ท่านพุทธทาส ภิกขุ เป็นพระปัญญาชนที่ไม่เคยสนใจเรื่องยศช้างขุนนางพระเลย แต่ทั้ง ๆ ที่ไม่สนใจ การณ์กลับกลายเป็นว่า ท่านมีความเจริญก้าวหน้าในทางสมณศักดิ์เรื่อยมา
ดังเป็นที่ทราบกันดีว่า ท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์จากชั้นพระครูขึ้นไป ตามลำดับจนเป็นพระราชาคณะชั้นธรรมในราชทินนามที่ "พระธรรมโกศาจารย์" เมื่อท่านได้รับสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะใหม่ ๆ นั้น มีคนไปขอให้ท่านคืนสมณศักดิ์เสีย เพราะเห็นว่าท่านแสดงท่าทีมาตลอดว่าไม่สนใจใยดีสมณศักดิ์
แต่ท่านไม่ได้ทำตามคำขอนั้น เพราะยึดคติว่าอยู่ในโลก ก็เป็นไปตามโลก แต่ไม่ยึดติดในความเป็นไปที่โลกสมมตินั้น ดังคำประพันธ์ของท่านที่ว่า
ยามจะได้ ได้ให้เป็น ไม่เป็นทุกข์
ยามจะเป็น เป็นให้ถูก ตามวิถี
ยามจะตาย ตายให้เป็น เห็นสุดดี
เมื่ออย่างนี้ ไม่มีทุกข์ ทุกเมื่อเอย
อ้างอิงจาก
-
เก็บเล็กผสมน้อย พระพุทธวรญาณ วัดประยุรวงศาวาส พระนคร
นมัสการค่ะ
เพิ่งเข้าใจเรื่องที่ยกมาที่เกี่ยวเนื่องกับประโยคนี้ค่ะ
"อยู่ในโลก ก็เป็นไปตามโลก แต่ไม่ยึดติดในความเป็นไปที่โลกสมมตินั้น"
จะพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้าง ให้ "ขวางโลก" น้อยลงในบางเรื่องค่ะ
ขอบคุณ คุณ
mee_pole ที่มาเยี่ยมชม
แวะมานมัสการและอ่านหลักธรรมครับ
ขอบคุณที่อาจารย์มาเยี่ยมชม
นมัสการค่ะ
คุณครูครับ
เป็นเนื้อหาที่มีประโยชน์ในการดำเนินชีวิตสมัยนี้มากเลยครับ
ผมชอบติดตามและอ่าน หลักธรรม คำสอนของ ท่านพุทธทาส ภิกขุ มากเลยครับ
เพราะหลักธรรม คำสอน กินใจ และสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตได้ครับ
ขอบคุณมากครับ สำหรับหลักธรรมคำสอนดีๆ