พระราชวังหลวง
ครูบ้านนอกมีโอกาสได้ไปเยือนเมืองล้านช้างหลวงพระบาง ก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจเป็นยิ่งนัก ด้วยเหตุที่คนกล่าวขานและร่ำลือถึงความสวยงามของวัดวาอาราม โบราณสถาน รวมถึงวัฒนธรรมที่ชาวลาวได้สืบทอดต่อกันมา จนได้รับการประกาศจากยูเนสโกให้เป็นเมืองมรดกโลก จึงอยากจะมาเห็นด้วยตนเองว่าบ้านพี่เมืองน้องอย่างไทย - ลาวจะเป็นเช่นไร พอสบจังหวะเหมาะได้มาร่วมงานประชุมที่หลวงพระบางเลยถือ(แอบ)เอาเวลาหลวงมาเที่ยวชมเมืองซะหน่อย
สถานที่แรกที่ได้เข้าชมคือพระราชวังที่เคยเป็นที่ประทับของเจ้ามหาชีวิตลาวปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติหลวงพระบาง เป็นสถานที่จัดแสดงข้าวของเครื่องใช้ของพระมหากษัตริย์ และที่สำคัญคือเป็นที่ประดิษฐาน"พระบาง" พระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของชาวหลวงพระบางและเป็นที่มาของชื่อ เมือง " หลวง - พระบาง " อีกด้วย
ที่หน้าประตูทางเข้าพิพิธภัณฑ์เขาจะติดป้ายประกาศบอกเวลาปิดและเปิดพิพิธภัณฑ์ ใครมาผิดเวลาก็ไม่ให้เข้า แม้เวลาพักเที่ยงก็ต้องปิดทำการ
พระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวงศ์ พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของอาณาจักรล้านช้าง และเป็นพระมหากษัตริย์องค์แรกของประเทศลาว
บันไดทางขึ้นด้านหน้าพระราชวัง เป็นทางเข้าทางเดียวที่อยู่ตรงกลาง ผู้เข้าชมจะต้องซื้อบัตรก่อนเข้าไปชม และห้ามถ่ายภาพภายในพิพิธภัณฑ์โดยเด็ดขาด ซึ่งทางเจ้าหน้าที่จะมีบริการรับฝากกล้องถ่ายภาพ โทรศัพท์มือถือ อุปกรณ์บันทึกภาพทุกชนิด รวมทั้งกระเป๋าสะพายของทุกคนไว้ในตู้เก็บของ แล้วเจ้าหน้าที่จะให้ลูกกุญแจมาถือแทนเพื่อความอุ่นใจว่าของที่เก็บไว้จะไม่มีหาย
ภายในพิพิธภัณฑ์หรือพระราชวังก็จัดแสดงเกี่ยวกับสิ่งของเครื่องใช้ของพระมหากษัตริย์ โดยแบ่งเป็นห้องต่างๆ ตามที่ทรงเคยประทับในสมัยที่ยังทรงมีพระชนม์ชีพ เช่น ห้องโถง (ท้องพระโรง)รับแขกบ้านแขกเมือง ห้องออกว่าราชการ ห้องบรรทม ห้องเสวย ห้องดนตรี หอพระ ฯลฯ
ภาพสวยบ้านเมืองยังดูดีสดใสเหมือนยุคเก่าๆ ของเรา เงียบสงบ
มีความสุขทางใจดีนะครับ