อันสืบเนื่องมาจาก..อีแพรด..ความเป็นไปในธรรมชาติ..ของเรา

ระหว่าง..อีแพรดและนางกระแตแต้แวด...คงจะมีความแตกต่างกันในชื่อที่ถูกเรียกจากภาษาของมนุษย์มนา..อย่างเราๆ...(คงจะเรียกกันไปตามความรู้สึก..ในสิ่งที่สัมผัส...นกอาจจะเรียกมนุษย์ว่าไอ้ยุ่ง..เป็นต้น...ยายธีแอบคิด...อ้ะๆๆ...)

ในรถปิคอัปคั้นนั้น...มีเรื่องเล่าว่า...อีแพรดมีชื่ออีกชื่อหนึ่ง..ว่า...นางกระแตแต้แว้ด...เพราะมันร้องเสียง..ที่มนุษย์ยินอย่างนั้น...

....นางกระแตแต้แว้ด..มีความกลัวอย่าง..สูงสุด...ว่า...ฟ้า..จะหล่นมาทับ...มันจึงนอนหงายเอา..ตีนชี้ฟ้า....(นี้เป็นเรื่องเล่า...ไม่เชื่อให้ไปถาม...คุณ..วิกกี้...อ้ะๆๆคนเล่าบอก....ค่ะ...ท่านผู้อ่าน...)

ฟังไปฟังมา....ยายธี...เลยเอามาประติดประต่อกันว่า....อีแพรดมัน...มีความสุขตอนหาคู่...มันจึงเต้น..แพนหาง...พรอดพร่ำกันไป...เกิดความกลัวว่าสุข..จะหมดไป...กลัวจน..คิดว่าฟ้าจะหล่นมาทับ...เลย...นอนหงาย..เอาตีนชี้ฟ้า...แล้วร้องว่า...กระแตแต้แว้ดๆๆๆๆๆ.....อ้ะๆๆ

(...หรือท่านผู้อ่านจะมีความคิดเห็นที่แตกต่างออกไป.....จากยายธี...นะเจ้าคะ...)