด็จการครองอำนาจวาดลวดลาย       ไม่ยอมคายผลประโยชน์กดขี่กิน

ประชาชนทุกหย่อมหญ้าน้ำตาร่วง        ลุกถามทวงประชาธิปไตยพวกใจหิน

คอมมิวนิสต์แทรกเข้ามาพาเข้าวิน        จึงดีดดิ้นกล่าวหาสถาบัน

ว่าสถาบันกับเผด็จการคือปัญหา           ชาวประชายังโง่เขลาเหมาอย่างนั้น

เผด็จการพลิกเป้าเข้าสถาบัน                ไม่เท่าทันอันตรายไทยหลงทาง

ล้มเผด็จการพลาดเป้าเข้าคอมมิวนิสต์  ยิงเป้าผิดถูกสถาบันพลันเมินหมาง

ความจงรักภักดีหนีเลือนลาง                นึกว่าขว้างถูกเป้า...เอ้า!ผิดตัว

กว่ารู้ตัวกลัวว่าสายจนไกลลิบ              จึงเสี่ยงหยิบยกเรื่องมาพารู้ทั่ว

ภัยสถาบันนั้นคือภัยที่ใกล้ตัว                เสี่ยงเอาหัวล่อเป้าให้เท่าทัน

รู้ว่ายากหากผิดพลาดอาจเป็นเป้า         ถูกพวกเขาเหมากินโต๊ะเข้าโจ๊ะฉัน

เพราะรักชาติยอมทุกอย่างคิดชั่งมัน     ชีวิตนั้นเราเกิดมากรรมพาไป

อีกหลายกลุ่มรุมกินชาติกันสนุก            เร่งตามปลุกปั่นไทยให้เหลวไหล

พวกลัทธิคลั่งศาสนากระซวกไทย         มหาอำนาจทั้งหลายต่างไล่ตาม

หากกองทัพทำเขลาไม่เข้าท่า             ยากนำพาชาติรอดจอดสยาม

สถาบันอันตรายไทยล่มตาม                  นี้คือยามแห่งวิกฤติมากพิษภัย

สถานการณ์ปฏิวัติมันชัดแล้ว                 หากผิดแนวแก้ปัญหาพาเหลวไหล

การเลือกตั้งไม่ใช่ทางออกบอกเพื่อนไทย  สร้างประชาธิปไตยเท่านั้นเพื่อบ้านเมือง