ผู้เขียนรู้สึกชื่นชมเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ที่สามารถพูดภาษาพม่าได้อย่างคล่องแคล่ว เนื่องจากอาศัยอยู่พื้นที่เขตติดต่อกับประเทศพม่า ปัจจุบันเพื่อนคนนี้ได้ใช้ความรุ้ในการเป็นล่าม ติดต่อกับหน่วยงานและองค์กรต่างๆ เพื่อนำประโยชน์สุขมาให้เยาวชนพม่า และมุ่งมั่นพัฒนาเด็กๆพม่าที่อยู่ตามศูนย์ให้ความช่วยเหลือในด้านต่างๆ ให้เยาวชนพม่าได้รับการศึกษา มีความรู้ความเข้าใจที่จะดำเนินชีวิตอยู่ในสังคมโลกได้อย่างมีความสุข

ทุกครั้งที่เพื่อนคนนี้ มาเรียนการอ่าน และการเขียนภาษาพม่าเพิ่มเติม ที่มหาวิทยาลัย ผู้เขียนจะพยายามเรียนรู้ภาษาพม่า วรรณกรรม และวัฒนธรรมอันดีงามของพม่าไปกับเพื่อนด้วย ผู้เขียนคิดว่าภาษาพม่าน่าเรียนรู้ และท้าทายให้เรียนรู้ยิ่งนัก แม้จะเรียนยากด้วยโครงสร้างทางภาษา การใช้ไวยกรณ์ที่ผู้เขียนไม่คุ้นเคย แต่ยังไม่ย่อท้อ พยายามจดจำคำศัพท์ให้ได้ไปทีละเล็กละน้อยก่อน อาจจะเรียนรู้ได้ไม่ถึงขั้นนำไปใช้ได้ดี แต่ก็ขอให้มีความรู้ในภาษาของคนบ้านใกล้ เรือนเคียง พอสื่อสารกันได้ก็พอ เพื่อจะได้บันทึกไว้ว่าเป็นความภาคภูมิใจในชีวิตอีกเรื่องหนึ่ง

ผู้เขียนเคยไปพม่ามาหลายต่อหลายครั้งแต่ไม่เคยได้สื่อสารด้วยภาษาพม่าเลย ทั้งที่ทุกครั้งที่ไป ไม่ว่าจะไปขอถ่ายภาพหรือซื้อสินค้า ชาวพม่าจะต้อนรับด้วยอัธยาศัยไมตรีอันน่าประทับใจเสมอ

ทุกวันนี้ผู้เขียนยังคงฝึกฝนภาษาพม่าต่อไป เพราะมีความหวังว่าจะไปเที่ยวพม่าอีกหลายครั้ง และครั้งต่อไป จะพยายามไม่ใช้ล่าม ยิ่งค้นคว้าและฝึกฝน ทำให้พบว่าภาษาพม่าน่าเรียนรู้ บางส่วนที่ไดก้เรียนรู้จากเพื่อน คือ ภาษาพม่ามีความคล้ายกับภาษาไทย เพราะมีภาษาถิ่น อยู่หลายท้องที่ เช่นคนย่างกุ้งจะมีสำเนียง ที่แตกต่างจากพื้นที่อื่นเพราะออกเสียงสูงต่ำแตกต่างกัน คงจะเหมือนกับภาษาไทยของคนกรุงเทพฯกับภาษาไทยของคนต่างจังหวัด ถึงแม้จะสื่อสารด้วยภาษาราชการเหมือนกันแต่มีสำเนียงต่างกัน คนต่างจังหวัดไม่รู้ตัวว่าพูดสำเนียงเหน่อแต่คนกรุงเทพฯ เขาจะจับได้เอง
( การแสดงชุดมนต์รักลูกทุ่งของเด็กๆชาวพม่า)
ภาษาพม่า จัดอยู่ในตระกูลภาษา ทิเบต – พม่า ภาษาพม่า มีตัวอักษรพม่าซึ่งดัดแปลงมาจากภาษามอญ เป็นภาษาที่มีระดับเสียงวรรณยุกต์ 4 เสียง จัดอยู่ในตระกูลภาษาพรามี บันทึกนี้ แม้จะยังไม่มีข้อมูลจากประสบการณ์ตรงของผู้เขียนให้นำไปใช้อ้างอิงได้ แต่ผู้เขียนได้รวบรวมคำในภาพม่าที่น่าเรียนรู้ไว้ในเบื้องต้น ให้ผู้อ่านได้รู้จักและคุ้นเคยกับภาษาพม่ายิ่งขึ้น....เริ่มตั้งแต่ การทักทายกัน ในชีวิตประจำวัน เช่น
มิงกะลาบา : สวัสดี
เจซูติน บาแด : ขอบคุณมาก
เจซูเบ : ขอบใจ
ควินโละ บ่าหน่อ : ขอโทษ

