ออนซอนตลาดเช้าหลวงพระบาง สด ใหม่ จากไร่ จากสวน จากนา

      รุ่งเช้า...ที่หลวงพระบาง หลังจากทำบุญใส่บาตรกันเต็มที่ เราก็ได้มาชมตลาดของหลวงพระบางกัน  ว่ากันว่าถ้าเราอยากเห็นวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน เราก็ต้องไปดูในที่ๆเขาอยู่เขากินกัน  ดังนั้นเราก็ตรงเข้ามาตลาดกันเลย

   

  

 ตลาดเช้าเมืองหลวงพระบาง ก็คล้ายๆกับตลาดสดที่บ้านเรา มีทั้งของกินของใช้ วางขายสลับกันไป ราคาไม่แพงนัก  สิ้นค้าที่เป็นของใช้ต่างๆ  ดูๆไปก็เป็นสินค้ามาจากไทยเรานี่เอง   แต่ของกินของเขานั้นทั้งสดทั้งใหม่ และเป็นของพื้นเมือง ของป่าเสียส่วนใหญ่

     กบ เขียด หอยจุ๊บ(หอยขม) กับหอยเจดีย์   เขาหาแถวๆ ริมแม่น้ำซอง 

     ผักสาระพัด กับปลาใหญ่ปลาน้อย จะมีขายอยู่โดยทั่วไป หลายเจ้า แสดงให้เห็นว่าความอุดมสมบูรณ์ของบ้านของเมืองหลวงพระบางยังมีเหลือเฟือ

                      ผักที่มีส่วนใหญ่ก็น่าตาเหมือนผักที่บ้านเรา 

    หนัง และเนื้อ  วัว ควาย  เอามาตากแห้ง หรือรมควัน  เป็นของที่ชาวบ้านนิยมซื้อไปทำอาหารกันมาก

        หนังควายตากแห้ง เอาไปเผาแล้วทุบ เขาบอกว่าอร่อยมาก (ไม่กล้าลองเห็นว่าเป็นหนังวัว หนังควาย เลยอึย???)

         เห็ดหอมสดๆ  ดอกใหญ่มาก ของเขาเพาะเอง เอามาขายเองราคาถูกกว่าบ้านเรามาก

          สาหร่ายแม่น้ำโขง เอาตากแห้งโรยด้วยงาขาว เป็นของขึ้นชื่อของเมืองหลวงพระบาง ใครมาถึงเมืองหลวงพระบางถ้าไม่ได้กิน ก็ต้องซื้อไปเป็นของฝากจึงจะเรียกได้ว่ามาถึงหลวงพระบาง

     เขาทำเป็นแผ่น บางๆ เวลามีคนซื้อก็จะม้วนใส่ถุ่งพลาสติกให้  แต่ต้องเอาไปทอดหรือย่างด้วยไฟอ่อนๆ ก่อนนะค่ะ  ที่เห็นยังดิบๆอยู่ 

       จากที่ได้ไปสำรวจจนเหนื่อย..แต่สนุกมาก อิ่มท้องด้วยเพราะของกินมากเหลือเกิน อร่อยๆแทบทุกอย่าง ราคาก็จะต่างกันไป หากว่าระยะทางจากหลวงพระบางมาถึงบ้านของผู้เขียนไม่ไกลนัก   ผู้เขียนก็คงจะเหมาของสดมาทั้งตลาดแล้ว....

หมายเหตุ   คนประเทศลาวเวลาไปตลาดเขาจะพูดว่า ไปซื้อเครื่อง ไม่ให้บอกว่าไปซื้อของ

      คำว่าของในภาษาของเขาหมายถึง อวัยวะเพศ ซึ่งเป็นคำที่ไม่สุภาพ  แต่คนไทยมักเรียกติดปากว่าไปซื้อของ  จึงเป็นเรื่องตลงให้ได้หัวเราะกัน