แม่นั่งคอยจนเคลิ้มฝันว่าลูกชายแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าใหม่ เดินหน้าเศร้ามาหาแต่ไม่พูดอะไร พอดีตกใจตื่น เพราะมีเสียงผิดปกติหลายคนที่ดังมาจากประตูบ้าน จากแสงไฟฉายที่เขาถือมา แม่มองเห็นเขาหามคนมาด้วย ขณะนั้นคนในบ้านตื่นหมดทุกคน พากันไปคอยที่บันไดบ้าน แล้วแม่ก็ล้มทั้งยืน พอดีลูกสาวยืนประคองไว้ทันก่อนถึงพื้น เพราะแม่เห็นคนที่เขาหามขึ้นบันไดบ้านมานั้นก็คือลูกชาย เสื้อผ้าหน้าตาเต็มไปด้วยเลือด เมื่อเขาวางลูกชายลงบนพื้นเรือนแล้ว ตอนนั้นยังไม่ฟื้นจากสลบ พอลูกฟื้นก็พอดีแม่ฟื้นจากสลบ แม่กับลูกทั้งสามก็เข้าไปกอดลูกชาย ร้องไห้คร่ำครวญ ถามว่าทำไมจึงเป็นอย่างนี้
ลูกชายลืมตาแล้วบอกว่ามีเวลาน้อย ขอลาพ่อแม่ ลาน้อง ขอน้องอย่าทิ้งพ่อแม่ ขอน้องจงรักษาตัวให้ดี ขอพ่อแม่อย่าไปเอาเรื่องกับเขาเลย เราสู้เขาไม่ได้ นึกว่าเป็นกรรมของเรา
ลูกชายพูดขาดเป็นห้วง ๆ เสียงค่อยลง ๆ หลับตาสะอึกสองสามครั้งแล้วก็แอ่นอกสสิ้นลมไปเลย มือที่กำมือแม่ก็คลายลง แม่เป็นลมอีก
จากคำบอกเล่าของผู้ที่หามมาส่ง ทำให้รู้ว่า เมื่อทำขวัญนาคเสร็จ ซึ่งกว่าจะเสร็จก็เลยสี่ทุ่มไปแล้ว นับว่าดึกผิดปกติมาก ในงานเขามีหนังมาฉลอง มีลิเกด้วย ลูกชายกับเพื่อนจึงออกไปดูการละเล่นนั้น พอดีเพื่อนซึ่งเป็นน้องของนาค ไปพบคนรักเข้า ก็ยืนคุยกัน คนรักคนนั้นมากับเพื่อนผู้หญิงหลายคน ในระหว่างนั้นได้มีหนุ่มอีกกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มที่มีอิทธิพล เพราะพ่อแม่ร่ำรวย บางคนก็มีพ่อแม่เป็นตำรวจ ในกลุ่มนั้น มีหนุ่มคนนึงชอบพอกับผู้หญิงคนนึงซึ่งมาในกลุ่มของหญิงคนรักของเพื่อน และเกิดเข้าใจผิด เกิดการพูดโยกกันไปมา ฝ่ายน้องของนาคก็ถือว่าตนเป็นเจ้าของงาน ฝ่ายกลุ่มนั้ก็ถือว่าพวกตนเป็นผู้มีอิทธิพล ทำอะไรทำได้ ในที่สุดก็เกิดต่อสู้กัน ลูกชายไม่เคยต่อสู้กับใคร และไม่เคยพบเหตุการณ์อย่างนี้ จึงป้องกันตัวไม่เป็น สู้คนอื่นไม่ได้จึงถูกแทง ถูกตี ถูกยิง ถูกต่อย จนสลบ
หลังจากทำศพลูกชายอย่างรวบรัดโดยอาศัยทางบ้านพระใหม่ (นาค) ช่วยเหลือ แม่บ่นรำพันถึงลูกทุกวัน ร้องไห้ถึงลูกก่อนนอนทุกวัน พ่อพูดน้อยเคร่งขรึม น้อง ๆ ไม่มีใครยิ้มแย้ม ความเยือกเย็นแผ่ครอบคลุมบ้านนี้ ต่อมาพ่อก็กินไม่ได้นอนไม่หลับ อ่อนแรง ผอมลง ๆ เป็นไข้เพ้อถึงลูกชาย แม่เข้าใจว่าผีลูกชายมาชวนพ่อ สู้เสียเงินไปตามหมอผีมาทำพิธีบอกให้ลูกชายไม่ให้มาชวนพ่อด้วยวิธีเสี่ยงไข่ต้ม ถ้าไข่ตั้งแปลว่าลูกชายยอม ถ้าไข่ล้มแสดงว่า ลูกชายไม่ยอม จะชวนพ่อไปด้วยให้ได้ ปรากฏว่าไข่ตั้ง ข้อนี้ทำให้แม่ลูกดีใจมาก แต่ดีใจได้ไม่กี่วันพ่อก็จากไป โดยนอนหลับแล้วไปเลย
เรื่องค่อนข้างเศร้านะครับหลวงพี่ครับ
ลูกตายก่อน พ่อตายตาม
ความตายเป็นของเที่ยง
ชีวิตเหมือนหยาดน้ำ
ไม่นานก็แห้งระเหย
ขอบคุณที่อาจารย์แวะมาครับ