ผม ไม่ได้เขียนบันทึกหลายวัน แต่ไม่ได้หยุดการติดตามเรื่องราวต่างๆที่มันเกิดขึ้น หลายวันมานี้โลกเราเกิดอะไรขึ้นมากมายทั้งสิ่งที่เกิดจากมนุษย์เอง และธรรมชาติ
     เหตุการณ์แผ่นดินไหว และซึนามิถล่มญี่ปุ่น กลายเป็นตำราและบทเรียนสำคัญให้กับมนุษย์โลก ในการอยู่กับธรรมชาติ และต่อสู้กับสิ่งเลวร้ายต่างๆที่จะเกิดขึ้น เปิดตำราเล่มใหญ่จากคนญี่ปุ่นจากเหตุการณ์ในครั้งนี้ ต้องย้อนไปถึงอดีตของเขา ตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 คนญิ่ปุ่นมีความเชื่อและเคารพผู้นำแบบถวายชีวิต พร้อมที่จะพลีชีพ เพื่อผู้นำ นี่คือจุดเด่นที่สุดของเขา ทำให้เกิดระเบียบวินัยที่ยอดเยี่ยม ไม่ว่าจะมองด้านใด คนญี่ปุ่นคือแบบที่น่าศึกษาและเอาอย่าง
          เหตุการณ์เมื่อครั้งพบกับระเบิดปรมณูที่ฮิโรชิมา และนางาซากิ ถือว่าเป็นเหตุการณ์ครั้งสำคัญ ที่พวกเขาผ่านความเลวร้ายอย่างสุดๆที่คนทั้งโลกไม่เคยเจอ การที่ญี่ปุ่นผ่านสิ่งเหล่านี้มาทำให้เขามีโอกาสสร้างคนของเขาจากความเจ็บ ปวด เขาจึงจำเป็นต้องถ่ายทอดความรู้สึกเหล่านี้จากคนรุ่นหนึ่งไปสู่คนอีกรุ่น หนึ่งได้อย่างน่าสนใจ
      เหตุการณ์แผ่นดินไหว และซึนามิถล่มญี่ปุ่นในครั้งนี้ เราจึงไม่เห็นคนญี่ปุ่นออกมาร้องเอะอะโวยวาย คร่ำครวญอย่างที่เราเห็นในชนชาติอื่นๆ โดยเฉพาะคนไทย ความทุกข์ยากลำบากของคนญี่ปุ่นเวลานี้ต้องถือว่าแสนสาหัส แต่คนญี่ปุ่นกลับมีระเบียบวินัยที่สูงยิ่ง แม้จะอยู่ในสภาวะยากลำบาก เราไม่เคยได้ยินข่าวการแย่งสิ่งของ หรือแม้แตการแย่งซื้อสิ้นค้า การเข้าคิวในทุกกิจกรรมถือว่าเป็นภาพที่น่าประทับใจอย่างยิ่ง
          ส่วนภาครัฐและภาคราชการ ต้องถือว่าเป็นแม่แบบของการรับใช้ประชาชนอย่างแท้จริง ข้าราชการของเขาทุกคนต่างเสียสละอย่างสูงสุดเพื่อรับใช้ประชาชน
          วิกฤตครั้งนี้ ผมอยากให้เปลี่ยนเป็นโอกาส มองหาสิ่งดีๆเพื่อนำมาใช้กับชีวิต เพราะต่อจากนี้ไป เราคงต้องพบกับเหตุการณ์ที่ไม่อาจคาดการณ์ได้อีกหลายอย่าง
          ผมชื่นชมคนญี่ปุ่นมากที่แสดงแบบอย่างที่ดีให้กับโลกได้เห็น และนำไปเป็นแบบ เราได้เห็นเจ้าหน้าที่ทูตของญี่ปุ่นที่ร้องไห้ แสดงความดีใจอย่างสุดซึ้งต่อการช่วยเหลือของคนไทย และคนทั้งโลก
          ผมชื่นชมคนไทยที่แสดงจุดเด่นของตนเองออกมา นั้นคือน้ำใจ คนไทยไม่เคยแล้งน้ำใจ เราอาจจะไม่ชนะในเรื่องระเบียบวินัย แต่เราก็ชนะในเรื่องน้ำใจ เป็นน้ำใจที่ไม่มีที่สิ้นสุดครับ