ครูปฐมวัย

                ดนตรีมีพลังในการลดพฤติกรรมก้าวร้าวได้

**************************************************

          ดิฉัน นางถนอม  แสงอรัญ  เป็นครูสอนในระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2  ของโรงเรียน

วัดพรหมราช  อำเภอปักธงชัย  จังหวัดนครราชสีมา  สำนักงานเขตพื้นทีการศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา  เขต 3  

          จากประสบการณ์การทำงานดิฉันได้พบกับปัญหาซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ก้าวร้าวของ

เด็กนักเรียนชายคนหนึ่งซึ่งค่อนข้างเอาแต่ใจตนเอง  เอาเปรียบเพื่อน  พูดจาไม่ไพเราะ 

ชอบความรุนแรง  รังแกเพื่อนจนเพื่อนๆไม่อยากเข้าใกล้  ไม่อยากเล่นด้วย  ถ้าเข้าใกล้เพื่อนเมื่อไรมักจะทำให้วงแตกเสมอ

          ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ดิฉันพยายามที่จะค้นหาเหตุผล   ค้นหาสาเหตุที่มาของพฤติกรรมเหล่านี้  โดยสอบถามจากผู้ปกครอง  ผู้ที่อยู่ใกล้ชิดเด็ก  ใช้วิธีพูดคุยให้ความใกล้ชิด  เพื่อสร้างความรู้สึกที่อบอุ่นให้แก่เด็ก  เพื่อหาปัญหาสาเหตุที่แท้จริงในการแก้ไขพฤติกรรมเหล่านี้ใช้ความพยายามอยู่นานประมาณ  4  สัปดาห์  จนมีอยู่วันหนึ่ง  สังเกตเห็นเด็กเขาชอบเคาะไม้  เคาะโต๊ะ  เคาะกระป๋อง  ตีกลองทีอยู่มุมดนตรีในห้องเรียนเขาตีได้เป็นจังหวะน่าฟัง  วันต่อมาในช่วงที่ทำกิจกรรมเคลื่อนไหว  ซึ่งเด็กทุกคนจะต้องเคลื่อนไหวร่างกายตามจังหวะของการเคาะ  เสียงเพลง  เสียงดนตรี  เพื่อให้เด็กควบคุมจังหวะการเลื่อนไหวร่างกายได้ โดยลองให้เขาตีกลองให้เพื่อนเคาะไม้  ตีฉิ่ง  ซึ่งจะกลุ่มร้องเพลง  กลุ่มเล่นดนตรี  และกลุ่มที่เคลื่อนไหวประกอบเพลง  โดยให้เหตุผลกับเด็กว่า  การเล่นดนตรีจะต้องเล่นเป็นวงถ้าเล่นคนเดียวจะไม่ไพเราะ  เป็นการโน้มน้าวให้เด็กเข้ามารวมกลุ่มกับเพื่อนโดยเล่นดนตรีด้วยกัน  จนในที่สุดเพื่อนก็ยอมรับเขาเข้ากลุ่มโดยใช้ดนตรีเป็นสื่อ

          ด้วยเหตุผลที่เพื่อนยอมรับและด้วยความสามารถของเด็กที่มีพื้นฐานในการเล่นเกมการศึกษาอยู่แล้ว  จึงทำให้เขามีเพื่อนสนิทชอบเล่นเกมการศึกษาคู่กันในช่วงเวลาเล่นเกมการศึกษา  ดิฉันจึงส่งเด็กเข้าแข่งขันกิจกรรมเกมการศึกษาระดับปฐมวัยในการแข่งขันทักษะทางวิชาการระดับกลุ่มโรงเรียน  และได้รับรางวัลชนะเลิศ  เป็นตัวแทนระดับกลุ่มเข้าแข่งขันในระดับเขตพื้นที่การศึกษา  ซึ่งส่งผลให้เด็กได้รับรางวัลที่ 2  ในการแข่งขันระดับเขต  ซึ่งเป็นความภาคภูมิใจของเด็กๆ  เพราะดนตรีสามารถกล่อมเกลาให้คนมีจิตใจที่อ่อนโยนได้  ทำให้มองโลกในแง่ดี  มีสุนทรียภาพทางด้านดนตรี  และสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข  และทุกวันนี้เด็กคนนั้นสามารถเข้าสังคมกับเพื่อนๆได้อย่างมีความสุข