ขอชาวไทยในหน้าที่มีสำนึก...
เวลาวันนั้นเปลี่ยนแปลงแจ้งประจักษ์
บางคนรักภักดีมั่นสำคัญหมาย
บางคนเกลียดเครียดแค้นกันจนวันตาย
จิตใจร้ายกลายเกิดทุกข์สุขไม่มี
มองเมียงมาหาถิ่นไทยให้ว้าวุ่น
ชุนละมุนวุ่นหลายก๊กหลากหลายสี
ฤาชาวไทยได้แตกแยกสามัคคี
มากมายมีพาทีแข่งแย่งชิงกัน
ฉีกประเทศเขตแดนนอกออกแจกจ่าย
ฤาได้ง่ายแบ่งประโยชน์โทษเธอฉัน
แผ่นดินไทยอยู่อย่างไรช่างหัวมัน
ได้แบ่งปันให้พวกพ้องบริวาร
สงสารเอ๋ยลูกหลานไทยในวันนี้
จะไม่มีดินแดนไทยให้ถิ่นฐาน
ด้วยหลายก๊กแย่งชิงตามอุดมการณ์
ยากประสานมิตรไมตรีดีต่อเติม
ขอชาวไทยในหน้าที่มีสำนึก
ออกทำศึกปกป้องไทยให้ฮึกเหิม
รักษาเกียรติประเทศไทยให้ดังเดิม
เพื่อพูนเพิ่มเสริมศักดิ์ศรีมีถิ่นไทย.
ขอบคุณค่ะ..ขอร่วมวิงวอนน้ำใจรักสามัคคีในหมู่พี่น้องคนไทยด้วยค่ะ..
สวัสดีค่ะอาจารย์
ขอบคุณนะคะที่แวะไปเยี่ยมกัน
พากระต่ายจากนิทาน "ลิ้นจี่ ..... ทำดีมากจ๊ะ" มาฝากด้วยค่ะ
สวัสดีครับ นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
ร่วมด้วยช่วยกันรักมั่นประเทศไทยนะครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณณัฐรดา
ดีครับสร้างสรรค์วรรณศิลป์จินตนาการนิทานธรรมน้อมนำจิตใจดีแท้นะครับผม
ขอบคุณครับ
ความอ่อนโยนอย่างไทยลืมไปสิ้น
ความบ้าบิ่นอย่างเขาเหมามาหมด
ความอาทรต่อกันบั่นทอนลด
เดี๋ยวนี้ไทยใช้ความโหดโกรธเกรี้ยวกัน
สวัสดีครับ คุณยาย
ยังสบายดีอยู่นะครับผม...
มีความสุขกับการทำงานนะครับ...
ขอแจมกลอนนิด ๆ ...ตามอารมณ์...
เข้ามาอ่านกาลกลอนนี้ยามบ่ายคล้อย
แรงลมน้อยคอยพัดเย็นเห็นใบไหว
กิ่งก้านต้นเอนอ่อนองค์ลงตรงใบ
นางนกในจับกิ่งก้านพักพิงกัน
ธรรมชาติงดงามตาพาใจชื่น
หลับแล้วตื่นลืมตามาหาความฝัน
สึนามิพึ่งผ่านไปไม่กี่วัน
เราเธอฉันได้ประจักษ์มาแล้ว..เอย.
สวัสดีครับ คุณบุษรา
ดีจัง เห็นแล้ว อมยิ้ม ๆ ครับผม
ขอบคุณครับ