ภาษาพม่าจากข้อมูลท่องเที่ยวประเทศพม่า จากเว็บไซต์http://www.oceansmile.com/Phama/PasaPhama.htm มีคำพื้นฐานที่ใช้ในการสื่อสารในชีวิตประจำวันหลายคำ เช่น
หม่อง (Maung) :
ใช้เรียกเด็กผู้ชายและคนหนุ่มโสด
อู (U) : กระเด๊าะ : ขอโทษ (Sorry)ใช้เรียกผู้ใหญ่หรือผู้อาวโสชาย
ม่ะ (Ma) : ใช้เรียกเด็กผู้หญิงและสาวโสด
ดอว์ (Daw) : ใช้เรียกสตรีที่มีการศึกษา
อะโก / อะมะ : พี่ชาย / พี่สาว
อะเผ่ / อะเหม่ : พ่อ / แม่
อะโพ / อะพวา : คุณปู่คุณตา / คุณย่าคุณยาย
เย่าจา / เหมมะ : ผู้ชาย / ผู้หญิง
ยีซา : แฟน คนรัก
หลีน / มะย้า : สามี / ภรรยา
หยิ่นมอง : คนขับรถ
ซายา / ซายามะ : ครูชาย/ครูหญิง
ซิดดั้ด/เย : ทหาร/ตำรวจ
ไหน่หงั่นชาตา : ชาวต่างประเทศ
โบล่ : ฝรั่ง โยเดีย : คนไทย
เหมี่ยนหม่า : ชาวพม่า
ล่ะเด่,ช้อเด่ : สวยมาก, น่ารักมาก
ค้านเด่ : หล่อมาก
ตาตา : ลาก่อน
ดีเนะ : วันนี้
มาเนะก้ะ : เมื่อวานนี้
มาเนะเผี่ยน : พรุ่งนี้
ซ้อซ้อ : เช้าๆ
มาเนะ : ตอนเช้า
นิเหล่ : ตอนกลางวัน
เงียะเหน่ : ตอนเย็น
เงียะ : กลางคืน
ตัว : ไป
เชตัว : ไปตลาด
ฉิฉิ่น : เดิน
ปี : วิ่ง
ขะยี : เดินทาง
ตินบอตัว : ตรงไป
ไบซ้าเดะ : หิว
ทะมิ้นซ้าเดะ : หิวข้าว
อะยาต่าชิเดะ : อร่อยมาก
วาบิ : อิ่ม
เหย่เกโดะ : น้ำแข็งก้อน
เหย่ต้ะ : น้ำเปล่า
เหย่นวย : น้ำร้อน
เหย่เอะ : น้ำเย็น
หงะปยาเหย่ : น้ำปลา
กะจา : น้ำตาล
ทะมิ้น : ข้าวสวย
ซามปะยื่ว : ข้าวต้ม
เก้างึน : ข้าวเหนียว
เต็ดเต่ดลก : มังสวิรัติ
อะย่วย : ผัก
บ่าล่อวเหล่ : เท่าไหร่

