ความเมตตาที่หลวงตามหาบัวมี...ให้ข้าพเจ้า

เมื่อปี 2543ข้าพเจ้ายังรับราชการเป็น จนท.รังสีการแพทย์ อยู่ที่ อำเภอสังคม จ.หนองคาย ขณะนั้นกำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรก หลวงตามหาบัวได้เดินทางด้วยรถตู้ ไปที่โรงพยาบาลสังคม โดยไม่มีใครทราบล่วงหน้า แม้แต่ผอ.รพ ก็ไม่ทราบ ว่าท่านจะมาโปรด ท่านได้นำกล้วยไข่ ไก่ย่าง ข้าวสารอาหารแห้ง มาให้คนไข้ ญาติโยม ตลอดจนเจ้าหน้าที่ และได้เดินเยี่ยมคนไข้ในตึก และเยี่ยมห้องตรวจบริการต่างๆ พร้อมทั้งสอบถามจนท.ต่างๆว่ายังขาดแคลน และต้องการอุปกรณ์ เครื่องมือแพทย์อะไรบ้างๆ  พอถึงข้าพเจ้าซึ่งขณะนั้น เป็นเจ้าหน้าที่ที่ตั้งครรภ์อยู่คนเดียว ท่านถามว่า "อยู่แผนกอะไร มีจนท.กี่คน มีท้องแบบนี้ ทำงานไหวหรือเปล่า ที่แผนกต้องการอุปกรณ์ เครื่องมือ อะไรไหม" เหมือนฟ้าประทาน ข้าพเจ้าตอบว่า ทั้งแผนกฯมีข้าพเจ้าอยู่คนเดียว สิ่งที่ต้องการใช้ในงานคือเครื่องล้างฟิล์มอัตโนมัติ (ซึ่งข้าพเจ้าเคยเสนอเข้าไปในแผนจัดซื้อของโรงพยาบาลทุกปี ตั้งแต่เริ่มทำงานปี 2536 แต่..ก็ไม่เคยได้ ก็จำเป็นต้องล้างฟิล์มเอกซเรย์แบบ Manual ) ท่านก็บอกว่า..แล้วจะจัดหาให้..และขอให้คลอดลูกง่ายๆ ปลอดภัยทั้งแม่ ทั้งลูก เป็นคนดี เป็นเด็กดีนะ ข้าพเจ้าก้มกราบ น้ำตาไหล ด้วยความซาบซึ้ง หลังจากนั้น ไม่ถึง 1 สัปดาห์ เครื่องล้างฟิล์มก็ส่งมาถึง รพ.สังคมจริงๆ ท่านเมตตาโรงพยาบาลสังคมมาก ในปีนั้น ข้าพเจ้าจำได้ว่า นอกจากเครื่องล้างฟิล์มอัตโนมัติของแผนกเอกซเรย์แล้ว ก็ยังมีเครื่องอุลตราซาวด์ และยูนิตทำฟันด้วย 

พรที่ท่านให้  ส่งผลให้ข้าพเจ้าคลอดอย่างปลอดภัย ได้ลูกสาวน้ำหนัก ถึง 3,500 กรัม ทั้งๆที่ข้าพเจ้ามีน้ำหนักก่อนตั้งครรภ์เพียง 36 กก.ผอมและไม่ค่อยแข็งแรง แต่ลูกสาวแข็งแรงมาก ข้าพเจ้าจึงตั้งชื่อลูกสาวว่า "น้องใบบัว" และพร่ำสอนลูก และประพฤติตนเป็นพุทธศาสนิกชนที่ดี ปฏิบัติตามคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ครูบาอาจารย์

ในวันที่5 มีนาคม 2554 ซึ่งเป็นวันพระราชทานเพลิงสรีระสังขารขององค์หลวงตามหาบัว(คลื่นมหาชนทั่วสารทิศได้หลั่งไหลมายังวัดป่าบ้านตาด) หลวงตาแม้ท่านจะละสังขารไปแล้ว แต่คุณงามความดี ความเมตตา กรุณา ที่ท่านมีต่อชาวโลก จะทำให้ท่านและคำสอนของท่านสถิตย์อยู่ในใจผู้คน ตราบชั่วกาลนาน ข้าพเจ้าติดภาระกิจ (อยู่เวร) จึงไม่สามารถไปร่วมงานได้ จึงขอตั้งจิตอธิษฐานที่จะประพฤติ ปฏิบัติ ตนเป็นคนดีอยู่ในศีล ในธรรมทั้งทางกาย วาจา ใจ จะขออุทิศกำลังกายและใจในการทำงาน เพื่อสร้างประโยชน์แก่คนอื่นตราบชีวิตจะหาไม่