..ตัดไฟแต่ต้นลม...

ไฟ...เป็นธาตุหนึ่ง  ที่สำคัญในธรรมชาติ...หมอโบราณให้ความสำคัญการดูแลรักษาร่างกายด้วยธาตุสี่...ดิน  น้ำ  ลม ไฟ...

"หล่อน"...ห่วงหน้าพวง หลัง  อยู่หลายวัน...ทั้ง งงทั้ง เบื่อ..แลหน่ายเหนื่อยวิ่งวนอยู่ใน..ทะเลใจ...หาแหล่งพักมิได้...มรสุมที่พัดผ่านทะเล "เงิน" นั้นไซร้รุนแรงแสบร้อน  พล่าผลาญ..ดังทะเลไฟ....(หล่อนไม่ใช่ "พระมหาชนก" ..กระมัง...จึงไม่มีเมตตาจากนางฟ้ามาอุ้ม...ออกจากคลื่นทะเลไฟ..)....

"หล่อน"..ยังต้องอยู่ในโลกแห่งมายา"มายา"นี้ต่อไป..ในโลกของความจริงที่มีสิ่งปลอมแปลงมากมาย....("เธอ"เป็นภิกษุณี  "หลวงพี่ป้อบ...เป็นฉายาเรียกกัน"เธอช่วยโอบอุ้มใจที่ชอกช้ำของ"เจ้าหล่อน"ให้ออกจากทะเลเพลิง...พัด..ตัด..ไฟ..แต่..ต้นลม...)....

"เธอ"...นั้น มีดวงตา ดุจ ทารก แรกเกิดแม้"กาย"นั้นจะ..ถูกคุกคามด้วยโรคร้าย.....ดวงตานั้นคงจะเป็นกระจกที่ส่องให้เห็นถึงกำลังภายในที่พยายามจะพิชิตโรคนั้น

"หล่อน"..ได้แต่หวัง....ใน..โลกแห่งธรรมนี้...มีแสงเทียนส่องประกาย..ในความ..มืดมิดหากมืดสนิท..ก็ยังมี..แสงหิ่งห้อยช่วยนำทาง......

เรื่องนี้ เป็นเรื่องจริงที่ไม่อิงนิยาย...ยายธี..."ฝัน"ว่าเราจะ...อยู่อย่าง...รู้จริง..กับธรรมชาติ..ดิน น้ำ ลม ไฟ.........กับอารมณ์ที่ลุ่มลึก..รัก โลภ..โกธร หลง...(.ตัดไฟแต่ต้นลม)....ฤาผู้อ่านจะมีความเห็นฉันใด