การนับเลขภาษาพม่า
ติท = 1
หนิท = 2
โตง = 3
เล = 4
งา = 5
ชัก = 6
คูนิ = 7
ชิท = 8
โก = 9
ติทเซ = 10
ติทยาร์ = 100
ติทท็อง = 1000
แค่ข้อมูลบางส่วนที่นำเสนอมาผู้อ่านคงคิดเหมือนผู้เขียนว่า ภาษาพม่าน่าเรียนรู้ และเพราะเขาอยู่ใกล้ชิดกับเรา รู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม ใช่ไหมคะ หากมีโอกาสได้ไปท่องเที่ยวประเทศพม่า ก็ลองพยายามสื่อสารกับเขา จะพูดถูกผิดอย่างไร เขาคงไม่ถือสา เวลาพูดภาษาพม่า ให้สร้างสัมพันธภาพที่ดี ด้วยการทำตาโตๆ ขณะทักทายเขา เพื่อเป็นการแสดงความสนใจ เขาจะรู้สึกประทับใจค่ะ
*** เจซูติน บ่าเด๊....สหย่าปณิธิ
*** "กัมกองปาเซ...เอ็กแมต กองบ่าเซ่ "
สวัสดีค่ะคุณ'กิติยา'
แวะมาชื่นชม...เป็นคนหนึ่งที่อยากเห็นคนไทยพูดภาษาเพื่อนบ้านใกล้ๆได้นอกเหนือจากภาษาอังกฤษค่ะ
*** ขอบคุณ ดร.พจนามากค่ะ ... ที่ให้เกียรติ
*** เพราะโลกแคบลง การเรียนรู้ภาษาต้องพัฒนาขึ้น
*** อยากเห็นเยาวชนไทยใส่ใจการเรียนรู้สิ่งที่เป็นความผูกพันใกล้ๆตัว เพราะนอกจากจะได้ความรู้แล้ว ยังได้รับความเพลิดเพลินและได้สร้างสัมพันธภาพอันดีกับเพื่อนบ้านด้วยค่ะ
ถ้าคนที่อยู่ตามจังหวัดชายแดนอื่นๆ คิดอยากเรียนรู้ภาษาเพื่อนบ้านอย่านี้บ้างบรรยากาศความสัมพันธ์ชายแดนจะหวานชื่น ไม่ขมขื่นแน่นอน ไม่ต้องรอให้มีอาเซียนมาดันก้นก่อนถึงจะตระหนักกัน
*** ขอบคุณ ...คุณ Aksara ที่แวะมาให้กำลังใจค่ะ
*** อยากให้ทุกคนอยู่ในสังคมโลกอย่างมีความสุขค่ะ จริงๆทุกคนมีเวลาอยู่บนโลกนี้ไม่นาน ไม่รู้จะเบียดเบียนและทำร้ายกันทำไมนะคะ
มาชม
ดีครับเรียนรู้ไว้มีประโยชน์นะครับผม
***ขอบคุณ อาจารย์ umi มากค่ะ
มาเรียนภาษาพม่าครับครู
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณมากที่แวะไปทักทายกับเจ้าใยแมงมุมที่ทั้งสวยและร้าย..
การเรียนรู้ทุกอย่างเป็นการเพิ่มเติมพื้นที่ให้กับสมองของเรา
คนที่เรียนรู้ได้มากย่อมได้เปรียบและมีโลกทัศน์ที่กว้างไกลนะคะ
สวัสดีค่ะอาจารย์กิติยา
แวะมาอ่านเรื่องราวดีๆ ในบันทึกนี้
พร้อมกับมาเรียนรู้ภาษาพม่าค่ะ
เป็นภาษาที่น่าสนใจมากค่ะ
ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้นะคะ^^
สวัสดีค่ะ krugui Chutima
*** ชอบถ้อยคำนี้มากค่ะการเรียนรู้ทุกอย่างเป็นการเพิ่มเติมพื้นที่ให้กับสมองของเรา
*** ขอบคุณมากค่ะ..
สวัสดีค่ะ วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
*** ส่งกำลังใจมาช่วยพี่น้องชาวใต้ด้วยนะคะ
*** ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจอย่างสม่ำเสมอ
*** ภาษาพม่าน่าเรียนนะ ที่สำคัญเปิดสอนที่มหาวิทยาลัยบ้านเรา อยากเรียนเพื่มเติม กำลังหาช่องทางอยู่
*** ขอบใจจ้ะ ต้นเฟิร์น
สวัสดีค่ะพี่
สบายดีน่ะค่ะ
แถวสงขลาก็มีแรงงานชาวพม่ามากเชียวค่ะ ตามที่โรงงานผลิตอาหารทะเลส่งออก มีเขียนป้ายภาษาพม่าไว้ด้วย
ขอบคุณน่ะค่ะ
สวัสดีค่ะ ภาษาพม่า เป็นภาษาที่สองไปแล้วนะคะ ในเมื่อเกือบครึ่งเมืองมีเขามาอยู่
ไม่มีร้านไหนไม่มีพม่า กระทั่งกุ๊กในห้องอาหารก็เป็นชาวพม่า
ที่สำคัญพม่าพูดอังกฤษได้ดีกว่าเราด้วยสิ
มิงกะลาบา ดอว์
*** ขอบคุณค่ะ หนูรี
*** ฝากส่งกำลังใจให้พี่น้องชาวใต้ทุกคนที่ประสบอุทกภัย ขอให้ความสุขจงกลับมาในเร็ววันนะคะ
*** ขอบคุณค่ะ....คุณครูภาทิพ