เช้าวันเสาร์ที่ ๒๖ มีนาคม  ผู้เขียนลุกขึ้นมาตั้งแต่ตีสี่เศษ ๆ เพื่อเตรียมตัวไปอบรมโครงการ "ครูไทยรักษ์แผ่นดิน"    วิทยากรคือ พ.อ.หลักแก้ว อัมโรสถ  ที่ มณฑลทหารบกที่ ๑๑  กรุงเทพ ฯ  เพิ่งจะลืมตาก็ฟังข่าวที่รู้สึกหวาดเสียวและสยองขวัญยิ่งนัก  กรณีหนุ่มนักศึกษาขับรถชนเด็กหญิงชาวลาวจนตัวขาดสองท่อน  ท่อนหนึ่งติดไปกับรถปอร์เช่คันหรูเข้าไปในกระจกรถที่แตกhttp://entertainment.goosiam.com/news/html/0029106.html

             ตอนกลางวันขณะรับประทานอาหาร   เจ้าหน้าที่ก็เปิดข่าวช่องสามซึ่งกำลังรายงานข่าวสยดสยอง   บรรยายจนเห็นภาพ   พวกเราต่างคนก็ต่างความรู้สึก  บางคนอาจกินข้าวไม่ลงถึงกับมีอาการผะอืดผะอม

 

             อาจารย์หลักแก้ว  บรรยายต่อในภาคบ่าย  ได้พูดถึงกรณีข่าวและถามพวกเราว่า  "รู้ไหมทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงมาตายที่นี่"         เคยได้ยินเรื่องของหลวงพ่อเงินวัดดอนยายหอมไหม ?

              พวกเราต่างตั้งใจฟัง  อยากรู้นักว่ามันเกี่ยวอะไรกับหลวงพ่อเงิน   อาจารย์หลักแก้วเล่าว่า   ครั้งหนึ่งมีคนถูกยิงตายบริเวณหน้าวัดดอนยายหอมที่คอของผู้ตายห้อยเหรียญหลวงพ่อเงินซึ่งคนทั่วไปต่างเคารพนับถือและศรัทธา   ขณะที่ตำรวจมาชันสูตรศพ  มีคนพูดว่า

                            "ดูซิ  ขนาดมีเหรียญหลวงพ่อเงินยังตายเลย"

              หลวงพ่อเิงินสั่งให้ขยับศพให้ห่างจากจุดเดิม  ทางซ้าย ๑ วา  และทางขวา ๑ วา พร้อมกับให้ยิงศพ   ปรากฏว่ายิงไม่เข้า    ครั้นขยับศพเข้ามาจุดเดิมกระสุนเจาะร่างทันที    นั่นหมายความว่าอย่างไร ? หลวงพ่อบอกว่าทุกคนต่างมีที่ตายเป็นของตนเอง

               ผู้เขียนฟังอาจารย์หลักแก้วเล่าก็ทำให้เกิดความชัดเจน   ทุกคนล้วนมีที่ตายซึ่งถูกกำหนดไว้ด้วยชะตากรรม  นั่นคือวิบากกรรมที่ตนต่างสั่งสม  ตลอดจนกรรมสัมพันธ์ที่เคยทำร่วมกันมาจึงก่อเหตุไม่คาดฝัน

               สุดท้ายอาจารย์หลักแก้ว  ยังเล่าเรื่องวิบากกรรมที่ไม่มีใครหนีพ้น แม้แต่พระพุทธเจ้า  แม้แต่พระโมคคัลลานะ แล้วเรา ๆ ท่าน ๆ ละ  มีบุญบารมีมากเพียงใดคิดหรือว่าจะหนีวิบากกรรมได้พ้น.... อดคิดถึงตัวเองไม่ได้แล้วที่ตายของผู้เขียนอยู่ที่ไหนหนอ ?

                       .................................................

ขอบคุณภาพ  จากอินเทอร์เน็ต