เส้นทางนักปั่น...ไปด้วยกัน...ปั่นกันไป...

     เยี่ยมบ้านนักเรียน

     การเยี่ยมบ้านนักเรียนเป็นการศึกษาข้อมูลเบื้องต้น..จะว่าเบื้องต้นก็ไม่แน่ใจนักเพราะการที่เราไปบ้านเด็กจะได้รู้เรื่องราวของนักเรียนเป็นรายบุคคล เรื่องบางเรื่อง...ทำให้รู้สึกว่า..."นี่หรือคน...นี่หรือชีวิต..ขนาดนี้เชียวหรือ..และความรู้สึกอื่น ๆ อีกมากมาย" โรงเรียนที่ครูปอสอนอยู่อยู่ในชนบท...เด็กของครูปออยู่ในชุมชนทั้งหมด..การไปกลับระหว่างบ้านกับโรงเรียน..ก็มีการเดินด้วยเท้า..ปั่นจักรยานไปเอง..ผู้ปกครองไปส่ง..เด็กของครูปอยังกึ่ง ๆ จะโตแบบไปโรงเรียนได้เอง  ผู้ปกครองก็ยังไม่ไว้ใจ...จะไปส่งทุกวัน..ก็เหมือนลูกจะสามารถไปเองได้แล้ว..ผู้ปกครองก็เลย..ไปส่งบ้าง..ให้เด็กไปเองบ้าง

     การเตรียมตัวไปเยี่ยมบ้านนักเรียน
     ครูปอกับนักเรียนในห้อง.เริ่มต้นโดยการสำรวจว่า..บ้านใครมีจักรยาน..บ้านใครไม่มี..บ้านใครมีแล้วใช้การใช้งานไม่ได้..ปรากฏว่าความอยากปั่นจักรยานไปบ้านเพื่อนมีอำนาจเหนืออุปสรรคทั้งปวง...เรื่อง..จักรยาน..ทุกคนพร้อมหมด...เรานัดแนะกันให้นำจักรยานมาโรงเรียนกันทุกคน..เพราะทุกคนปั่นจักรยานกันเป็น..ครูปอซื้อของฝากบ้านนักเรียนทุกบ้าน..เพราะครูปอกับเด็ก ๆ ไปบ้านเด็กทุกคน..

      ครูปอมอบหมายให้ตัวแทนนักเรียนในห้องนำของฝากที่ครูเตรียมไว้...มอบให้ผู้ปกครองของเพื่อนตามบ้านที่ไปเยียม...และก็สอนให้เขาพูดทักทายผู้ใหญ่..ทำความเคารพผู้ใหญ่ทุกบ้านที่ไป....พวกเราสนุกันมาก....มีความสุขที่สุด..และร้อนมากที่สุดด้วย.....

เส้นทางนักปั่น...เราปั่นกันไกลเหมือนกัน....แต่สนุกมาก ๆ

ลูกศิษย์ครูปอ..น่ารักทั้งนั้นเลย....

    เด็กที่บ้านกับเด็กที่โรงเรียนหลายคนไม่เหมือนกัน....ทำให้เราได้รู้ปัญหาและแนวทางแก้ไข...เด็กบางคนอยู่ในภาวะล่อแหลม..และภาวะเสี่ยง....บางคนอบอุ่นและมีความพร้อมในชีวิตสูง....เด็กแต่ละคนจะแสดงออกไม่เหมือนกัน

         เด็กของครูปอบางคนเรียนไม่เก่ง...แต่สุดยอดแห่งความมีน้ำใจ..อาสาและบริการ...

       การได้ไปเยี่ยมบ้านเด็ก ๆ ทำให้ผู้ปกครองมีความไว้วางใจครูปอมากขึ้น...กล้าพูด..กล้าฟ้อง...กล้าใช้ครูปอเป็นเครื่องมือ..ในการขู่เด็ก ๆ เมื่อเด็ก ๆ ของครูปอดื้อ...