ชื่นชมทีมผู้บริหาร พนักงาน และนักศึกษาของ มวล. ที่ทั้งช่วยเหลือตนเอง ช่วยเหลือกันเอง และยังช่วยเหลือชุมชนภายนอก

ดิฉันขึ้นมาจากนครศรีธรรมราชตั้งแต่เมื่อคืนวันที่ ๒๔ มีนาคม ๒๕๕๔ เพื่อเข้าประชุม ๒ งานที่สภาการพยาบาลในวันที่ ๒๕ มีนาคม ไม่คิดเลยว่าขึ้นมาแล้วจะกลับนครศรีธรรมราชไม่ได้เนื่องจากมีฝนตกหนักและน้ำท่วม เมื่อวันที่ ๒๔ นั้นฝนก็ตกเกือบตลอดวันอยู่แล้ว ช่วงกลางวันน้ำก็ท่วมตามจุดต่างๆ ภายในมหาวิทยาลัย แต่เมื่อเปิดปั้มน้ำได้หมด น้ำก็แห้ง ฟ้าปิดตลอดวัน แต่เครื่องบินยังขึ้น-ลงได้ แม้ต้องล่าช้าไปบ้าง

เสาร์-อาทิตย์ที่ ๒๖-๒๗ ดูข่าวและติดตามถามจากชาว มวล. ก็พบว่าฝนตกและน้ำท่วมหนักมาก มีชาว มวล. หลายคนที่ขึ้นมาปฏิบัติภารกิจที่กรุงเทพฯ เราติดต่อกันทางโทรศัพท์ส่งข่าวสถานการณ์ทั้งเรื่องน้ำท่วมและการบินของเครื่องบินเป็นรายวัน จนในที่สุดสายการบินนกแอร์แจ้งยกเลิกการบินจนถึงวันที่ ๔ เมษายน

รศ.ดร.สุรสีห์ วัฒนวิกย์กิจ รก.แทนรองอธิการบดีฝ่ายกิจการสภามหาวิทยาลัย มีภารกิจติดพันจึงหาทางกลับนครศรีธรรมราช โดยนั่งเครื่องบินไปลงที่สนามบินสุราษฎร์ธานีในเช้าวันที่ ๒๙ มีนาคม เล่าให้ฟังด้วยความตื่นเต้นถึงการลงของเครื่องบินอย่างน่ากลัวและต้องนั่งรถปิ๊กอัพที่ใช้ขนของกลับมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ ๓๐ อาจารย์สุรสีห์พยายามจะไปขึ้นเครื่องบินที่สุราษฎร์ฯ เพื่อขึ้นกรุงเทพฯ แต่เดินทางไปได้ไม่กี่สิบกิโลเมตร ก็ต้องย้อนกลับ มวล. เพราะไม่อาจฝ่ากระแสน้ำไปได้

ชาว มวล. ที่ติดค้างอยู่กรุงเทพฯ ไปรวมตัวและทำงานกันที่หน่วยประสานงาน มวล. อาคาร SM Tower สนามเป้า เรามีการประชุมผ่าน Teleconference กับผู้บริหารที่ มวล. ได้เห็นภาพน้ำท่วมอย่างหนักอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน รู้สึกชื่นชมทีมผู้บริหาร พนักงาน และนักศึกษาของ มวล. ที่ทั้งช่วยเหลือตนเอง ช่วยเหลือกันเอง และยังช่วยเหลือชุมชนภายนอก

ดิฉันซาบซึ้งใจลูกน้องที่สำนักวิชาฯ หญิง นุชนาถ เอ้งฉ้วน และ แหม่ม รัตนากร บุญกลาง ที่ห่วงใย ไปดูแลบ้านพักของดิฉันให้โดยไม่ได้ร้องขอ หญิงบอกว่าเมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ ๒๗ ฝนตกและมีลมแรงมาก ไม่รู้ว่าหน้าต่างที่บ้านพักจะปิดดีหรือเปล่า กลัวว่าฝนจะสาดเข้าบ้าน แล้วบอกให้รู้ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี น้องๆ ส่งข่าวเรื่องผักสวนครัวที่เราปลูกไว้ข้างอาคารสำนักวิชาฯ ว่าต้นแตงกวาตายแล้ว แต่มะเขือยังอยู่

พวกเราที่ติดค้างอยู่ที่กรุงเทพฯ ต่างรู้สึก Guilty ที่ไม่ได้อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับคนอื่นๆ ที่ มวล. งานอะไรที่เราทำได้ก็เดินหน้าต่อไป

วันที่บันทึกอยู่นี้เราก็ยังกลับ มวล. ไม่ได้ รอวันที่สนามบินที่นครศรีธรรมราชเปิด

วัลลา ตันตโยทัย